VIENIDMY ဝင်မည် လေ့ကျင့်မည်

ပင်မစာမျက်နှာ › သင်ခန်းစာ › စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (特定技能2号)

အဆောက်အအုံဖြင့် စိုက်ပျိုးရေး၊ သစ်သီးပင်၊ ပန်းမန်နှင့် လက်ဖက် စိုက်ပျိုးထိန်းသိမ်းမှု (အဆင့် 2)

စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (特定技能2号) · 農業(2号) · တရားဝင် သင်ရိုးစာအုပ်များကို အခြေခံ၍ Tokutei Pass က ရေးသားထားသည်; စကားလုံးအတိုင်း ကူးယူထားခြင်း မဟုတ်ပါ။

စိုက်ပျိုးရေး အဆောက်အအုံ ပုံစံများ (တစ်လုံးချင်း၊ အဆောင်တွဲ၊ ဗန်လိုပုံစံ)၊ ဖုံးအုပ်ပစ္စည်းများနှင့် ဆောင်းရာသီ လေဝင်လေထွက် ပြုလုပ်ပုံအဆင့်ဆင့်

စိုက်ပျိုးရေး အဆောက်အအုံ (မှန်လုံအိမ် / ハウス) ပုံစံများတွင် တစ်လုံးချင်း သီးခြားတည်ဆောက်ထားသော တစ်လုံးချင်း မှန်လုံအိမ် (単棟ハウス) နှင့် အမိုးအများအပြားကို ရေတံလျှောက်ဖြင့် ဆက်သွယ်တည်ဆောက်ထားသော အဆောင်တွဲ မှန်လုံအိမ် (連棟ハウス) ဟူ၍ ရှိပါသည်။ တစ်လုံးချင်း မှန်လုံအိမ်သည် ဘေးဘက်မှ လေဝင်လေထွက် ပြုလုပ်ရလွယ်ကူပြီး အမိုးပေါ်မှ နှင်းများ လျှောကျလွယ်သော်လည်း အဆောင်တွဲ မှန်လုံအိမ်မှာမူ ပြင်ပလေနှင့် ထိတွေ့သည့် ဘေးနံရံဧရိယာ အချိုးအစား နည်းပါးသောကြောင့် အပူထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းနှင့် မြေအသုံးချမှု စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားသည်ဟူသော ထူးခြားချက်ရှိပါသည်။

အကြီးစား အဆောင်တွဲ မှန်လုံအိမ်အဖြစ် ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုနေသည့် နယ်သာလန်နိုင်ငံမှ စတင်ပေါ်ပေါက်သော ဗန်လိုပုံစံ မှန်လုံအိမ် (フェンロー型ハウス) သည် တြိဂံပုံ အမိုးငယ်များ ဆက်တိုက်ပါရှိပြီး တံစက်မြိတ်မြင့်မားသော မှန် (သို့မဟုတ် ပလတ်စတစ်အမာ) မှန်လုံအိမ်ဖြစ်ကာ အလင်းရောင် ဝင်ရောက်မှုနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း အလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။

ဖုံးအုပ်ပစ္စည်းများအနက် စိုက်ပျိုးရေးသုံး ပီဗွီစီ ဗီနိုင်းဖလင်စ (農業用塩化ビニルフィルム / 農ビ) သည် ညဘက် အပူထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်း အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်သော်လည်း လေးလံပြီး စေးကပ်လွယ်ကာ ဖုန်မှုန့်များ ကပ်ငြိ၍ အလင်းဖောက်ထွင်းနှုန်း ကျဆင်းလွယ်သောကြောင့် သက်တမ်း 1–2 နှစ်သာ ခံပြီး မီးရှို့ပါက ကလိုရင်းဓာတ်ငွေ့ ထွက်ပေါ်သဖြင့် အထူးနည်းလမ်းဖြင့် စွန့်ပစ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လက်ရှိတွင် အဓိကအသုံးပြုနေသော စိုက်ပျိုးရေးသုံး ပိုလီအိုလီဖင် ဖလင်စ (農業用ポリオレフィン系フィルム / 農PO) သည် ပေါ့ပါးပြီး မစေးကပ်သဖြင့် ကိုင်တွယ်တပ်ဆင်ရ လွယ်ကူသည့်အပြင် သက်တမ်း 3–5 နှစ်အထိ ကြာရှည်ခံပြီး မီးရှို့သည့်အခါတွင်လည်း အဆိပ်သင့် ကလိုရင်းဓာတ်ငွေ့ မထွက်ရှိပါ (ဖလူအိုရိုပိုလီမာ ဖလင်စမှာမူ 10 နှစ်နှင့်အထက် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ဈေးနှုန်းကြီးမြင့်ပါသည်)။

ဆောင်းရာသီ နေသာသော နံနက်ခင်းတွင် အလွှာနှစ်ထပ် ကာတိန်ပါရှိသော မှန်လုံအိမ်ကို လေဝင်လေထွက် ပြုလုပ်သည့်အခါ အပြင်ဘက် ပြတင်းပေါက်ကို ရုတ်တရက် ဖွင့်ချလိုက်ပါက လေအေးများ သီးနှံပင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်ပြီး အပူချိန် ရုတ်တရက် ကျဆင်းခြင်းနှင့် ရေငွေ့ရည်ဖွဲ့ခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့် ဦးစွာ အတွင်းခံ ကာတိန် (内張りカーテン) ကို အနည်းငယ်ဟ၍ မျက်နှာကြက်အနီးရှိ လေနွေးများနှင့် ရောနှောစေပြီးမှ အပြင်ဘက် လေဝင်ပေါက်များကို အဆင့်ဆင့် ဖွင့်ပေးခြင်းသည် မှန်ကန်သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်း ဖြစ်ပါသည်။

စိုက်ပျိုးရေး အဆောက်အအုံ ပုံစံများ (တစ်လုံးချင်း၊ အဆောင်တွဲ၊ ဗန်လိုပုံစံ)၊ ဖုံးအုပ်ပစ္စည်းများနှင့် ဆောင်းရာသီ လေဝင်လေထွက် ပြုလုပ်ပုံအဆင့်ဆင့်

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • အဆောင်တွဲ မှန်လုံအိမ် (連棟ハウス) သည် တစ်လုံးချင်း မှန်လုံအိမ်ထက် အပူထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းနှင့် မြေအသုံးချမှု စွမ်းဆောင်ရည် ပိုမြင့်မားပြီး နယ်သာလန်မှ စတင်သော အမိုးတွဲပုံစံကို ဗန်လိုပုံစံ (フェンロー型) ဟုခေါ်သည်

  • ပီဗွီစီ ဗီနိုင်းစ (農ビ) သည် အပူထိန်းအား အကောင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း စေးကပ်ပြီး သက်တမ်း 1–2 နှစ်သာခံကာ ပိုလီအိုလီဖင်စ (農PO) မှာ ပေါ့ပါး၍ မစေးကပ်ဘဲ သက်တမ်း 3–5 နှစ်ခံသဖြင့် အဓိကအသုံးပြုကြသည်

