VIENIDMY ဝင်မည် လေ့ကျင့်မည်

ပင်မစာမျက်နှာ › သင်ခန်းစာ › စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (特定技能2号)

ဆန်စပါး၊ ယာသီးနှံနှင့် ပြင်ပစိုက်ခင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ စိုက်ပျိုးထိန်းသိမ်းမှု (အဆင့် 2)

စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (特定技能2号) · 農業(2号) · တရားဝင် သင်ရိုးစာအုပ်များကို အခြေခံ၍ Tokutei Pass က ရေးသားထားသည်; စကားလုံးအတိုင်း ကူးယူထားခြင်း မဟုတ်ပါ။

ရေစပါး စိုက်ပျိုးနည်းစနစ်များ (ပျိုးထောင်ရွှေ့စိုက်ခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်မျိုးစေ့ချခြင်း)၊ မျိုးစေ့ကြိုတင်ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ပျိုးပင်ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှု

ရေစပါး စိုက်ပျိုးနည်းစနစ်များတွင် ပျိုးဗန်းဖြင့် ပျိုးပင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးမှ လယ်ကွက်ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးသည့် ပျိုးထောင်ရွှေ့စိုက်ခြင်း (移植栽培) နှင့် လယ်ကွက်ထဲသို့ မျိုးစေ့ တိုက်ရိုက်ကြဲပက် စိုက်ပျိုးသည့် တိုက်ရိုက်မျိုးစေ့ချ စိုက်ပျိုးခြင်း (直播栽培 - မြေခြောက် တိုက်ရိုက်မျိုးစေ့ချနည်းနှင့် ရေသွင်း တိုက်ရိုက်မျိုးစေ့ချနည်း) ဟူ၍ ရှိရာ တိုက်ရိုက်မျိုးစေ့ချ စိုက်ပျိုးခြင်းသည် ပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ကောက်စိုက်ခြင်း လုပ်ငန်းများ မလိုအပ်သဖြင့် လုပ်အားနှင့် ကုန်ကျစရိတ်ကို များစွာ လျှော့ချနိုင်သော်လည်း အပင်ပေါက် ညီညာတည်ငြိမ်စေရေး၊ ပေါင်းမြက်နှိမ်နင်းရေးနှင့် အပင်ယိုင်လဲမှု ကာကွယ်ရေးတို့မှာ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

မျိုးစေ့မချမီ မျိုးစေ့ကြိုတင်ပြုပြင်ခြင်း (種子予措) တွင် ဦးစွာ သိပ်သည်းဆ 1.13 ရှိသော ဆားရည်ထဲသို့ မျိုးစပါးစေ့များကို ထည့်၍ ရေပေါ်ပေါ်လာသော အဖျင်းစပါးစေ့များကို ဖယ်ရှားကာ အောက်သို့နစ်မြုပ်သွားသည့် အဆန်ပြည့်ဝသော မျိုးစပါးစေ့များကိုသာ ရွေးချယ်သည့် ဆားရည်စိမ် မျိုးစေ့ရွေးချယ်ခြင်း (塩水選) ကို ပြုလုပ်ပြီး ရေချိုဖြင့် ဆားဓာတ်များ စင်ကြယ်အောင် ဆေးကြောပြီးနောက် မျိုးစေ့ပိုးသတ်ခြင်း (種子消毒) ကို ပြုလုပ်ရပါသည်။

ဆက်လက်၍ မျိုးစပါးစေ့များ အညှောင့်ပေါက်ရန် လိုအပ်သော ရေဓာတ်ကို ညီညာစွာ စုပ်ယူနိုင်စေရန် စုစုပေါင်း ရေအပူချိန် 100℃·ရက် ခန့် (ဥပမာ ရေအပူချိန် 10℃ ဖြစ်ပါက 10 ရက်၊ 15℃ ဖြစ်ပါက 7 ရက်ခန့်) စံထား၍ ရေစိမ်ခြင်း (浸種) ပြုလုပ်ပြီး ၎င်းနောက် 30–32℃ ရှိသော ရေနွေးစသည်ဖြင့် အညှောင့်ဖြူလေး 1 mm ခန့် ထွက်လာစေသည့် အညှောင့်ဖောက်ခြင်း (催芽 / ခိုရင်အုံပုံစံ ハト胸状態) ကို ပြုလုပ်ရပါသည်။

စက်ဖြင့် ကောက်စိုက်ရန် ပျိုးဗန်းဖြင့် ပျိုးထောင်ရာတွင် အသုံးအများဆုံးဖြစ်သည့် ပျိုးသက်နု ပျိုးပင် (稚苗) သည် ပျိုးသက်ရက် 20–25 ရက်ခန့်၊ အပင်အမြင့် 10–13 cm နှင့် ရွက်သက် (မပြည့်စုံသော ပထမရွက်ကို ချန်လှပ်၍ အရွက်စစ်အရေအတွက်) 2.0–2.5 ရွက် ရှိသော ပျိုးပင်ဖြစ်ပြီး၊ ပျိုးသက်ရက် 30–35 ရက်နှင့် ရွက်သက် 3.0–3.5 ရွက် ရှိသော ပျိုးပင်ကို ပျိုးသက်လတ် ပျိုးပင် (中苗) ဟု ခေါ်ပါသည်။

ပျိုးထောင်စဉ်ကာလအတွင်း အပင်ပေါက်ပြီးစ၌ ရုတ်တရက် အပူချိန် ကျဆင်းခြင်း သို့မဟုတ် အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆ မြင့်မားလွန်းခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပွားတတ်သည့် မှိုနှင့် ဘက်တီးရီးယားဆိုင်ရာ ပျိုးပင်ခါးရိရောဂါ (苗立枯病) နှင့် ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ ပျိုးပင်ညှိုးသေခြင်း (ムレ苗) တို့မှ ကာကွယ်ရန် မှန်လုံအိမ်အတွင်း အပူချိန်ထိန်းညှိခြင်း (လေဝင်လေထွက်ပြုလုပ်ခြင်း) နှင့် ရေလောင်းခြင်းတို့ကို စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ပြီး ကောက်မစိုက်မီ ပြင်ပလေထုနှင့် ကျင့်သားရစေရန် ပျိုးပင်မာကျောအောင် လေ့ကျင့်ပေးခြင်း (硬化) ကို ပြုလုပ်ရပါသည်။

ရေစပါး စိုက်ပျိုးနည်းစနစ်များ (ပျိုးထောင်ရွှေ့စိုက်ခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်မျိုးစေ့ချခြင်း)၊ မျိုးစေ့ကြိုတင်ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ပျိုးပင်ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှု

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • တိုက်ရိုက်မျိုးစေ့ချ စိုက်ပျိုးခြင်း (直播栽培) သည် ပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ကောက်စိုက်ခြင်း မလိုအပ်၍ လုပ်အားသက်သာသော်လည်း ပေါင်းမြက်နှိမ်နင်းရေးနှင့် အပင်ယိုင်လဲမှု ကာကွယ်ရေးတို့ အရေးကြီးသည်

  • မျိုးစေ့ကြိုတင်ပြုပြင်ရာတွင် သိပ်သည်းဆ 1.13 ရှိသော ဆားရည်စိမ် မျိုးစေ့ရွေးချယ်ခြင်း (塩水選)၊ စုစုပေါင်းရေအပူချိန် 100℃·ရက်ခန့် ရေစိမ်ခြင်း (浸種) နှင့် 30–32℃ တွင် အညှောင့်ဖောက်ခြင်း (催芽 / ハト胸状態) တို့ကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ရန်