  • ဆောင်းရာသီ လေဝင်လေထွက် ပြုလုပ်ရာတွင် လေအေး တိုက်ရိုက်မထိစေရန် အတွင်းခံ ကာတိန်ကို အနည်းငယ် အရင်ဖွင့်ပြီးမှ အပြင်ဘက် ပြတင်းပေါက်များကို အဆင့်ဆင့် ဖွင့်ရန်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
တစ်လုံးချင်း မှန်လုံအိမ်၊ အဆောင်တွဲ မှန်လုံအိမ်နှင့် ဗန်လိုပုံစံ (単棟ハウス・連棟ハウス・フェンロー型 - တစ်လုံးချင်း သီးခြားဆောက်ထားသော မှန်လုံအိမ်၊ ရေတံလျှောက်ဖြင့် ဆက်ထားသော အဆောင်တွဲ မှန်လုံအိမ်နှင့် နယ်သာလန်ပုံစံ အမိုးတွဲ မှန်လုံအိမ်)
စိုက်ပျိုးရေးသုံး ပီဗွီစီဖလင်နှင့် ပိုလီအိုလီဖင်ဖလင် (農ビ・農PO - အပူထိန်းကောင်းပြီး သက်တမ်း 1–2 နှစ်ခံသော ပီဗွီစီဖလင်နှင့် ပေါ့ပါးပြီး သက်တမ်း 3–5 နှစ်ခံသော ပိုလီအိုလီဖင်ဖလင်)
အတွင်းခံ အပူထိန်းကာတိန် (内張りカーテン - ဆောင်းရာသီ ညဘက်တွင် အပူထိန်းသိမ်းရန် မှန်လုံအိမ်အတွင်းပိုင်း၌ တပ်ဆင်ထားသော အဖွင့်အပိတ်လုပ်နိုင်သည့် ကာတိန်)
အလင်းဖောက်ထွင်းနှုန်း (光線透過率 - မှန်လုံအိမ် ဖုံးအုပ်ပစ္စည်းကို ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်နိုင်သော နေရောင်ခြည် ရာခိုင်နှုန်း)
အမိုးဆက် ရေတံလျှောက်နှင့် တံစက်မြိတ်အမြင့် (谷樋・軒高 - အဆောင်တွဲ မှန်လုံအိမ်၏ အမိုးများကို ဆက်သွယ်ထားသော ရေဆင်းမြောင်းနှင့် မြေပြင်မှ တံစက်မြိတ်အထိ အမြင့်)

အမြင့်ဆုံး-အနိမ့်ဆုံး သာမိုမီတာနှင့် တန်စီယိုမီတာ (pF တန်ဖိုး) ဖတ်ရှုနည်း၊ ပျိုးပင်ပြုစုခြင်းနှင့် အာဟာရရည်ဖြင့် စိုက်ပျိုးခြင်း

မှန်လုံအိမ်အတွင်းရှိ အမြင့်ဆုံးအပူချိန်နှင့် အနိမ့်ဆုံးအပူချိန်ကို မှတ်တမ်းတင်သည့် U ပုံစံ အမြင့်ဆုံး-အနိမ့်ဆုံး သာမိုမီတာ (最高最低温度計) တွင် ပြဒါးတိုင်က တွန်းတင်ထား၍ ကျန်ရစ်နေသော အပြာရောင် အမှတ်အသားချောင်းငယ်၏ အောက်ခြေထိပ်ဖျား (指標の下端 - အောက်ဆုံးမျဉ်းကြောင်း) ကို အမြင့်ဆုံးအပူချိန်ဘက်နှင့် အနိမ့်ဆုံးအပူချိန်ဘက် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ဖတ်ရှုရပါသည် (ဖတ်ရှုပြီးနောက် သံလိုက်ခလုတ်ကို နှိပ်၍ အမှတ်အသားချောင်းငယ်၏ အောက်ခြေကို ပြဒါးတိုင်ထိပ်သို့ ပြန်ကပ်ထားရပါသည်)။

မြေဆီလွှာ၏ အစိုအခြောက်ကို တိုင်းတာသည့် တန်စီယိုမီတာ (テンシオメーター / pFメーター) တွင် ရေလောင်းပြီးချင်း၌ pF 1.0–1.5 ရှိပြီး အပင်ကြီးထွားရန် သင့်လျော်သော အစိုဓာတ်အခြေအနေမှာ pF 1.5–2.5 ဖြစ်ကာ၊ တန်ဖိုးသည် pF 3.0 နှင့်အထက် (ဥပမာ pF 3.2) သို့ မြင့်တက်သွားပါက မြေဆီလွှာ ခြောက်သွေ့နေပြီး အမြစ်က ရေစုပ်ယူရန် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ချက်ချင်း ရေသွင်းပေးရပါမည်။

ပျိုးပင်ပြုစုရာတွင် ပင်စည် သေးသွယ်ရှည်လျားပြီး အဆစ်ကြားများ ရှည်ထွက်ကာ အရွက်အရောင် ဖျော့တော့နေသည့် ပျိုးပင်ရှည်မျော (徒長苗) ဖြစ်ပေါ်ရသည့် အကြောင်းရင်း 4 ချက်မှာ (1) နေရောင်ခြည် လုံလောက်စွာ မရရှိခြင်း (မိုးအုံ့ခြင်း)၊ (2) ညဘက်အပူချိန် မြင့်မားလွန်းခြင်း၊ (3) ရေနှင့် နိုက်ထရိုဂျင်မြေဩဇာ အလွန်အကျွံ ပေးမိခြင်းနှင့် (4) ပျိုးပင်အချင်းချင်း အကွာအဝေး နီးကပ်လွန်းခြင်း (ပျိုးအိုးခွာပေးမှု မလုံလောက်ခြင်း) တို့ ဖြစ်ကြပါသည်။

မြေကြီးမသုံးဘဲ ရေတွင် မြေဩဇာဖျော်စပ်ထားသည့် အာဟာရရည် (培養液) ဖြင့် သီးနှံပင်ကို စိုက်ပျိုးသော အာဟာရရည်ဖြင့် စိုက်ပျိုးခြင်း (養液栽培) သည် သီးနှံတစ်မျိုးတည်း ဆက်တိုက်စိုက်ပျိုးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ထိခိုက်မှု (連作障害) မရှိသည့်အပြင် မြေထွန်ယက်ခြင်းနှင့် ပေါင်းနှုတ်ခြင်းလည်း မလိုအပ်ဘဲ အာဟာရရည်၏ မြေဩဇာပြင်းအားကို EC (လျှပ်စစ်စီးကူးနိုင်စွမ်း) နှင့် အက်ဆစ်ဓာတ်ကို pH (5.5–6.5) ဆင်ဆာများဖြင့် အလိုအလျောက် ထိန်းချုပ်ပေးပါသည်။

အာဟာရရည်ဖြင့် စိုက်ပျိုးသည့် စနစ်များတွင် စိုက်ဘောင်အနက်ထဲသို့ အာဟာရရည် အပြည့်ထည့်ပြီး လေမှုတ်စက်ဖြင့် အောက်ဆီဂျင်ပေးသော ရေနက်စိုက်နည်း (湛液型水耕 / DFT)၊ အနည်းငယ်စောင်းထားသော စိုက်ဘောင်ပေါ်တွင် အာဟာရရည်အလွှာ ပါးပါးစီးဆင်းစေသော ရေလွှာပါးစိုက်နည်း (薄膜水耕 / NFT) နှင့် ကျောက်ဂွမ်း (ロックウール) သို့မဟုတ် အုန်းဆံမှုန့်ကို အသုံးပြုသော ကြားခံပစ္စည်းအခဲသုံး စိုက်နည်း (固形培地耕) တို့ ရှိကြပြီး အာဟာရရည်ပေးသွင်းပုံတွင် ပြန်လည်လည်ပတ်သုံးစွဲသည့်စနစ် (循環式) နှင့် တစ်ခါသုံး စီးဆင်းစွန့်ထုတ်သည့်စနစ် (かけ流し式) ဟူ၍ ရှိပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • အမြင့်ဆုံး-အနိမ့်ဆုံး သာမိုမီတာတွင် အမြင့်ဆုံးနှင့် အနိမ့်ဆုံး နှစ်ဖက်စလုံး၌ အမှတ်အသားချောင်းငယ်၏ အောက်ခြေထိပ်ဖျား (指標の下端) ရှိ မျဉ်းကြောင်းကို ဖတ်ရှုရန်

  • တန်စီယိုမီတာ (pF မီတာ) တွင် pF 1.5–2.5 သည် သင့်လျော်သော အစိုဓာတ်ဖြစ်ပြီး pF 3.0 နှင့်အထက် (ဥပမာ 3.2) သည် မြေခြောက်သွေ့နေသည့် အခြေအနေဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်း ရေလောင်းပေးရန်

  • နေရောင်ခြည်နည်းခြင်း၊ ညအပူချိန်မြင့်ခြင်း၊ ရေများခြင်းနှင့် ပျိုးပင်ထူထပ်ခြင်းတို့သည် ပျိုးပင်ရှည်မျော (徒長苗) ဖြစ်စေသည်။ အာဟာရရည်ဖြင့် စိုက်ပျိုးခြင်းတွင် DFT၊ NFT နှင့် ကြားခံပစ္စည်းအခဲသုံး စိုက်နည်းတို့ရှိပြီး EC နှင့် pH ဖြင့် ထိန်းချုပ်သည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အမြင့်ဆုံး-အနိမ့်ဆုံး သာမိုမီတာနှင့် အမှတ်အသားချောင်းငယ်၏ အောက်ခြေ (最高最低温度計・指標の下端 - အမြင့်ဆုံးနှင့် အနိမ့်ဆုံး အမှတ်အသားချောင်းငယ် နှစ်ခုစလုံး၏ အောက်ခြေထိပ်ဖျားတွင် ဖတ်ရှုရသော U ပုံစံ သာမိုမီတာ)
တန်စီယိုမီတာ သို့မဟုတ် pF မီတာ (テンシオメーター / pFメーター - မြေဆီလွှာ ရေဆွဲအားကို တိုင်းတာသည့် ကိရိယာ၊ pF 3.0 နှင့်အထက် ရှိပါက မြေခြောက်သွေ့နေ၍ ရေသွင်းရန် လိုအပ်သည်)
ပျိုးပင်ရှည်မျော (徒長苗 - အလင်းရောင်နည်းခြင်း၊ ညအပူချိန်မြင့်ခြင်း၊ ရေနှင့် နိုက်ထရိုဂျင်များခြင်း သို့မဟုတ် ပျိုးပင်ထူထပ်ခြင်းကြောင့် ပင်စည် သေးသွယ်ရှည်လျားပြီး အားနည်းနေသော ပျိုးပင်)
အာဟာရရည်ဖြင့် စိုက်ပျိုးခြင်း - ရေနက်စိုက်နည်း DFT၊ ရေလွှာပါးစိုက်နည်း NFT နှင့် ကြားခံပစ္စည်းအခဲသုံး စိုက်နည်း (養液栽培 - EC နှင့် pH ထိန်းချုပ်ထားသော အာဟာရရည်ကို သုံး၍ မြေကြီးမပါဘဲ စိုက်ပျိုးသည့် စနစ်များ)
ကျောက်ဂွမ်း၊ ပြန်လည်လည်ပတ်သည့်စနစ်နှင့် တစ်ခါသုံးစီးဆင်းသည့်စနစ် (ロックウール・循環式・かけ流し式 - တွင်းထွက်အမျှင် ကြားခံပစ္စည်းနှင့် အာဟာရရည် ပြန်လည်အသုံးပြုသောစနစ်နှင့် ပြန်မသုံးသောစနစ်)

သစ်သီးပင်များ အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း၊ မိမိဝတ်မှုန်ဖြင့် သန္ဓေမအောင်ခြင်း၊ အသီးတင်သည့် သဘာဝ၊ ကိုင်းအစောင်းဒီဂရီနှင့် အပင်ပုံသွင်းနည်း (အလယ်ပွင့် သဘာဝပုံစံနှင့် စင်တင်ပုံစံ)

သစ်သီးပင်များကို ဆောင်းရာသီတွင် အရွက်ကြွေ၍ အနားယူငုပ်လျှိုးသည့် ရွက်ကြွေသစ်သီးပင် (落葉果樹 - ပန်းသီး၊ ဂျပန်သစ်တော်၊ မက်မွန်၊ စပျစ်၊ တည်သီး၊ သစ်အယ်၊ ကီဝီသီးနှင့် သဖန်းသီး စသည်) နှင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အရွက်စိမ်းများ ရှိနေသည့် အမြဲစိမ်းသစ်သီးပင် (常緑果樹 - အွန်ရှူးလိမ္မော်ကဲ့သို့ ရှောက်လိမ္မော်မျိုးရင်းဝင်များနှင့် တရုတ်သစ်တော် ဘီဝသီး) ဟူ၍ အဓိက 2 မျိုး ခွဲခြားထားပါသည်။

ပန်းသီး၊ ဂျပန်သစ်တော်၊ ချယ်ရီသီးနှင့် ဆီးသီး (スモモ) စသည်တို့သည် မျိုးကွဲတူ အပင်၏ ဝတ်မှုန်ကူးသော်လည်း သန္ဓေမအောင်ဘဲ အသီးမတင်သည့် မိမိဝတ်မှုန်ဖြင့် သန္ဓေမအောင်ခြင်း (自家不和合性) သဘာဝရှိသောကြောင့် ခြံအတွင်း၌ မတူညီသော မျိုးကွဲဖြစ်သည့် ဝတ်မှုန်ကူးပင် (授粉樹) များကို ရောနှောစိုက်ပျိုးခြင်း သို့မဟုတ် လူဖြင့် ဝတ်မှုန်ကူးပေးခြင်း (人工授粉) တို့ကို ပြုလုပ်ရပါသည် (အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အွန်ရှူးလိမ္မော်သည် ဝတ်မှုန်ကူးခြင်းမရှိဘဲ အစေ့မဲ့သီး သီးနိုင်သည့် သဘာဝ 単為結果性 ရှိပါသည်)။