  • စက်ဖြင့် ကောက်စိုက်ရာတွင် အဓိကအသုံးပြုသော ပျိုးသက်နု ပျိုးပင် (稚苗) သည် အပင်အမြင့် 10–13 cm နှင့် ရွက်သက် 2.0–2.5 ရွက် ရှိသော ပျိုးပင်ဖြစ်သည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
တိုက်ရိုက်မျိုးစေ့ချ စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် ပျိုးထောင်ရွှေ့စိုက်ခြင်း (直播栽培・移植栽培 - လယ်ကွက်ထဲသို့ မျိုးစေ့တိုက်ရိုက်ချ စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် ပျိုးဗန်းတွင် ပျိုးထောင်ပြီးမှ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးခြင်း)
ဆားရည်စိမ် မျိုးစေ့ရွေးချယ်ခြင်း - သိပ်သည်းဆ 1.13 (塩水選 - သိပ်သည်းဆ 1.13 ရှိသော ဆားရည်ကိုသုံး၍ အဖျင်းစပါးစေ့များကို ဖယ်ရှားပြီး အဆန်ပြည့်သော မျိုးစေ့ကို ရွေးချယ်ခြင်း)
မျိုးစေ့ရေစိမ်ခြင်းနှင့် အညှောင့်ဖောက်ခြင်း - ခိုရင်အုံပုံစံ (浸種・催芽 / ハト胸状態 - မျိုးစေ့ကို 100℃·ရက်ခန့် ရေစိမ်ပြီး 30–32℃ တွင် 1 mm ခန့် အညှောင့်ဖြူထွက်လာအောင် ပြုလုပ်ခြင်း)
ပျိုးသက်နု ပျိုးပင် (2.0–2.5 ရွက်) နှင့် ပျိုးသက်လတ် ပျိုးပင် (3.0–3.5 ရွက်) (稚苗・中苗 - စက်ဖြင့်ကောက်စိုက်ရန် အရွက်အရေအတွက်အလိုက် ခွဲခြားထားသော စပါးပျိုးပင်များ)
ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ ပျိုးပင်ညှိုးသေခြင်းနှင့် ပျိုးပင်ခါးရိရောဂါ (ムレ苗・苗立枯病 - ရုတ်တရက် အအေးမိခြင်း သို့မဟုတ် အပူနှင့်စိုထိုင်းဆ များလွန်းခြင်းနှင့် မြေဆောင်မှိုပိုးများကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ပျိုးပင်ရောဂါများ)

စိုက်ခင်းမြေပြုပြင်ခြင်း (မြေလှန်ထွန်ယက်ခြင်းနှင့် တမန်းပြင်ခြင်း)၊ ကောက်စိုက်ခြင်း (တိမ်တိမ်စိုက်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူး) နှင့် အပင်ကြီးထွားမှုအဆင့် ကူးပြောင်းခြင်း

လယ်ကွက် မြေပြုပြင်ရာတွင် ဦးစွာ မြေကြီးကို ထွန်ယက်လှန်ပေး၍ အခြောက်ခံကာ လေဝင်စေသည့် မြေလှန်ထွန်ယက်ခြင်း (耕起) နှင့် အခြေခံမြေခံမြေဩဇာ ထည့်သွင်းခြင်း (元肥施用) တို့ကို ပြုလုပ်ပြီး ဆက်လက်၍ လယ်ကွက်ထဲသို့ ရေသွင်းကာ မြေခဲများကို ချေမွ၍ ရွှံ့နှစ်ဖြစ်အောင် မွှေနှောက်ညှိပေးသည့် တမန်းပြင်ခြင်း (代かき) ကို ပြုလုပ်ပါသည်။

တမန်းပြင်ခြင်း (代かき) တွင် (1) လယ်မြေမျက်နှာပြင် ညီညာစေ၍ ပျိုးပင်စိုက်သည့် အနက်နှင့် ရေထိန်းသိမ်းမှု ညီညာစေခြင်း၊ (2) ရေစိမ့်ထွက်ဆုံးရှုံးမှုကို ကာကွယ်၍ ရေထိန်းအား ကောင်းမွန်စေခြင်း၊ (3) ပေါင်းမြက်နှင့် ကောက်ရိုးများကို ရွှံ့ထဲသို့ မြှုပ်နှံပေးပြီး မြေဩဇာကို ညီညာစွာ ရောနှောပေးခြင်းနှင့် (4) ပျိုးပင် အမြစ်စွဲမြဲမှု (活着) ကောင်းမွန်စေခြင်း ဟူသော အရေးကြီးသည့် ရည်ရွယ်ချက် 4 ချက် ရှိပါသည်။

ကောက်စိုက်စက်ဖြင့် ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးရာတွင် စိုက်ပျိုးသည့်အနက်ကို 2–3 cm ခန့် တိမ်တိမ်စိုက်ပျိုးခြင်း (浅植え) သည် အခြေခံစည်းမျဉ်းဖြစ်ပါသည်။ တိမ်တိမ်စိုက်ပျိုးခြင်းဖြင့် ပင်ခြေရှိ မြေအပူချိန် မြင့်တက်လွယ်ပြီး အောက်ဆီဂျင်လည်း ကောင်းစွာ ရောက်ရှိနိုင်သောကြောင့် အမြစ်သစ် ထွက်ပေါ်မှု (အမြစ်စွဲမှု 活着) မြန်ဆန်ကာ အနှံကောင်းများ ထွက်ရှိစေသည့် အောက်ဘက်အဆစ်များမှ စောစီးစွာ ပင်ပွားထွက်ခြင်း (分げつ) ကို အားပေးပါသည် (ပြောင်းပြန်အားဖြင့် နက်လွန်းအောင် စိုက်မိပါက အမြစ်စွဲမှုနှင့် ပင်ပွားထွက်မှု နောက်ကျသွားတတ်ပါသည်)။

စပါးပင်၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက်ကို ပင်စည် (ပင်ပွား)၊ အရွက်နှင့် အမြစ်များ ပွားများစေ၍ အပင်ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားစေသည့် အပင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြီးထွားချိန် (栄養生長期) နှင့် စပါးနှံ (စပါးနှံလောင်း) စတင်ဖြစ်ပေါ်၍ ပန်းပွင့်ကာ အဆန်တည်ရင့်မှည့်သည့် မျိုးပွားပိုင်းဆိုင်ရာ ကြီးထွားချိန် (生殖生長期) ဟူ၍ အဓိကအားဖြင့် 2 ပိုင်း ခွဲခြားထားပါသည်။

ပင်စည် (ပင်ပွား) အရေအတွက် အများဆုံးသို့ ရောက်ရှိသည့် အမြင့်ဆုံး ပင်ပွားထွက်ချိန် (最高分げつ期) ဝန်းကျင် (စပါးနှံမထွက်မီ 25–30 ရက်ခန့်အလို) တွင် ပင်စည်အတွင်း၌ စပါးနှံလောင်းငယ် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စပါးနှံလောင်း စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန် (幼穂形成期) သို့ ရောက်ရှိပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ အပင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြီးထွားမှုမှ မျိုးပွားပိုင်းဆိုင်ရာ ကြီးထွားမှု (生殖生長) သို့ ကူးပြောင်းသွားပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • တမန်းပြင်ခြင်း (代かき) သည် လယ်ကွက်ထဲသို့ ရေသွင်း၍ မြေခဲချေကာ မျက်နှာပြင်ညှိသည့် လုပ်ငန်းဖြစ်ပြီး ရေစိမ့်မှုကာကွယ်ခြင်း၊ ပေါင်းမြက်မြှုပ်နှံခြင်းနှင့် အမြစ်စွဲမြန်စေခြင်း အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိသည်

  • ကောက်စိုက်ရာတွင် 2–3 cm အနက် တိမ်တိမ်စိုက်ပျိုးခြင်း (浅植え) ဖြင့် အမြစ်စွဲမှု ကောင်းမွန်ပြီး အောက်ဘက်အဆစ်များမှ စောစီးစွာ ပင်ပွားထွက်ခြင်းကို အားပေးသည်

  • စပါးပင်သည် စပါးနှံလောင်း စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန် (幼穂形成期) မှစ၍ ပင်စည်နှင့်အရွက် ပွားများသည့် အပင်ပိုင်းကြီးထွားမှုမှ အနှံကြီးထွားစေသည့် မျိုးပွားပိုင်းဆိုင်ရာ ကြီးထွားမှု (生殖生長) သို့ ကူးပြောင်းသည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
တမန်းပြင်ခြင်း (代かき - ကောက်မစိုက်မီ ရေသွင်းထားသော လယ်မြေကို ထွန်ယက်ချေမွ၍ မျက်နှာပြင် ညီညာအောင် ပြုလုပ်ခြင်း)
တိမ်တိမ်စိုက်ပျိုးခြင်း (2–3 cm) နှင့် ပင်ပွားထွက်ခြင်း (浅植え・分げつ - အောက်ဘက်အဆစ်များမှ သန်မာသော ပင်ပွားများ ထွက်ပေါ်လာစေရန် ပျိုးပင်ကို 2–3 cm အနက် တိမ်တိမ်စိုက်ပျိုးခြင်း)
အပင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြီးထွားချိန်နှင့် မျိုးပွားပိုင်းဆိုင်ရာ ကြီးထွားချိန် (栄養生長期・生殖生長期 - အရွက်နှင့်ပင်ပွား ကြီးထွားသည့်ကာလနှင့် စပါးနှံဖြစ်ပေါ်၍ ပန်းပွင့်အဆန်တည်သည့်ကာလ)
စပါးနှံလောင်း စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန် (幼穂形成期 - စပါးနှံမထွက်မီ 25 ရက်ခန့်အလိုတွင် စပါးနှံလောင်း စတင်ဖြစ်ပေါ်ပြီး မျိုးပွားပိုင်းကြီးထွားမှုသို့ ကူးပြောင်းသည့်အဆင့်)
အမြင့်ဆုံး ပင်ပွားထွက်ချိန် (最高分げつ期 - စပါးတစ်ရုံရှိ ပင်ပွားအရေအတွက် အများဆုံးသို့ ရောက်ရှိသည့် ကြီးထွားမှုအဆင့်)