ပန်းဖူးတင်သည့် ကိုင်း၏ သဘာဝ (結果習性) ကို ကြည့်ပါက ပန်းသီးနှင့် ဂျပန်သစ်တော်တို့သည် ယခင်နှစ်က ထွက်ရှိခဲ့သော အသီးကိုင်းတို (短果枝) များတွင် အဓိက ပန်းဖူးတင်ပြီး မက်မွန်သီးသည် အသီးကိုင်းရှည်နှင့် ကိုင်းလတ်များတွင် ပန်းဖူးတင်ကာ စပျစ်၊ တည်သီး၊ သစ်အယ်၊ သဖန်းသီးနှင့် အွန်ရှူးလိမ္မော်တို့သည် နွေဦးတွင် ထွက်လာသော ယခုနှစ်ထွက် အညွန့်သစ် (新梢 / 結果枝) များတွင် အပွင့်နှင့် အသီး တင်ကြပါသည်။

ထို့ပြင် သစ်သီးပင်၏ ကိုင်းများသည် အပေါ်တည့်တည့်သို့ မတ်မတ်ထောင်တက်နေသော ထောင်မတ်ကိုင်း (立ち枝) ဖြစ်လေ အပင်ကြီးထွားမှု (ကိုင်းရှည်ထွက်မှု) သာ အားကောင်းပြီး ပန်းဖူးတင်ရန် ခက်ခဲလေဖြစ်ကာ၊ ပြောင်းပြန်အားဖြင့် ရေပြင်ညီနီးပါး စောင်းအောင် ဆွဲချထိန်းညှိထားသော ကိုင်းများသည် ကိုင်းရှည်ထွက်မှု ငြိမ်သက်သွားပြီး ပန်းဖူး အလွယ်တကူ တင်လာသည်ဟူသော အရေးကြီးသည့် သဘာဝရှိပါသည်။

အပင်ပုံသွင်းနည်း (樹形 / 仕立て方) တွင် အပင်အလယ်ဗဟိုကို ဖွင့်ထား၍ အတွင်းပိုင်းအထိ နေရောင်ခြည် ဝင်ရောက်စေသည့် အလယ်ပွင့် သဘာဝပုံစံ (開心自然形) ကို မက်မွန်၊ အွန်ရှူးလိမ္မော်၊ ပန်းသီးနှင့် တည်သီးပင်များတွင် အသုံးပြုပြီး၊ တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်းကြောင့် အသီးကြွေကျခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်နှင့် အလုပ်လုပ်ရ လွယ်ကူစေရန် ကိုင်းများကို ရေပြင်ညီ သံကြိုးစင်ပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထိန်းညှိသည့် စင်တင်ပုံစံ (棚仕立て / 平棚仕立て) ကို ဂျပန်သစ်တော်၊ စပျစ်နှင့် ကီဝီသီးပင်များတွင် အသုံးပြုပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • အွန်ရှူးလိမ္မော်နှင့် ဘီဝသီးတို့သည် အမြဲစိမ်းသစ်သီးပင် (常緑果樹) ဖြစ်ပြီး ပန်းသီး၊ သစ်တော်၊ မက်မွန်၊ စပျစ်၊ တည်သီးနှင့် သစ်အယ်တို့သည် ရွက်ကြွေသစ်သီးပင် (落葉果樹) ဖြစ်သည်

  • မတ်မတ်ထောင်နေသော ကိုင်းသည် ကိုင်းရှည်ထွက်မှုသာ အားကောင်းပြီး ပန်းဖူးတင်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ရေပြင်ညီနီးပါး စောင်းထားသော ကိုင်းသည် ကိုင်းရှည်ထွက်မှု ငြိမ်သက်ပြီး ပန်းဖူးတင်လွယ်သည်

  • မက်မွန်နှင့် လိမ္မော်ပင်များကို အလယ်ပွင့် သဘာဝပုံစံ (開心自然形) ထားရှိပြီး မုန်တိုင်းဒဏ် ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သော ဂျပန်သစ်တော်၊ စပျစ်နှင့် ကီဝီပင်များကို စင်တင်ပုံစံ (棚仕立て) ပြုလုပ်သည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ရွက်ကြွေသစ်သီးပင်နှင့် အမြဲစိမ်းသစ်သီးပင် (落葉果樹・常緑果樹 - ဆောင်းရာသီတွင် အရွက်ကြွေသော ပန်းသီး၊ သစ်တော်၊ မက်မွန်၊ စပျစ်ပင်များနှင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အရွက်စိမ်းနေသော လိမ္မော်နှင့် ဘီဝပင်များ)
မိမိဝတ်မှုန်ဖြင့် သန္ဓေမအောင်ခြင်းနှင့် ဝတ်မှုန်ကူးပင် (自家不和合性・授粉樹 - မျိုးကွဲတူ ဝတ်မှုန်ဖြင့် အသီးမတင်နိုင်သဖြင့် ဝတ်မှုန်ကူးရန် အခြားမျိုးကွဲအပင်ကို ရောနှောစိုက်ပျိုးရခြင်း)
အလယ်ပွင့် သဘာဝပုံစံနှင့် စင်တင်ပုံစံ (開心自然形・棚仕立て - အပင်အလယ်ဗဟိုသို့ နေရောင်ဝင်အောင် ဖွင့်ထားသောပုံစံနှင့် ရေပြင်ညီ သံကြိုးစင်ပေါ်တွင် ကိုင်းဖြန့်ထားသောပုံစံ)
အသီးကိုင်းတိုနှင့် ယခုနှစ်ထွက် အသီးတင်ကိုင်း (短果枝・結果枝 - ပန်းသီးနှင့် သစ်တော်တို့တွင် ပန်းဖူးတင်သည့် ယခင်နှစ်ထွက် ကိုင်းတိုနှင့် စပျစ်နှင့် လိမ္မော်တို့တွင် အသီးတင်သည့် ယခုနှစ်ထွက် အညွန့်သစ်)
ထောင်မတ်ကိုင်းနှင့် ကိုင်းဆွဲချထိန်းညှိခြင်း (立ち枝・誘引 - ပန်းဖူးမတင်ဘဲ အပေါ်သို့ မတ်မတ်ထိုးတက်နေသော ကိုင်းနှင့် ပန်းဖူးတင်စေရန် ကိုင်းကို ရေပြင်ညီအနီးသို့ ဆွဲချချည်နှောင်ခြင်း)

သစ်သီးပင် ကိုင်းဖြတ်ပုံသွင်းခြင်း (ကိုင်းတိုဖြတ်ခြင်းနှင့် ကိုင်းရှင်းဖြတ်ခြင်း)၊ တစ်နှစ်ခြား အသီးသီးခြင်း၊ အရွက်နှင့်အသီး အချိုး၊ ဂျစ်ဘာရယ်လင် ဆေးတို့ခြင်းနှင့် အသီးအိတ်စွပ်ခြင်း

သစ်သီးပင် ကိုင်းဖြတ်ပုံသွင်းခြင်း (せん定) တွင် ကိုင်း၏ အလယ်တစ်ဝက်မှ ဖြတ်တောက်၍ ကျန်ရစ်သော အဖူးမှ အညွန့်သစ် သန်မာစွာ ထွက်လာစေသည့် ကိုင်းတိုဖြတ်ခြင်း (切り返しせん定) နှင့် ထူထပ်နေသော ကိုင်းများကို အရင်း (基部) မှ ဖြတ်ထုတ်၍ အပင်အတွင်းပိုင်း နေရောင်ခြည်နှင့် လေဝင်လေထွက် ကောင်းမွန်စေကာ ပန်းဖူးများ ပြည့်ဖြိုးစေသည့် ကိုင်းရှင်းဖြတ်ခြင်း (間引きせん定) ဟူ၍ 2 မျိုး ရှိပါသည်။

အွန်ရှူးလိမ္မော်နှင့် ပန်းသီးပင် စသည်တို့တွင် အသီးအမြောက်အမြား သီးသည့်နှစ် (အသီးများနှစ် 表年) ၌ အပင်ရှိ အာဟာရဓာတ်များ ကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် ပန်းဖူး မဖြစ်ပေါ်နိုင်တော့ဘဲ နောက်တစ်နှစ် (အသီးနည်းနှစ် 裏年) တွင် အထွက်နှုန်း အလွန်အမင်း လျော့ကျသွားသည့် ဖြစ်စဉ်ကို တစ်နှစ်ခြား အသီးသီးခြင်း (隔年結果) ဟုခေါ်ပြီး ၎င်းကို ကာကွယ်ရန် စနစ်တကျ ကိုင်းဖြတ်ခြင်းနှင့် စောစီးစွာ ပန်းဖူးခြွေခြင်း၊ အပွင့်ခြွေခြင်းနှင့် အသီးခြွေပေးခြင်း (摘果) တို့ကို ပြုလုပ်ရပါမည်။

အသီး 1 လုံး ကောင်းစွာကြီးထွားရန် လိုအပ်သည့် အရွက်အရေအတွက် (အရွက်နှင့်အသီး အချိုး 葉果比) မှာ ပန်းသီးတွင် အရွက် 40–50 ရွက်၊ အွန်ရှူးလိမ္မော်တွင် အရွက် 20–25 ရွက် နှင့် ဂျပန်သစ်တော်နှင့် မက်မွန်သီးတွင် အရွက် 25–30 ရွက် ဖြစ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် ပန်းသီး အသီးခြွေရာတွင် ပန်းခိုင်အလယ်ဗဟို၌ စောစီးစွာ ပွင့်ပြီး အလုံးကြီးထွားသည့် ဗဟိုအသီး (中心果) ကို ချန်ထား၍ ဘေးပတ်လည်ရှိ ဘေးသီးများ (側果) ကို ခြွေပစ်ရမည် ဟူသော အဓိကစည်းမျဉ်း ရှိပါသည် (ဂျပန်သစ်တော်တွင်မူ ဘေးသီးကို ချန်ထားပါသည်)။

စပျစ်သီး (ဒယ်လာဝဲယား၊ ကျိုဟိုးနှင့် ရှိုင်းမတ်စကတ် စသည်) ကို ဂျစ်ဘာရယ်လင် ဆေးရည်စိမ်ခြင်း (ジベレリン処理) ပြုလုပ်ရာတွင် ပန်းခိုင်ကို ဂျစ်ဘာရယ်လင် ဆေးရည်ထဲသို့ 2 ကြိမ် နှစ်စိမ်ရပါသည်။ ပထမအကြိမ် (ပန်းအပြည့်ပွင့်မည့်ရက် မတိုင်မီ 14 ရက်ခန့် သို့မဟုတ် ပန်းပွင့်ချိန်) ဆေးစိမ်ခြင်းဖြင့် အစေ့မဲ့သီး ဖြစ်စေပြီး (無核化)၊ ဒုတိယအကြိမ် (ပန်းအပြည့်ပွင့်ပြီး 10–15 ရက်ခန့်အကြာ) ဆေးစိမ်ခြင်းဖြင့် အသီးလုံး ကြီးထွားစေရန် (果粒の肥大促進) ဆောင်ရွက်ပါသည်။

ထို့ပြင် မက်မွန်၊ သစ်တော်၊ ပန်းသီးနှင့် စပျစ်သီး စသည့် အသီးများကို စက္ကူအိတ်စွပ်ပေးသည့် အသီးအိတ်စွပ်ခြင်း (袋かけ) သည် ပိုးမွှားရောဂါ၊ ငှက်ဖျက်ဆီးမှု၊ ပိုးသတ်ဆေး စွန်းထင်းမှု၊ အသီးခွံကြမ်းခြင်းနှင့် နေလောင်ခြင်းတို့မှ ကာကွယ်ပေးပြီး အသီးအပြင်ပန်း အရောင်အသွေးနှင့် အခွံချောမွတ်လှပမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည့် အကျိုးကျေးဇူး ရှိပါသည် (သို့သော် နေရောင်ခြည် ကွယ်ထားသဖြင့် အိတ်မစွပ်ဘဲ စိုက်ပျိုးသော အသီးထက် အချိုဓာတ် အနည်းငယ် လျော့နည်းတတ်သည့် သဘာဝရှိပါသည်)။

သစ်သီးပင် ကိုင်းဖြတ်ပုံသွင်းခြင်း (ကိုင်းတိုဖြတ်ခြင်းနှင့် ကိုင်းရှင်းဖြတ်ခြင်း)၊ တစ်နှစ်ခြား အသီးသီးခြင်း၊ အရွက်နှင့်အသီး အချိုး၊ ဂျစ်ဘာရယ်လင် ဆေးတို့ခြင်းနှင့် အသီးအိတ်စွပ်ခြင်း

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ကိုင်းအလယ်မှဖြတ်၍ အညွန့်သစ်ထွက်စေသော ကိုင်းတိုဖြတ်ခြင်း (切り返しせん定) နှင့် ကိုင်းအရင်းမှဖြတ်၍ နေရောင်ဝင်စေသော ကိုင်းရှင်းဖြတ်ခြင်း (間引きせん定) တို့ကို ခွဲခြားအသုံးပြုရန်

  • တစ်နှစ်ခြား အသီးသီးခြင်း (隔年結果) ကာကွယ်ရန်နှင့် အရည်အသွေး ကောင်းစေရန် အသီးခြွေပေးခြင်း (摘果) ပြုလုပ်ရပြီး ပန်းသီးတွင် အရွက်နှင့်အသီး အချိုး 40–50 ရွက် ထား၍ ဗဟိုအသီး (中心果) ကို ချန်ထားရန် (လိမ္မော်တွင် အရွက် 20–25 ရွက်)