ရေစပါး ရေစီမံခန့်ခွဲမှု (ရေကြားဖြတ် ဖောက်ထုတ်အခြောက်ခံခြင်းနှင့် ဖုံးတုံးလုံးတုံးချိန် ရေနက်သွင်းထိန်းသိမ်းခြင်း) နှင့် အနှံအားဖြည့် မြေဩဇာ

ကောက်စိုက်ပြီးစတွင် ပျိုးပင်ကို လေဒဏ်နှင့် အအေးဒဏ်မှ ကာကွယ်ရန် ရေအနည်းငယ် နက်နက် (5–7 cm) သွင်းထားရပြီး အမြစ်စွဲပြီးနောက် ပင်ပွားထွက်ချိန်တွင်မူ နေ့ဘက် ရေအပူချိန်နှင့် မြေအပူချိန် မြင့်တက်စေ၍ ပင်ပွားထွက်မှု အားကောင်းစေရန် ရေတိမ်တိမ်သွင်းခြင်း (浅水管理 - 2–3 cm) ကို ပြုလုပ်ပါသည်။

ပင်ပွားအရေအတွက် သတ်မှတ်ပမာဏသို့ ရောက်ရှိသည့် အမြင့်ဆုံး ပင်ပွားထွက်ချိန် ဝန်းကျင် (စပါးနှံမထွက်မီ 30–40 ရက်ခန့်အလို) တွင် လယ်ကွက်ထဲရှိ ရေကို ခေတ္တဖောက်ထုတ်ပြီး လယ်မြေမျက်နှာပြင်၌ အက်ကြောင်းငယ်များ ပေါ်လာသည်အထိ 7–10 ရက်ကြာ အခြောက်ခံသည့် ရေကြားဖြတ် ဖောက်ထုတ်အခြောက်ခံခြင်း (中干し) ကို ပြုလုပ်ရပါသည်။

ရေကြားဖြတ် ဖောက်ထုတ်အခြောက်ခံခြင်း (中干し) တွင် (1) နောက်ကျမှထွက်ပြီး အနှံမပါသည့် အကျိုးမပြုသော ပင်ပွားများ (無効分げつ) ကို တားဆီးခြင်း၊ (2) မြေကြီးထဲရှိ ဟိုက်ဒရိုဂျင်ဆာလဖိုဒ်နှင့် မီသိန်းကဲ့သို့သော အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့များကို ထုတ်ပစ်ပြီး အမြစ်သို့ အောက်ဆီဂျင်ပေးကာ အမြစ်ပုပ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ခြင်း၊ (3) နိုက်ထရိုဂျင် စုပ်ယူမှု လွန်ကဲခြင်းကို ထိန်းချုပ်၍ အပင်ယိုင်လဲခြင်းမှ ကာကွယ်ခြင်းနှင့် (4) မြေသား မာကျောကျစ်လျစ်စေ၍ ဆောင်းဦးရာသီတွင် ရိတ်သိမ်းခြွေလှေ့စက် မောင်းနှင်ရိတ်သိမ်းရ လွယ်ကူစေခြင်း ဟူသော အကျိုးကျေးဇူး 4 ချက် ရှိပါသည်။

ထို့နောက် စပါးနှံမထွက်မီ 10–14 ရက်ခန့်အလို ဖုံးတုံးလုံးတုံးချိန် (穂ばらみ期 - ဝတ်မှုန်ဖြစ်ပေါ်သည့် မျိုးပွားဆဲလ် ကွဲပွားချိန် 減数分裂期) သည် အအေးဒဏ်ကို အကြောက်ဆုံးအချိန်ဖြစ်ပြီး 17℃ နှင့်အောက် အအေးဓာတ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အအေးဒဏ်ကြောင့် စပါးအဖျင်းဖြစ်ခြင်း (障害型冷害 / 不稔) ဖြစ်ပေါ်တတ်သောကြောင့် ရေနွေးနွေးကို 15–20 cm အနက်အထိ သွင်း၍ စပါးနှံလောင်းကို ကာကွယ်ပေးသည့် ရေနက်သွင်းထိန်းသိမ်းခြင်း (深水管理) ကို ပြုလုပ်ရပါသည်။

ထို့ပြင် စပါးနှံမထွက်မီ 18–25 ရက်ခန့်အလို (စပါးနှံလောင်းအရှည် 1–2 cm သို့ ရောက်ရှိသည့် စပါးနှံလောင်း စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန် 幼穂形成期) တွင် စပါးတစ်နှံပါ အဆန်အရေအတွက် ပြည့်မီစေရန်နှင့် အဆန်တည်ရင့်မှည့်မှု ကောင်းမွန်စေရန် အပေါ်ယံဖြည့်စွက်မြေဩဇာဖြစ်သော အနှံအားဖြည့် မြေဩဇာ (穂肥 - နိုက်ထရိုဂျင်နှင့် ပိုတက်စီယမ်) ကို ကျွေးရပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ရေကြားဖြတ် ဖောက်ထုတ်အခြောက်ခံခြင်း (中干し) ကို အကျိုးမပြုသော ပင်ပွားတားဆီးရန်၊ အမြစ်သို့ အောက်ဆီဂျင်ပေးရန် (အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့ထုတ်ရန်)၊ အပင်ယိုင်လဲမှု ကာကွယ်ရန်နှင့် မြေသားမာကျောစေရန် ပြုလုပ်သည်

  • အအေးဒဏ် အကြောက်ဆုံးဖြစ်သော ဖုံးတုံးလုံးတုံးချိန် (穂ばらみ期) တွင် 17℃ နှင့်အောက် အအေးဓာတ် ကျရောက်နိုင်ပါက 15–20 cm ရေနက်သွင်းထိန်းသိမ်းခြင်း (深水管理) ဖြင့် စပါးနှံလောင်းကို ကာကွယ်ရန်

  • စပါးနှံလောင်း စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန် (စပါးနှံမထွက်မီ 18–25 ရက်ခန့်အလို) တွင် စပါးစေ့အရေအတွက်နှင့် အဆန်တည်မှု ကောင်းစေရန် အနှံအားဖြည့် မြေဩဇာ (穂肥) ကို ကျွေးရန်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ရေကြားဖြတ် ဖောက်ထုတ်အခြောက်ခံခြင်းနှင့် အကျိုးမပြုသော ပင်ပွား (中干し・無効分げつ - အနှံမထွက်သော နောက်ကျပင်ပွားများကို တားဆီးရန် လယ်ကွက်ကို 7–10 ရက်ကြာ ရေထုတ်အခြောက်ခံခြင်း)
ဖုံးတုံးလုံးတုံးချိန်နှင့် ရေနက်သွင်းထိန်းသိမ်းခြင်း (穂ばらみ期・深水管理 - အအေးဒဏ်ကြောက်သော ဝတ်မှုန်ဖြစ်ပေါ်ချိန်တွင် စပါးနှံလောင်းကို ကာကွယ်ရန် ရေ 15–20 cm အနက်သွင်းခြင်း)
အအေးဒဏ်ကြောင့် စပါးအဖျင်းဖြစ်ခြင်း (障害型冷害 / 不稔 - ဖုံးတုံးလုံးတုံးချိန်တွင် 17℃ နှင့်အောက် အအေးဒဏ်ကြောင့် ဝတ်မှုန်ပျက်စီးပြီး စပါးအဖျင်းဖြစ်ခြင်း)
အနှံအားဖြည့် မြေဩဇာ (穂肥 - စပါးစေ့အရေအတွက် တိုးပွားစေရန် စပါးနှံမထွက်မီ 20–25 ရက်ခန့်အလိုတွင် ကျွေးသော အပေါ်ယံဖြည့်စွက်မြေဩဇာ)
ရေသွင်းလိုက် ရေထုတ်လိုက် ပြုလုပ်ခြင်း (間断かん水 - စပါးနှံထွက်ပြီးနောက် ရိတ်သိမ်းချိန်အထိ အမြစ်ကျန်းမာစေရန် ရေတိမ်တိမ်သွင်းခြင်းနှင့် ရေခန်းခံခြင်းကို တစ်လှည့်စီ ပြုလုပ်ခြင်း)

ရေစပါး အနှံထွက်ခြင်း၊ ပန်းပွင့်ခြင်း၊ အဆန်တည်ရင့်မှည့်ခြင်း၊ ရိတ်သိမ်းအခြောက်ခံခြင်းနှင့် ဆန်စေ့အစက်အပြောက်ဖြစ်စေသော ဂျပိုး ကာကွယ်နှိမ်နင်းခြင်း