  • စပျစ်သီး ဂျစ်ဘာရယ်လင် ဆေးစိမ်ခြင်းတွင် ပထမအကြိမ်သည် အစေ့မဲ့စေရန်နှင့် ဒုတိယအကြိမ်သည် အသီးကြီးထွားစေရန်ဖြစ်ပြီး အသီးအိတ်စွပ်ခြင်း (袋かけ) သည် ပိုးမွှားကာကွယ်ရန်နှင့် အသီးအပြင်ပန်း လှပစေရန် အထောက်အကူပြုသည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ကိုင်းတိုဖြတ်ခြင်းနှင့် ကိုင်းရှင်းဖြတ်ခြင်း (切り返しせん定・間引きせん定 - အညွန့်သစ်ထွက်စေရန် ကိုင်းတစ်ဝက်မှ ဖြတ်ခြင်းနှင့် အလင်းရောင်ဝင်စေရန် ကိုင်းအရင်းမှ ဖြတ်ထုတ်ခြင်း)
တစ်နှစ်ခြား အသီးသီးခြင်း - အသီးများနှစ်နှင့် အသီးနည်းနှစ် (隔年結果 - တစ်နှစ်တွင် အသီးအလွန်များပြီး နောက်တစ်နှစ်တွင် ပန်းမပွင့်ဘဲ အထွက်နှုန်း လျော့ကျသည့် သံသရာ)
အရွက်နှင့်အသီး အချိုး၊ ဗဟိုအသီးနှင့် ဘေးသီး (葉果比・中心果・側果 - အသီးတစ်လုံးအတွက် လိုအပ်သော အရွက်အရေအတွက်နှင့် ပန်းသီးတွင် ချန်ထားရသည့် အလယ်ဗဟိုအသီးနှင့် ခြွေပစ်ရသည့် ဘေးသီး)
ဂျစ်ဘာရယ်လင် ဆေးစိမ်ခြင်း - အစေ့မဲ့စေခြင်းနှင့် အသီးကြီးထွားစေခြင်း (ジベレリン処理 - စပျစ်ခိုင်ကို ပန်းမပွင့်မီ အစေ့မဲ့စေရန်နှင့် ပန်းပွင့်ပြီး အသီးကြီးစေရန် ဂျစ်ဘာရယ်လင်ဆေးရည် 2 ကြိမ် စိမ်ခြင်း)
အသီးအိတ်စွပ်ခြင်းနှင့် အိတ်မစွပ်ဘဲ စိုက်ပျိုးခြင်း (袋かけ・無袋栽培 - ပိုးမွှားကာကွယ်ရန်နှင့် အခွံလှပစေရန် စက္ကူအိတ်စွပ်ခြင်းနှင့် အချိုဓာတ်ပိုမြင့်စေရန် အိတ်မစွပ်ဘဲ စိုက်ပျိုးခြင်း)

သစ်သီးများ ရင့်မှည့်ခြင်း၊ အွန်ရှူးလိမ္မော် မသိုလှောင်မီ အခြောက်ခံပြုပြင်ခြင်း (予措) နှင့် ပန်းသီး CA သိုလှောင်နည်း

သစ်သီးများ ရိတ်သိမ်းရန် အသင့်လျော်ဆုံးအချိန်ကို အသီးခွံ အရောင်ပြောင်းလဲမှုအဆင့် (အရောင်တိုင်းကတ်ပြား カラーチャート)၊ အချိုတိုင်းကိရိယာဖြင့် တိုင်းတာသော အချိုဓာတ် (Brix)၊ အက်ဆစ်ဓာတ် လျော့ကျမှု၊ ပန်းအပြည့်ပွင့်ပြီးနောက် ကြာမြင့်သည့် ရက်အရေအတွက်နှင့် ပန်းသီးနှင့် သစ်တော်သီးတို့တွင် ကစီဓာတ် လျော့နည်းသွားမှုကို စစ်ဆေးသည့် အိုင်အိုဒင်း-ကစီဓာတ် ဓာတ်ပြုမှု (ヨウ素デンプン反応) စသည်တို့ကို ပေါင်းစပ်သုံးသပ်၍ ဆုံးဖြတ်ပါသည်။

ရိတ်သိမ်းထားသော အွန်ရှူးလိမ္မော်သီးများကို ဆောင်းရာသီမှ နွေဦးအစောပိုင်းအထိ ကာလရှည် သိုလှောင်သည့်အခါ ရိတ်သိမ်းပြီးချင်း အသီးခွံတွင် ရေဓာတ်များနေသည့်အတိုင်း သိုလှောင်ရုံထဲသို့ ထည့်သွင်းပါက အသီးခွံနှင့် အသီးအသား ကွာထွက်ပြီး ပွယောင်းလာသည့် အခွံပွခြင်း (浮皮) နှင့် မှိုကြောင့် ပုပ်သိုးခြင်းများ အမြောက်အမြား ဖြစ်ပွားတတ်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် အွန်ရှူးလိမ္မော်သီးများကို ကာလရှည် မသိုလှောင်မီ လေဝင်လေထွက်ကောင်းပြီး အေးမြသော နေရာတွင် ဖြန့်ထား၍ အသီးအလေးချိန် 3–5% လျော့ကျသွားသည်အထိ အသီးခွံကို အနည်းငယ် အခြောက်ခံသည့် မသိုလှောင်မီ အခြောက်ခံပြုပြင်ခြင်း (予措) ကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ပြီးမှသာ အပူချိန် 5–8℃ နှင့် စိုထိုင်းဆ 85–90% တွင် သိုလှောင်ရပါသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပန်းသီး၊ မက်မွန်သီး၊ ကီဝီသီးနှင့် ဥရောပသစ်တော်သီး စသည်တို့သည် ရိတ်သိမ်းပြီးနောက် အသက်ရှူနှုန်းနှင့် အသီးမှည့်ဟော်မုန်း အီသလင်း (エチレン) ထုတ်လုပ်မှု ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး ဆက်လက်ရင့်မှည့် ပျော့ပျောင်းလာတတ်သည့် သဘာဝ (クライマクテリック型) ရှိကြပါသည်။

ထို့ကြောင့် ပန်းသီးကို ကာလရှည် သိုလှောင်ရာတွင် သိုလှောင်ရုံအတွင်း၌ အပူချိန် 0℃ ဝန်းကျင်နှင့် စိုထိုင်းဆ 90–95% ရှိသော အပူချိန်နိမ့် စိုထိုင်းဆမြင့် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားရုံသာမက လေထုပါဝင်မှု အချိုးအစား (ပုံမှန်လေထုတွင် အောက်ဆီဂျင် 21% နှင့် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် 0.04%) ကို အောက်ဆီဂျင် (O2) ပြင်းအား 2–3% သို့ လျှော့ချပြီး ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် (CO2) ပြင်းအားကို 1–3% သို့ မြှင့်တင်ပေးခြင်းဖြင့် အသက်ရှူနှုန်းနှင့် အီသလင်းထွက်ရှိမှုကို ထိရောက်စွာ တားဆီးပေးသည့် CA သိုလှောင်နည်း (CA貯蔵) ကို ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုကြပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • အွန်ရှူးလိမ္မော်သီးကို ကာလရှည် မသိုလှောင်မီ အခွံပွခြင်း (浮皮) နှင့် ပုပ်သိုးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အလေးချိန် 3–5% လျော့ကျသည်အထိ အခြောက်ခံသည့် 予措 ပြုပြင်မှုကို လုပ်ဆောင်ရန်

  • ပန်းသီး၊ မက်မွန်၊ ကီဝီနှင့် ဥရောပသစ်တော်သီးတို့သည် အီသလင်းဓာတ်ငွေ့ (エチレン) ကြောင့် ရိတ်သိမ်းပြီးနောက် ဆက်လက်ရင့်မှည့်သည့် သစ်သီးများဖြစ်သည်