စပါးနှံသည် အလံရွက်အိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စပါးနှံထွက်ချိန် (出穂) စတင်သည်နှင့် ထိုနေ့ သို့မဟုတ် နောက်တစ်နေ့ နံနက် 9 နာရီမှ 11 နာရီဝန်းကျင်တွင် စပါးနှံ၏ အပေါ်ပိုင်း (ထိပ်ဖျား) ရှိ စပါးစေ့များမှ အောက်ခြေရှိ စပါးစေ့များဆီသို့ အစဉ်လိုက် ပန်းပွင့်၍ ဝတ်မှုန်ကူးခြင်း (ပင်တည်းဝတ်မှုန်ကူးခြင်း 自花受粉) ပြုလုပ်ပါသည်။

အဆန်တည်ရင့်မှည့်ချိန်တွင် အမြစ်ရှင်သန်အား ကောင်းမွန်စေရန် ရေသွင်းလိုက် ရေထုတ်လိုက် ပြုလုပ်သည့် 間断かん水 စနစ်ကို ကျင့်သုံးသော်လည်း စပါးနှံထွက်ပြီး ရက် 20 အတွင်း ပျမ်းမျှအပူချိန် 27℃ နှင့်အထက် (နေ့စဉ် အမြင့်ဆုံးအပူချိန် 35℃ နှင့်အထက်) မြင့်မားသော အပူချိန် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်ပါက ကစီဓာတ် စုဆောင်းမှု မလုံလောက်တော့ဘဲ ဆန်စေ့ အဖြူရောင်နောက်ကျိနေသည့် ဗိုက်ဖြူဆန်စေ့ (白未熟粒) နှင့် ဆန်ကျိုးကြေစေ့များ များပြားလာပြီး ဆန်အရည်အသွေး (အဆင့်သတ်မှတ်ချက်) ကျဆင်းသွားပါသည်။

စပါးနှံထွက်ပြီးစ နူးညံ့သော စပါးစေ့မှ အရည်ကို စုပ်ယူသဖြင့် ဆန်လုံးညို (玄米) ပေါ်တွင် အမည်းရောင်နှင့် အညိုရောင် အစက်အပြောက်များ ကျန်ရစ်စေပြီး ဆန်အဆင့် ကျဆင်းစေသည့် အစက်အပြောက်ပါသော ဆန် (斑点米) ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ဖျက်ပိုးမှာ စပါးဂျပိုးများ (カメムシ類) ဖြစ်ပြီး စပါးနှံမထွက်မီ 2 ပတ်ခန့်အလိုအထိ လယ်ကန်သင်းရိုးရှိ မြက်များကို ကြိုတင်ရိတ်သိမ်းရှင်းလင်းခြင်းနှင့် စပါးနှံထွက်ချိန်တွင် ပိုးသတ်ဆေးဖျန်းခြင်းတို့မှာ ထိရောက်မှုရှိပါသည်။

ရိတ်သိမ်းရန် အသင့်လျော်ဆုံးအချိန်မှာ စပါးနှံရှိ စပါးစေ့များ၏ 85–90% ဝါဝင်းရင့်မှည့်ချိန် (စပါးနှံထွက်ပြီးနောက် စုစုပေါင်းအပူချိန် 950–1,050℃ ခန့် သို့မဟုတ် ရက်အားဖြင့် 40–45 ရက်အကြာ) ဖြစ်ပါသည်။ ရိတ်သိမ်းချိန် နောက်ကျပါက ဆန်ကျိုးကြေစေ့နှင့် ဆန်ညိုစေ့များ ပိုများလာပြီး ရိတ်သိမ်းချိန် စောလွန်းပါက ဆန်စိမ်းစေ့များ ပိုများလာတတ်ပါသည်။

ရိတ်သိမ်းရာတွင် ရိတ်သိမ်းခြင်း၊ ခြွေလှေ့ခြင်းနှင့် သန့်စင်ရွေးချယ်ခြင်းတို့ကို စက်တစ်လုံးတည်းဖြင့် တစ်ပြိုင်တည်း လုပ်ဆောင်နိုင်သော ရိတ်သိမ်းခြွေလှေ့စက် (コンバイン) ကို ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုပြီး ရိတ်သိမ်းပြီးစ အစိုဓာတ်များသော စပါးစေ့ (အစိုဓာတ် 20–25%) များ အရည်အသွေး မပျက်စီးစေရန် အခြောက်ခံစက်ဖြင့် အစိုဓာတ် 14.5–15.0% သို့ ရောက်အောင် ချက်ချင်း အခြောက်ခံကာ စပါးခွံချွတ်စက်ဖြင့် စပါးခွံဖယ်ရှား၍ ဆန်လုံးညို (玄米) အဖြစ် ထုတ်လုပ်ပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • စပါးပန်းပွင့်ခြင်းသည် စပါးနှံ၏ အပေါ်ပိုင်း (ထိပ်ဖျား) မှ အောက်ခြေသို့ အစဉ်လိုက် ပွင့်ပြီး အဆန်တည်ချိန် အပူချိန်မြင့်မားပါက ဗိုက်ဖြူဆန်စေ့ (白未熟粒) များ ဖြစ်ပေါ်စေသည်

  • စပါးနှံထွက်ပြီးနောက် စပါးစေ့မှ အရည်စုပ်ယူ၍ အစက်အပြောက်ပါသော ဆန် (斑点米) ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ဖျက်ပိုးမှာ စပါးဂျပိုးများ (カメムシ類) ဖြစ်ပြီး အနှံမထွက်မီ စောစီးစွာ ကန်သင်းမြက်ရိတ်ခြင်းနှင့် အနှံထွက်ချိန် ဆေးဖျန်းခြင်းတို့ ထိရောက်သည်

  • စပါးစေ့ 85–90% ဝါဝင်းချိန် (စုစုပေါင်းအပူချိန် 950–1,050℃) တွင် ရိတ်သိမ်းခြွေလှေ့စက်ဖြင့် ရိတ်သိမ်းပြီး အခြောက်ခံစက်ဖြင့် အစိုဓာတ် 14.5–15.0% သို့ အခြောက်ခံရန်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အစက်အပြောက်ပါသော ဆန်နှင့် စပါးဂျပိုးများ (斑点米・カメムシ類 - စပါးဂျပိုး စုပ်ယူဖျက်ဆီးမှုကြောင့် အမည်းစက်များ စွန်းထင်းနေသော ဆန်လုံးညို)
ဗိုက်ဖြူဆန်စေ့နှင့် အပူချိန်မြင့် အဆန်တည်မှု ထိခိုက်ခြင်း (白未熟粒・高温登熟障害 - စပါးနှံထွက်ပြီး ရက် 20 အတွင်း အပူချိန်မြင့်မားမှုကြောင့် ကစီဓာတ်မပြည့်ဘဲ အဖြူရောင်နောက်ကျိနေသော ဆန်စေ့)
ရိတ်သိမ်းခြွေလှေ့စက်နှင့် စပါးခွံချွတ်ခြင်း (コンバイン・籾すり - ရိတ်သိမ်း၊ ခြွေလှေ့၊ သန့်စင်ခြင်းကို တစ်ပြိုင်တည်း လုပ်ဆောင်သည့်စက်နှင့် ဆန်လုံးညိုရရှိရန် စပါးခွံချွတ်ခြင်း)
စပါးနှံထွက်ခြင်းနှင့် ပင်တည်းဝတ်မှုန်ကူးခြင်း (出穂・自花受粉 - အလံရွက်အိမ်မှ စပါးနှံ ထွက်ပေါ်လာခြင်းနှင့် ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်တည်းအတွင်း ဝတ်မှုန်ကူးခြင်း)
ဆန်လုံးညို (玄米 - အစိုဓာတ် 14.5–15.0% အထိ အခြောက်ခံပြီး အပြင်ဘက် စပါးခွံကိုသာ ဖယ်ရှားထားသော ဆန်)

ယာသီးနှံများ (ဂျုံနှင့်မုယော၊ ပဲပုပ်၊ ပန်းဂျုံ၊ အာလူး၊ ကန်စွန်းဥ) ၏ စိုက်ပျိုးရေး လက္ခဏာရပ်များ

ဂျုံနှင့် မုယောစပါး (麦類) စိုက်ပျိုးရာတွင် ဆောင်းရာသီ မြေအေးခဲမှုကြောင့် အမြစ်ကြွတက်သည့် ထိခိုက်မှု (凍上害) နှင့် အပင်ရှည်မျောဖြစ်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ပင်ပွားထွက်မှု အားပေးရန် ဆောင်းရာသီတွင် ဂျုံပင်နင်းပေးခြင်း (麦踏み) ကို ပြုလုပ်ပြီး ပန်းပွင့်ချိန်မှ အဆန်တည်ချိန်အတွင်း စိုထိုင်းဆများပါက မှိုအဆိပ် (ဒီအောက်ဆီနီဗာလီနော) ထုတ်လုပ်သည့် အနှံမှိုနီရောဂါ (赤かび病) ကို ပန်းပွင့်ချိန် ဆေးဖျန်းခြင်းဖြင့် ကာကွယ်ရပါသည်။

ပဲမျိုးရင်းဝင် ပဲပုပ်ပင် (ダイズ) တွင် အမြစ်၌ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်သော မြစ်ဖုဘက်တီးရီးယား (根粒菌) က လေထဲရှိ နိုက်ထရိုဂျင်ကို ဖမ်းယူ၍ အပင်သို့ ပေးသွင်းသောကြောင့် မြေခံမြေဩဇာအဖြစ် နိုက်ထရိုဂျင်မြေဩဇာ အမြောက်အမြား ကျွေးမိပါက မြစ်ဖုဖြစ်ပေါ်မှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေပြီး ပင်စည်နှင့် အရွက်များသာ သန်မာ၍ အသီးမတင်သည့် အရွက်သာသန်ခြင်း (つるぼけ) နှင့် အပင်ယိုင်လဲခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ထို့ပြင် ပန်းမပွင့်မီ ပင်ခြေသို့ မြေတောင်မြှောက်ပေးသည့် ကြားပေါင်းလိုက် မြေဖို့ခြင်း (中耕・培土) ကို ပြုလုပ်၍ ပေါင်းမြက်နှိမ်နင်းခြင်း၊ အပင်ယိုင်လဲမှု ကာကွယ်ခြင်းနှင့် အမြစ်သစ်များ ထွက်ပေါ်မှုကို အားပေးရပါသည်။

ပန်းဂျုံပင် (ソバ) သည် မျိုးစေ့ချချိန်မှ ရိတ်သိမ်းချိန်အထိ ကြီးထွားချိန်ကာလ ရက် 70–80 ခန့်သာ ရှိ၍ အလွန်တိုတောင်းပြီး အေးမြသော ရာသီဥတုနှင့် မြေဆီဩဇာညံ့သော မြေတွင်ပါ ပေါက်ရောက်နိုင်သော်လည်း အမြစ်သည် အောက်ဆီဂျင်ပြတ်လပ်မှုဒဏ်ကို လုံးဝမခံနိုင်ဘဲ ရေဝပ်ဒဏ် (湿害) အလွန်ကြောက်သောကြောင့် လယ်မြေမှ ပြောင်းလဲထားသော ယာခင်းများတွင် ရေနုတ်မြောင်းဖော်ခြင်းနှင့် စိုက်ဘောင်မြှင့်တင်ခြင်းတို့ဖြင့် ရေဆင်းကောင်းအောင် သေချာစွာ ဆောင်ရွက်ရပါမည်။

ခရမ်းချဉ်မျိုးရင်းဝင် အာလူး (ジャガイモ) သည် မြေအောက်ပင်စည် ကြီးထွားလာသော ပင်စည်ဥ (塊茎) ဖြစ်ပြီး မျိုးအာလူးဥကို အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့ပေး၍ သန်မာသော အညှောင့်ထွက်စေသည့် အလင်းပြ အညှောင့်ဖောက်ခြင်း (浴光催芽) ပြုလုပ်၍ စိုက်ပျိုးရကာ အပင်ကြီးထွားနေစဉ် အာလူးဥများ နေရောင်ခြည်ထိ၍ အစိမ်းရောင်ပြောင်းပြီး အဆိပ်ရှိသော ဆိုလာနင်း (ソラニン) ဓာတ် မဖြစ်ပေါ်စေရန် ပင်ခြေသို့ မြေဖို့ပေးခြင်း (土寄せ / 培土) ကို ပြုလုပ်ရပါသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကန်စွန်းမျိုးရင်းဝင် ကန်စွန်းဥ (サツマイモ / カンショ) သည် အမြစ်ကြီးထွားလာသော မြစ်ဥ (塊根) ဖြစ်ပြီး မျိုးဥမှ ပျိုးထောင်ထားသော ကန်စွန်းနွယ်ညွန့် (つる苗) ကို ယာခင်းတွင် ထိုးစိုက်၍ မျိုးပွားရသည့် သီးနှံဖြစ်ပါသည်။ မိုးခေါင်ဒဏ်နှင့် မြေညံ့ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး နိုက်ထရိုဂျင်မြေဩဇာ များလွန်းပါက ဥမကြီးထွားဘဲ အနွယ်များသာ သန်မာသည့် အရွက်သာသန်ခြင်း (つるぼけ) ဖြစ်ပေါ်တတ်ပါသည်။

ယာသီးနှံများ (ဂျုံနှင့်မုယော၊ ပဲပုပ်၊ ပန်းဂျုံ၊ အာလူး၊ ကန်စွန်းဥ) ၏ စိုက်ပျိုးရေး လက္ခဏာရပ်များ

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ဂျုံနှင့်မုယောပင်များတွင် မြေအေးခဲ၍ အမြစ်ကြွတက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဂျုံပင်နင်းပေးခြင်း (麦踏み) ပြုလုပ်ပြီး ပန်းပွင့်ချိန် စိုထိုင်းဆကြောင့် မှိုအဆိပ်ထွက်သည့် အနှံမှိုနီရောဂါ (赤かび病) ကို ကာကွယ်နှိမ်နင်းရန်

  • ပဲပုပ်ပင်တွင် မြစ်ဖုဘက်တီးရီးယား (根粒菌) က နိုက်ထရိုဂျင် ဖမ်းယူပေးသဖြင့် နိုက်ထရိုဂျင် လွန်ကဲမှုကို ရှောင်ကြဉ်ရပြီး ပန်းဂျုံသည် ကြီးထွားချိန် ရက် 70–80 သာ ရှိသော်လည်း ရေဝပ်ဒဏ် (湿害) ကို အလွန်ကြောက်သည်

  • အာလူးသည် ပင်စည်ဥ (塊茎 - အစိမ်းရောင်ပြောင်းခြင်းနှင့် ဆိုလာနင်းအဆိပ် ကာကွယ်ရန် မြေဖို့ပေးရသည်) ဖြစ်ပြီး ကန်စွန်းဥသည် မြစ်ဥ (塊根 - အနွယ်ညွန့်ဖြင့် စိုက်ပျိုးသည်) ဖြစ်သည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ဂျုံပင်နင်းပေးခြင်းနှင့် အနှံမှိုနီရောဂါ (麦踏み・赤かび病 - ဆောင်းရာသီတွင် အမြစ်ကြွတက်ခြင်း ကာကွယ်ရန် အပင်နင်းပေးခြင်းနှင့် မှိုအဆိပ်ထုတ်လုပ်သော ဂျုံအနှံမှိုရောဂါ)
မြစ်ဖုဘက်တီးရီးယားနှင့် ကြားပေါင်းလိုက်မြေဖို့ခြင်း (根粒菌・中耕培土 - ပဲပုပ်မြစ်တွင် လေထဲမှ နိုက်ထရိုဂျင် ဖမ်းယူပေးသော ဘက်တီးရီးယားနှင့် အပင်ကြား မြေဆွ၍ ပင်ခြေမြေဖို့ခြင်း)
ပင်စည်ဥ (အာလူး) နှင့် မြစ်ဥ (ကန်စွန်းဥ) (塊茎・塊根 - အာလူးသည် မြေအောက်ပင်စည် ကြီးထွားလာသောဥဖြစ်ပြီး ကန်စွန်းဥသည် အမြစ်ကြီးထွားလာသောဥဖြစ်သည်)
အလင်းပြ အညှောင့်ဖောက်ခြင်းနှင့် ဆိုလာနင်းအဆိပ် (浴光催芽・ソラニン - မျိုးအာလူးကို အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့ပြ၍ အညှောင့်သန်မာစေခြင်းနှင့် အစိမ်းရောင်ပြောင်းသွားသော အာလူးတွင် ဖြစ်ပေါ်သည့် အဆိပ်)
ရေဝပ်ဒဏ် ထိခိုက်မှု (湿害 - ရေဆင်းညံ့မှုကြောင့် ပန်းဂျုံနှင့် ပဲပုပ်ကဲ့သို့ ယာသီးနှံများ၏ အမြစ် အောက်ဆီဂျင်ပြတ်လပ်ပြီး ပုပ်သိုးပျက်စီးခြင်း)