  • ပန်းသီး၏ CA သိုလှောင်နည်း (CA貯蔵) သည် 0℃ ဝန်းကျင် အအေးဓာတ်အပြင် အောက်ဆီဂျင်နည်း (2–3%) နှင့် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်များ (1–3%) အခြေအနေဖြင့် အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းချုပ်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အွန်ရှူးလိမ္မော် မသိုလှောင်မီ အခြောက်ခံခြင်းနှင့် အခွံပွခြင်း (ウンシュウミカンの予措・浮皮 - အခွံနှင့်အသား ကွာထွက်ခြင်းနှင့် ပုပ်သိုးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် မသိုလှောင်မီ အလေးချိန် 3–5% လျော့သည်အထိ အခြောက်ခံခြင်း)
CA သိုလှောင်နည်း သို့မဟုတ် လေထုဓာတ်ငွေ့ ထိန်းချုပ်သိုလှောင်နည်း (CA貯蔵 - အသီးအသက်ရှူနှုန်း နှေးကွေးစေရန် အပူချိန် 0℃ ဝန်းကျင်တွင် O2 2–3% သို့ လျှော့ချပြီး CO2 1–3% သို့ မြှင့်တင်၍ သိုလှောင်ခြင်း)
ရိတ်သိမ်းပြီး ဆက်လက်မှည့်စေခြင်းနှင့် အီသလင်းဓာတ်ငွေ့ (追熟・エチレン - အီသလင်း ဟော်မုန်းဓာတ်ငွေ့ကြောင့် ရိတ်သိမ်းပြီးနောက် အသီးပျော့ပျောင်းချိုမြိန်လာခြင်း)
အချိုဓာတ် (Brix) နှင့် အိုင်အိုဒင်း-ကစီဓာတ် ဓာတ်ပြုမှု (糖度・ヨウ素デンプン反応 - အချိုတိုင်းကိရိယာဖြင့် အချိုဓာတ်တိုင်းတာခြင်းနှင့် ပန်းသီးရင့်မှည့်မှုကို စစ်ဆေးသည့် အိုင်အိုဒင်းစမ်းသပ်မှု)
အရောင်တိုင်းကတ်ပြား (カラーチャート - အသီးခွံ အရောင်ပြောင်းလဲမှုနှင့် ရိတ်သိမ်းချိန်ကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် သုံးသည့် စံသတ်မှတ် အရောင်ကတ်ပြား)

ပန်းမန်စိုက်ပျိုးရေး (ဂန္ဓမာပန်း လျှပ်စစ်မီးထွန်း စိုက်ပျိုးခြင်း၊ တိုရူကိုဂိကျိုးပန်း ရိုဇက်ဖြစ်ခြင်း၊ နွေဦးစိုက် တစ်ရာသီပန်းနှင့် ပန်းဥများ၏ သဘာဝ)

ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ထုတ်လုပ်မှုအများဆုံး ဖြတ်ပန်းဖြစ်သော ဂန္ဓမာပန်း (キク - ဆောင်းဦးဂန္ဓမာ) သည် နေ့တာတိုလာသည့်အခါ (အမှောင်ချိန် ရှည်လာသည့်အခါ) ပန်းဖူး စတင်ဖြစ်ပေါ်သည့် နေ့တာတိုကြိုက်အပင် (短日植物) ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဆောင်းဦးနှင့် ဆောင်းရာသီ ညဘက်များတွင် လျှပ်စစ်မီးထွန်း၍ အမှောင်ချိန်ကို ဖြတ်တောက်ပေးသည့် လျှပ်စစ်မီးထွန်း စိုက်ပျိုးခြင်း (電照栽培) ကို ပြုလုပ်သည့်အခါ အပင်က နေ့တာရှည်နေသည်ဟု မှတ်ယူသွားသဖြင့် ပန်းဖူးဖြစ်ပေါ်မှုကို တားဆီးပေးပြီး (နောက်ကျစေပြီး) ပင်စည်အမြင့် လုံလောက်စွာ ရှည်ထွက်လာမှသာ မီးပိတ်ပေးခြင်းဖြင့် ဆောင်းရာသီနှင့် နွေဦးရာသီတွင် စီမံချက်အတိုင်း ပန်းပွင့်စေ၍ ဈေးကွက်တင်ပို့နိုင်ပါသည်။

ဂန္ဓမာပန်း ပုံသွင်းစိုက်ပျိုးနည်းတွင် ဘေးဖူးများ (側蕾) အားလုံးကို ခြွေပစ်ပြီး ပင်စည် 1 ချောင်း၏ ထိပ်ဖျား၌ အပွင့်ကြီး 1 ပွင့်တည်းသာ ပွင့်စေသည့် တစ်ပွင့်တည်းပွင့် ဂန္ဓမာ (輪ギク / スタンダードギク) နှင့် ခေါင်ညွန့်နှိမ်ပြီးနောက် ကိုင်းအများအပြား ထွက်စေကာ အလယ်ဗဟိုရှိ ထိပ်ဖူးကို ခြွေပစ်၍ ဘေးပတ်လည်ရှိ အပွင့်ငယ်များ တစ်ပြိုင်တည်း ပွင့်စေသည့် အခိုင်လိုက်ပွင့် ဂန္ဓမာ (スプレーギク) ဟူ၍ ရှိပါသည်။

လူကြိုက်များသော ဖြတ်ပန်းဖြစ်သည့် တိုရူကိုဂိကျိုးပန်း (トルコギキョウ / ユーストマ) တွင် မျိုးစေ့ချချိန်နှင့် ပျိုးထောင်ချိန်၌ 25℃ နှင့်အထက် မြင့်မားသော အပူချိန်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ပင်စည် မရှည်ထွက်တော့ဘဲ အရွက်များသာ မြေပြင်တွင် ကပ်၍ ပန်းမပွင့်တော့သည့် ရိုဇက်ဖြစ်ခြင်း (ロゼット化) ဖြစ်ပေါ်တတ်ပါသည်။ ၎င်းကို ကာကွယ်ရန် ရေစုပ်ယူထားသော မျိုးစေ့များကို 10℃ ဝန်းကျင်တွင် အအေးခံသည့် မျိုးစေ့အအေးခံပြုပြင်ခြင်း (種子冷蔵処理) သို့မဟုတ် အအေးခန်းဖြင့် ပျိုးထောင်ခြင်း (ညအပူချိန် 15–20℃) တို့ကို ပြုလုပ်ရပါသည်။

ပန်းပင်ငယ်များအနက် အအေးဒဏ် မခံနိုင်ဘဲ နွေဦးတွင် မျိုးစေ့ချ၍ နွေနှင့် ဆောင်းဦးတွင် ပန်းပွင့်ကာ ဆောင်းရာသီ၌ သေဆုံးသွားသည့် နွေဦးစိုက် တစ်ရာသီပန်း (春まき一年草) များတွင် ထပ်တရာပန်း (マリーゴールド)၊ ကန်စွန်းပန်း (アサガオ)၊ ဒေါင်းဖန်ဝါ (ヒャクニチソウ / ジニア)၊ ဆယ်လ်ဗီးယား (サルビア)၊ အင်ပါတီယန်နှင့် စိန်ခြယ်ပန်း (コスモス) တို့ ပါဝင်ပြီး၊ အအေးဒဏ်ခံနိုင်သော ဆောင်းဦးစိုက် တစ်ရာသီပန်း (秋まき一年草) များတွင် ပန်စီပန်း (パンジー)၊ စွယ်တော်ပဲပန်း (スイートピー)၊ စတော့ခ်ပန်းနှင့် ငါးရုပ်ပန်း (キンギョソウ) တို့ ပါဝင်ပါသည်။