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း၊ F1 မျိုးစပ်မျိုးကွဲနှင့် သီးနှံတစ်မျိုးတည်း ဆက်တိုက်စိုက်ပျိုးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ထိခိုက်မှု (連作障害)၊ ကိုင်းဆက်ခြင်း အောက်ခံပင်ရင်း

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို စားသုံးသည့် အစိတ်အပိုင်းအလိုက် အရွက်နှင့်ပင်စည်စား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ (葉茎菜類 - ဂေါ်ဖီထုပ်၊ မုန်ညင်းထုပ်၊ ဟင်းနုနွယ်၊ ဆလတ်၊ ကြက်သွန်မြိတ်၊ ကြက်သွန်နီ၊ ကညွတ်)၊ အမြစ်နှင့်ဥစား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ (根菜類 - မုန်လာဥဖြူ၊ မုန်လာဥနီ၊ မုန်လာဥဝိုင်း၊ ဂိုဘိုးမြစ်၊ ကြာစွယ်၊ ပိန်းဥ) နှင့် အသီးစား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ (果菜類 - ခရမ်းချဉ်၊ ခရမ်း၊ သခွား၊ ဖရဲ၊ စတော်ဘယ်ရီ၊ ပြောင်းဖူးချို၊ ပဲပုပ်စိမ်း) ဟူ၍ ခွဲခြားထားပါသည်။

လက်ရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက် မျိုးစေ့များတွင် အဓိကအသုံးပြုနေသော ပထမမျိုးဆက် မျိုးစပ်မျိုးကွဲ (一代雑種 / F1品種) သည် မတူညီသော မိဘမျိုးနှစ်ခုကို မျိုးစပ်ထားခြင်းကြောင့် မျိုးစပ်သန်စွမ်းမှု (雑種強勢 / ヘテロシス) ရရှိပြီး အပင်ကြီးထွားမှုနှင့် အရည်အသွေး ညီညာကာ အထွက်နှုန်းနှင့် ရောဂါဒဏ်ခံနိုင်ရည် မြင့်မားသည့် အားသာချက်ရှိသော်လည်း ၎င်းအသီးမှ ကိုယ်တိုင်မျိုးစေ့ခံယူထားသော ဒုတိယမျိုးဆက် (F2) တွင်မူ ဗီဇလက္ခဏာ ကွဲပြားသွားပြီး မိဘပင်ကဲ့သို့ ညီညာသော အရည်အသွေး မရရှိနိုင်တော့ပါ။

မျိုးရင်းတူ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို စိုက်ခင်းတစ်ခုတည်း၌ ဆက်တိုက်စိုက်ပျိုးပါက မြေဆောင်ရောဂါပိုးများနှင့် နီမာတုတ် သန်ကောင်များ ပွားများလာသည့် သီးနှံတစ်မျိုးတည်း ဆက်တိုက်စိုက်ပျိုးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ထိခိုက်မှု (連作障害) ဖြစ်ပေါ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် ဖရဲ၊ ခရမ်း၊ ခရမ်းချဉ်၊ ငရုတ်ပွ၊ ပဲစိမ်းလုံးနှင့် မုန်ညင်းထုပ် တို့သည် 4–5 နှစ်နှင့်အထက် သီးလှည့်စိုက်ပျိုးရန် လိုအပ်သော်လည်း ပြောင်းဖူးချို၊ ကြက်သွန်နီ၊ ကန်စွန်းဥနှင့် မုန်လာဥဖြူ တို့မှာမူ ဆက်တိုက်စိုက်ပျိုးမှု ထိခိုက်ဒဏ် နည်းပါးသော သီးနှံများဖြစ်ကြပါသည်။

မြေဆောင်ရောဂါနှင့် အအေးဒဏ် ခံနိုင်ရည်ရှိသော အောက်ခံပင်ရင်း (台木) ပေါ်တွင် အပေါ်ဆက်ကိုင်း (穂木) ကို ဆက်ပေးသည့် ကိုင်းဆက်ခြင်း (接ぎ木) တွင် မျိုးရင်းတူ အပင်များကို တွဲဖက်အသုံးပြုရပြီး ဖရဲပင်အတွက် ဘူးပင် သို့မဟုတ် ရွှေဖရုံပင် (ဖျူစေရီယမ် ပင်ညှိုးရောဂါ ကာကွယ်ရန်)၊ သခွားပင်အတွက် ရွှေဖရုံပင် (ပင်ညှိုးရောဂါနှင့် အအေးဒဏ် ကာကွယ်ရန်)၊ ခရမ်းချဉ်နှင့် ခရမ်းပင်အတွက် ရောဂါဒဏ်ခံ ခရမ်းချဉ်မျိုးရင်းဝင် အောက်ခံပင် (ပင်စိမ်းညှိုးရောဂါ ကာကွယ်ရန်) တို့ကို အသုံးပြုပါသည်။

ကိုင်းဆက်ပျိုးပင်ကို စိုက်ခင်းထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးသည့်အခါ ကိုင်းဆက်ထားသည့် နေရာ (接合部) ကို မြေကြီးထဲသို့ လုံးဝ မမြှုပ်မိစေရန် (တိမ်တိမ်စိုက်ရန်) မှာ အဓိကစည်းမျဉ်းဖြစ်ပါသည်။ ကိုင်းဆက်နေရာ မြေကြီးနှင့် ထိတွေ့ပါက အပေါ်ဆက်ကိုင်း (穂木) မှ မြေကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် အပေါ်ကိုင်းမြစ် (自根) ထွက်လာပြီး ထိုအမြစ်မှတစ်ဆင့် မြေဆောင်ရောဂါပိုးများ ဝင်ရောက်ကာ အောက်ခံပင်ရင်း၏ ရောဂါဒဏ်ခံနိုင်ရည် အာနိသင် ပျက်ပြယ်သွားတတ်ပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • စတော်ဘယ်ရီ၊ ပြောင်းဖူးချိုနှင့် ပဲပုပ်စိမ်းတို့သည် အသီးစား ဟင်းသီးဟင်းရွက် (果菜類) အုပ်စုတွင် ပါဝင်ပြီး F1 မျိုးမှ ကိုယ်တိုင်မျိုးစေ့ခံပါက နောက်မျိုးဆက်တွင် ဗီဇလက္ခဏာ ကွဲပြားသွားသည်

  • ဖရဲ၊ ခရမ်း၊ ခရမ်းချဉ်နှင့် ပဲစိမ်းလုံးတို့သည် ဆက်တိုက်စိုက်ပျိုးမှု ထိခိုက်ဒဏ် (連作障害) အဖြစ်များပြီး ပြောင်းဖူးချို၊ ကြက်သွန်နီနှင့် ကန်စွန်းဥတို့မှာ ထိခိုက်မှု နည်းပါးသည်

  • ဖရဲတွင် ဘူး သို့မဟုတ် ရွှေဖရုံ၊ သခွားတွင် ရွှေဖရုံကို အောက်ခံပင်ရင်း (台木) အဖြစ်သုံးပြီး ရွှေ့စိုက်ချိန်တွင် အပေါ်ကိုင်းမြစ် (自根) မထွက်စေရန် ကိုင်းဆက်နေရာကို မြေမမြှုပ်ရပါ
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အရွက်နှင့်ပင်စည်စား၊ အမြစ်နှင့်ဥစားနှင့် အသီးစား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ (葉茎菜類・根菜類・果菜類 - စားသုံးသည့် အပင်အစိတ်အပိုင်းအလိုက် ခွဲခြားထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက် အုပ်စု 3 မျိုး)
F1 မျိုးစပ်မျိုးကွဲနှင့် မျိုးစပ်သန်စွမ်းမှု (一代雑種 F1品種・雑種強勢 - ညီညာသန်စွမ်းမှု မြင့်မားသော်လည်း ကိုယ်တိုင်မျိုးခံပါက နောက်မျိုးဆက်တွင် လက္ခဏာကွဲပြားသွားသည့် ပထမမျိုးဆက် မျိုးစပ်မျိုး)
သီးနှံတစ်မျိုးတည်း ဆက်တိုက်စိုက်ပျိုးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ထိခိုက်မှုနှင့် သီးလှည့်စိုက်ပျိုးရမည့် နှစ်ကာလ (連作障害・輪作年限 - မျိုးရင်းတူသီးနှံ ဆက်တိုက်စိုက်၍ မြေဆောင်ရောဂါထူပြောလာခြင်းနှင့် ခြား၍စိုက်ရမည့် နှစ်အရေအတွက်)
ကိုင်းဆက်ခြင်း - အပေါ်ဆက်ကိုင်းနှင့် အောက်ခံပင်ရင်း (接ぎ木 / 穂木・台木 - အသီးယူမည့် အပေါ်ပိုင်းအညွန့်ကို ရောဂါဒဏ်ခံနိုင်သော အောက်ခံအမြစ်ပင်ရင်းပေါ်တွင် ဆက်ပေးခြင်း)
အပေါ်ကိုင်းမြစ် (自根 - ကိုင်းဆက်နေရာ မြေကြီးထဲ နစ်မြုပ်သွားသဖြင့် အပေါ်ဆက်ကိုင်းမှ ထွက်လာပြီး ရောဂါဝင်ရောက်စေသော အမြစ်)

ပြင်ပစိုက်ခင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ မြေဖုံးပလတ်စတစ်အုပ်ခြင်း၊ အလင်းကာ အဖြူရောင်သွင်း စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် အသီးစား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၏ ပန်းပွင့်သဘာဝ (လိင်တစ်မျိုးတည်းပွင့်နှင့် လိင်စုံပွင့်)၊ အပင်ပြုစုထိန်းသိမ်းခြင်း

စိုက်ဘောင်များကို ပလတ်စတစ်ဖလင်စဖြင့် ဖုံးအုပ်သည့် မြေဖုံးပလတ်စတစ်အုပ်ခြင်း (マルチング) သည် မြေအပူချိန် ထိန်းညှိခြင်း၊ မြေဆီလွှာ အစိုဓာတ် ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပေါင်းမြက်ပေါက်ရောက်မှု တားဆီးခြင်း၊ မြေဩဇာ စီးဆင်းဆုံးရှုံးမှုနှင့် မိုးရေစက်ကြောင့် ရွှံ့စဉ်၍ ရောဂါကူးစက်မှု ကာကွယ်ခြင်းနှင့် မြေဆီလွှာ အလုံးအခဲဖွဲ့စည်းပုံ ထိန်းသိမ်းခြင်း အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိပါသည်။ မြေအပူချိန် မြှင့်တင်ရာတွင် အကြည်ရောင်ပလတ်စတစ် (透明マルチ)၊ ပေါင်းမြက်တားဆီးရာတွင် အလင်းပိတ်သော အမည်းရောင်ပလတ်စတစ် (黒色マルチ) နှင့် ပျပိုးလာရောက်မှု ကာကွယ်ရာတွင် ငွေရောင်ပလတ်စတစ် (シルバーマルチ) တို့က အထူးကောင်းမွန်ပါသည်။

ကြက်သွန်မြိတ်ပင်ကြီး (根深ネギ / 白ネギ) နှင့် ကညွတ်အဖြူ (ホワイトアスパラガス) စသည်တို့တွင် ပြုလုပ်သော အလင်းကာ အဖြူရောင်သွင်း စိုက်ပျိုးခြင်း (軟白栽培) သည် အပင်ကြီးထွားမှုအလိုက် ပင်ခြေသို့ အကြိမ်ကြိမ် မြေဖို့ပေးခြင်း (土寄せ / 培土) သို့မဟုတ် အလင်းကာပစ္စည်းဖြင့် ဖုံးအုပ်ပေးခြင်းဖြင့် ပင်စည်ပိုင်းကို နေရောင်ခြည် မထိတွေ့စေဘဲ ကလိုရိုဖီးလ် အစိမ်းရောင်ခြယ် ဖြစ်ပေါ်မှုကို တားဆီးကာ ဖြူဖွေးနူးညံ့ပြီး ချိုမြိန်သော စားသုံးပိုင်းကို ရရှိစေသည့် နည်းပညာဖြစ်ပါသည်။

အသီးစား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၏ ပန်းပွင့်တည်ဆောက်ပုံကို ကြည့်ပါက ခရမ်းချဉ်၊ ခရမ်း၊ ငရုတ်ပွနှင့် စတော်ဘယ်ရီ တို့သည် ပန်းတစ်ပွင့်တည်းအတွင်း ဝတ်ဆံဖိုနှင့် ဝတ်ဆံမ နှစ်မျိုးလုံး ပါရှိသည့် လိင်စုံပွင့် (両性花) ဖြစ်သော်လည်း ဘူးသခွားမျိုးရင်းဝင်များ (သခွား၊ ဖရဲ၊ ရွှေဖရုံ၊ သခွားမွှေး၊ ကြက်ဟင်းခါး) နှင့် ပြောင်းဖူးချို တို့မှာမူ အပင်တစ်ပင်တည်းပေါ်တွင် အဖိုပွင့်နှင့် အမပွင့် သီးခြားစီ ပွင့်သည့် လိင်တစ်မျိုးတည်းပွင့် (単性花 / 雌雄同株) များ ဖြစ်ကြပါသည်။

ဘူးသခွားမျိုးရင်းဝင် သခွားသီးသည် ဝတ်မှုန်ကူးခြင်းမရှိဘဲ အသီးကြီးထွားနိုင်သည့် သဘာဝ (単為結果性) ရှိသော်လည်း ဖရဲ၊ သခွားမွှေးနှင့် ရွှေဖရုံ တို့တွင်မူ ပျားများ သို့မဟုတ် နံနက် 7 နာရီမှ 9 နာရီဝန်းကျင်တွင် လူဖြင့် ဝတ်မှုန်ကူးပေးခြင်း (人工授粉) မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါသည်။ ခရမ်းချဉ်တွင်မူ ဘမ်ဘယ်လ်ဘီးပျား (マルハナバチ) သို့မဟုတ် အသီးတင်ဟော်မုန်းဆေး (ပွင့်နေသော ပန်းခိုင်ကို 1 ကြိမ်သာ ဖျန်းရသည်) ဖြင့် အသီးတင်မှု တည်ငြိမ်စေပါသည်။

အသီးစား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ အပင်ပုံသွင်း ထိန်းသိမ်းရာတွင် ပင်စည်ကို တိုင် သို့မဟုတ် ကြိုးတွင် ချည်နှောင်ထိန်းသိမ်းသည့် ကိုင်းချည်နှောင်ခြင်း (誘引)၊ အာဟာရဓာတ် ပြန့်ကျဲဆုံးရှုံးမှု မရှိစေရန် ဘေးတက်များ 5–10 cm ခန့် အရွယ်ငယ်စဉ် နေသာသော နံနက်ပိုင်း၌ ဖဲ့ထုတ်သည့် ဘေးတက်ဖဲ့ခြင်း (わき芽かき)၊ ပင်မပင်စည် ထိပ်ဖျားကို ဖြတ်တောက်သည့် ခေါင်ညွန့်နှိမ်ခြင်း (摘心) နှင့် ပင်ခြေ လေဝင်လေထွက်နှင့် အလင်းရောင် ကောင်းမွန်စေရန် အောက်ဘက်ရှိ အရွက်ဟောင်းများကို ဖယ်ရှားသည့် အရွက်ခြွေခြင်း (摘葉) တို့ကို အချိန်ကိုက် ပြုလုပ်ရပါသည်။

ပြင်ပစိုက်ခင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ မြေဖုံးပလတ်စတစ်အုပ်ခြင်း၊ အလင်းကာ အဖြူရောင်သွင်း စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် အသီးစား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၏ ပန်းပွင့်သဘာဝ (လိင်တစ်မျိုးတည်းပွင့်နှင့် လိင်စုံပွင့်)၊ အပင်ပြုစုထိန်းသိမ်းခြင်း

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • မြေအပူချိန်မြှင့်ရန် အကြည်ရောင်ပလတ်စတစ်၊ ပေါင်းမြက်တားဆီးရန် အမည်းရောင်ပလတ်စတစ်နှင့် ပျပိုးကာကွယ်ရန် ငွေရောင်ပလတ်စတစ်တို့က ကောင်းမွန်ပြီး ကြက်သွန်မြိတ်ဖြူကို မြေဖို့ပေးခြင်းဖြင့် အဖြူရောင်သွင်းသည်

  • ခရမ်းချဉ်နှင့် စတော်ဘယ်ရီတို့သည် လိင်စုံပွင့် (両性花) ဖြစ်ပြီး ဘူးသခွားမျိုးရင်းဝင်များ (သခွား၊ ဖရဲ၊ ရွှေဖရုံ၊ သခွားမွှေး) နှင့် ပြောင်းဖူးချိုတို့သည် အဖိုပွင့်နှင့် အမပွင့် သီးခြားစီပွင့်သော လိင်တစ်မျိုးတည်းပွင့် (単性花) ဖြစ်သည်

  • သခွားသီးသည် ဝတ်မှုန်မကူးဘဲ အသီးတင်နိုင်သော်လည်း ဖရဲ၊ သခွားမွှေးနှင့် ရွှေဖရုံတို့သည် ဝတ်မှုန်ကူးပေးရန် လိုအပ်ပြီး ဘေးတက်ဖဲ့ခြင်းကို နေသာသော နံနက်ပိုင်းတွင် အတက်ငယ်စဉ် ပြုလုပ်ရန်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
လိင်စုံပွင့်နှင့် လိင်တစ်မျိုးတည်းပွင့် (両性花・単性花 / 雌雄同株 - ပန်းတစ်ပွင့်တည်းတွင် ဝတ်ဆံဖိုနှင့်မ နှစ်မျိုးလုံးပါသော ခရမ်းချဉ်နှင့် စတော်ဘယ်ရီပွင့်နှင့် အဖိုပွင့်နှင့် အမပွင့် သီးခြားစီပွင့်သော သခွားနှင့် ပြောင်းဖူးပွင့်)
ဝတ်မှုန်မကူးဘဲ အသီးတင်ခြင်းနှင့် လူဖြင့် ဝတ်မှုန်ကူးပေးခြင်း (単為結果・人工授粉 - သန္ဓေမအောင်ဘဲ အသီးကြီးထွားခြင်းနှင့် အဖိုဝတ်မှုန်ကို အမဝတ်ဆံပေါ်သို့ လူဖြင့် ကူးပေးခြင်း)
အလင်းကာ အဖြူရောင်သွင်း စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် မြေဖို့ခြင်း (軟白栽培・土寄せ / 培土 - နေရောင်ခြည်ကွယ်၍ ပင်စည်ဖြူဖွေးနူးညံ့စေရန် ပင်ခြေသို့ မြေဖို့ပေးခြင်း)
ဘေးတက်ဖဲ့ခြင်း၊ ခေါင်ညွန့်နှိမ်ခြင်းနှင့် အရွက်ခြွေခြင်း (わき芽かき・摘心・摘葉 - ဘေးတက်များဖယ်ရှားခြင်း၊ ပင်မထိပ်ဖူးဖြတ်ခြင်းနှင့် အောက်ဘက်အရွက်ဟောင်းများ ခြွေပေးခြင်း)
မြေဖုံးပလတ်စတစ်အုပ်ခြင်း - အမည်းရောင်၊ အကြည်ရောင်နှင့် ငွေရောင်ပလတ်စတစ် (マルチング - ပေါင်းမြက်ကာကွယ်ရန် အမည်းစ၊ မြေအပူချိန်မြှင့်ရန် အကြည်စနှင့် ပျပိုးကာကွယ်ရန် ငွေရောင်စ ဖုံးအုပ်ခြင်း)

စာမေးပွဲတွင် မကြာခဏ မေးလေ့ရှိသော အချက်များနှင့် မှတ်သားနည်းများ

ဆန်စပါး စိုက်ပျိုးရေးတွင် ဆားရည်စိမ် မျိုးစေ့ရွေးချယ်ခြင်း (塩水選) ၏ သိပ်သည်းဆဖြစ်သော ရိုးရိုးဆန်စပါး 1.13 နှင့် ကောက်ညှင်းစပါး 1.08 နှင့် ကောက်စိုက်စက်သုံး ပျိုးပင်များ၏ အရွက်အရေအတွက်ဖြစ်သော ပျိုးသက်နု (稚苗) 2.0–2.5 ရွက်၊ ပျိုးသက်လတ် (中苗) 3.0–3.5 ရွက်၊ ပျိုးသက်ရင့် (成苗) 4.0–4.5 ရွက် တို့ကို တိကျစွာ မှတ်သားထားပါ။

စပါးခင်း ရေစီမံခန့်ခွဲမှုတွင် အကျိုးမပြုသော ပင်ပွားများကို တားဆီးပြီး အမြစ်သို့ အောက်ဆီဂျင်ပေးသည့် ရေကြားဖြတ် ဖောက်ထုတ်အခြောက်ခံခြင်း (中干し - 7–10 ရက်ကြာ) နှင့် အအေးဒဏ် (17℃ နှင့်အောက်) ကြောင့် စပါးအဖျင်းဖြစ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသည့် မျိုးပွားဆဲလ်ကွဲပွားချိန် / ဖုံးတုံးလုံးတုံးချိန် (စပါးနှံမထွက်မီ 10–14 ရက်အလို) တွင် ရေနက်သွင်းခြင်း (15–20 cm) တို့မှာ မပျက်မကွက် မေးလေ့ရှိပါသည်။

ယာသီးနှံနှင့် ပြင်ပစိုက်ခင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်များတွင် ဆက်တိုက်စိုက်ပျိုးမှု ထိခိုက်ဒဏ် (連作障害) ဖြစ်ပွားစေသော မျိုးရင်းတူ သီးနှံအုပ်စုများ၊ မြေဖုံးပလတ်စတစ် အရောင်အလိုက် အကျိုးသက်ရောက်မှုများ (အကြည်ရောင် = မြေအပူချိန် အမြင့်ဆုံးတက်စေသည်၊ အမည်းရောင် = ပေါင်းမြက်တားဆီးသည်၊ အဖြူအမည်းနှင့် ငွေရောင် = နွေရာသီ မြေအပူချိန် လျှော့ချပေးပြီး ပျပိုးကာကွယ်သည်) နှင့် ပဲပုပ်နှင့် ကန်စွန်းဥတို့တွင် နိုက်ထရိုဂျင် များလွန်း၍ အရွက်သာသန်ခြင်း (つるぼけ) တို့ကို မကြာခဏ မေးလေ့ရှိပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • စပါးမျိုးစေ့နှင့် ပျိုးပင် - ဆားရည်စိမ် သိပ်သည်းဆမှာ ရိုးရိုးစပါး 1.13 နှင့် ကောက်ညှင်းစပါး 1.08 ဖြစ်ပြီး ပျိုးသက်နုမှာ 2.5 ရွက်ခန့်နှင့် ပျိုးသက်လတ်မှာ 3.5 ရွက်ခန့် ဖြစ်သည်

  • စပါးပင်၏ အရေးကြီးကာလများ - စပါးနှံလောင်း စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန် (အနှံမထွက်မီ 25 ရက်ခန့်အလို) မှစ၍ မျိုးပွားပိုင်းကြီးထွားမှုသို့ ကူးပြောင်းပြီး ဖုံးတုံးလုံးတုံးချိန်သည် အအေးဒဏ်နှင့် မိုးခေါင်ဒဏ်ကို အကြောက်ဆုံးဖြစ်သည်

  • ယာသီးနှံများ၏ ထူးခြားချက် - ဆောင်းဦးစိုက်ဂျုံသည် ဆောင်းရာသီ အအေးဓာတ် (春化) နှင့် ဂျုံပင်နင်းပေးခြင်း (麦踏み) လိုအပ်ပြီး ပန်းဂျုံ (ソバ) သည် ကြီးထွားချိန် ရက် 70–80 သာရှိ၍ ရေဝပ်ဒဏ်ကို အလွန်ကြောက်သည်

  • ဥစားသီးနှံနှင့် ပဲမျိုးရင်းများ - အာလူးကို အလင်းပြ အညှောင့်ဖောက်ခြင်း ပြုလုပ်၍ အစိမ်းရောင်ပြောင်းခြင်း (ဆိုလာနင်းအဆိပ်) မှ ကာကွယ်ရပြီး ကန်စွန်းဥနှင့် ပဲပုပ်တို့တွင် နိုက်ထရိုဂျင်များပါက အရွက်သာသန်ခြင်း (つるぼけ) ဖြစ်ပေါ်သည်

  • ဟင်းသီးဟင်းရွက် မျိုးစေ့နှင့် ပန်းရိုးတံထွက်ခြင်း - အလင်းကြိုက်မျိုးစေ့ (ဆလတ်၊ မုန်လာဥနီ၊ ပင်စိမ်း) များကို မြေပါးပါးသာ ဖုံးရပြီး မုန်လာဥဖြူ၊ မုန်ညင်းထုပ်နှင့် ဂေါ်ဖီထုပ်တို့သည် အအေးဒဏ်နှင့် ကြုံတွေ့ပါက ပန်းရိုးတံထွက်ခြင်း (抽苔) ဖြစ်ပေါ်သည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ဆားရည်စိမ် မျိုးစေ့ရွေးချယ်ခြင်း (塩水選)
ရေကြားဖြတ် ဖောက်ထုတ်အခြောက်ခံခြင်း (中干し)
စပါးနှံလောင်း စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန် (幼穂形成期)
အရွက်သာသန်၍ အသီးနှင့်ဥ မတင်ခြင်း (つるぼけ)
ပန်းရိုးတံ စောထွက်ခြင်း (抽苔 / とう立ち)

စပါး၊ ယာသီးနှံနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စီမံခန့်ခွဲမှု

ဤအခန်းကို app တွင် လေ့ကျင့်ပါ

တရားဝင် ကိုးကားချက်များ

💬

Zalo