ပန်းဥများ (球根類) အနက် ကျူးလစ်နှင့် နှင်းပန်း (ユリ) တို့သည် အရွက်ထူကြီးထွားလာသော အလွှာထပ်ပန်းဥ (りん茎) ဖြစ်ပြီး၊ သစ္စာပန်း (グラジオラス) နှင့် ဖရီးစီးယားတို့သည် ပင်စည်ကြီးထွားလာသော ပင်စည်ပန်းဥ (球茎) ဖြစ်ကာ ဒါလီယာပန်း (ダリア) မှာမူ အမြစ်ကြီးထွားလာသော မြစ်ဥ (塊根) ဖြစ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် ဒါလီယာ မြစ်ဥသည် ဥကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် အဖူးမပါရှိဘဲ ပင်စည်ဟောင်း၏ အရင်းဖြစ်သော လည်ပင်းပိုင်း (首部 / クラウン - အညှောင့်ထွက်မှတ်) ၌သာ အဖူးပါရှိသောကြောင့် ဥခွဲပွားသည့်အခါ လည်ပင်းပိုင်းရှိ အဖူးပါအောင် မဖြစ်မနေ ခွဲထုတ်ရပါမည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • နေ့တာတိုကြိုက်အပင်ဖြစ်သော ဂန္ဓမာပန်းကို ညဘက်မီးထွန်းပေးသည့် လျှပ်စစ်မီးထွန်း စိုက်ပျိုးခြင်း (電照栽培) သည် ပန်းဖူးဖြစ်ပေါ်မှုကို တားဆီးပြီး ပန်းပွင့်ချိန် နောက်ကျစေရန် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်

  • တိုရူကိုဂိကျိုးပန်းသည် ပျိုးထောင်ချိန် အပူချိန်မြင့်မားပါက ပင်စည်မထွက်တော့သည့် ရိုဇက်ဖြစ်ခြင်း (ロゼット化) ဖြစ်ပေါ်တတ်ပြီး ထပ်တရာပန်း၊ ကန်စွန်းပန်းနှင့် ဆယ်လ်ဗီးယားတို့သည် နွေဦးစိုက် တစ်ရာသီပန်းများ ဖြစ်ကြသည်

  • ဒါလီယာပန်းဥ (မြစ်ဥ 塊根) သည် လည်ပင်းပိုင်း (首部 / クラウン) ၌သာ အဖူးပါရှိသောကြောင့် ဥခွဲပွားရာတွင် လည်ပင်းပိုင်းပါအောင် မဖြစ်မနေ ပိုင်းဖြတ်ရန်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
လျှပ်စစ်မီးထွန်း စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် အမှောင်ဖုံးအုပ် စိုက်ပျိုးခြင်း (電照栽培・シェード栽培 - နေ့တာတိုကြိုက် ဂန္ဓမာပန်း ပန်းပွင့်ချိန် နောက်ကျစေရန် ညဘက်မီးထွန်းခြင်းနှင့် ပန်းစောပွင့်စေရန် အမည်းစအုပ်၍ အမှောင်ချခြင်း)
ရိုဇက်ဖြစ်ခြင်း - တိုရူကိုဂိကျိုးပန်း (ロゼット化 - ပျိုးပင်အဆင့်တွင် 25℃ နှင့်အထက် အပူချိန်မြင့်မားမှုကြောင့် ပင်စည်မရှည်ထွက်တော့ဘဲ အရွက်များသာ မြေပြင်တွင် ကပ်နေခြင်း)
နွေဦးစိုက် တစ်ရာသီပန်းနှင့် ဆောင်းဦးစိုက် တစ်ရာသီပန်း (春まき一年草・秋まき一年草 - အအေးဒဏ်မခံနိုင်၍ နွေဦးတွင် စိုက်ရသော ထပ်တရာပန်းစသည်နှင့် အအေးဒဏ်ခံနိုင်၍ ဆောင်းဦးတွင် စိုက်ရသော ပန်စီပန်းစသည်)
အလွှာထပ်ပန်းဥ၊ ပင်စည်ပန်းဥနှင့် မြစ်ဥ - လည်ပင်းပိုင်း (りん茎・球茎・塊根 / 首部 - ကျူးလစ်နှင့် နှင်းပန်းဥ၊ သစ္စာပန်းဥနှင့် လည်ပင်းပိုင်း၌သာ အဖူးပါသော ဒါလီယာမြစ်ဥ)
တစ်ပွင့်တည်းပွင့် ဂန္ဓမာနှင့် အခိုင်လိုက်ပွင့် ဂန္ဓမာ (輪ギク・スプレーギク - ဘေးဖူးများခြွေ၍ တစ်ပွင့်တည်း အကြီးပွင့်စေသော ဂန္ဓမာနှင့် ထိပ်ဖူးခြွေ၍ ဘေးဖူးအများအပြား ပွင့်စေသော ဂန္ဓမာ)

ဖြတ်ပန်းများ အရည်အသွေး ထိန်းသိမ်းခြင်း (ရေထဲတွင် ရိုးတံဖြတ်ခြင်းနှင့် STS ဆေး) နှင့် လက်ဖက်ပင် စိုက်ပျိုးထိန်းသိမ်းမှု (နှင်းခါးကာပန်ကာနှင့် အရိပ်အုပ်လက်ဖက်)

ရိတ်သိမ်းပြီးနောက် ဖြတ်ပန်းများ (切り花) ၏ လတ်ဆတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဦးစွာ ရေပုံးထဲရှိ ရေအောက်တွင် ပင်စည်အရင်းပိုင်းကို စောင်း၍ ဖြတ်တောက်သည့် ရေထဲတွင် ရိုးတံဖြတ်ခြင်း (水切り) ကို ပြုလုပ်ရပါသည်။ ရေအောက်တွင် ဖြတ်တောက်ခြင်းဖြင့် ပင်စည်အတွင်းရှိ ရေပို့ပြွန် (道管) ထဲသို့ လေပူဖောင်းများ ဝင်ရောက်ပိတ်ဆို့ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပြီး ရေစုပ်တင်အား ကောင်းမွန်စေပါသည်။

ထို့ပြင် ကာနေရှင်းနှင့် စွယ်တော်ပဲပန်း (スイートピー) ကဲ့သို့သော ဖြတ်ပန်းများသည် အိုမင်းညှိုးနွမ်းစေသည့် ဟော်မုန်း အီသလင်း (エチレン) ဒဏ်ကို အလွန်ခံစားလွယ်သောကြောင့် ဈေးကွက်သို့ မတင်ပို့မီ အီသလင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို တားဆီးပေးသည့် STS ဆေးရည် (STS剤) သို့မဟုတ် သကြားဓာတ်နှင့် ပိုးသတ်ဆေး ပါဝင်သော အရည်အသွေး ထိန်းသိမ်းဆေးရည်ကို စုပ်ယူစေပြီး အပူချိန်နိမ့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ် (コールドチェーン) ဖြင့် တင်ပို့ရပါသည်။

လက်ဖက်မျိုးရင်းဝင် အမြဲစိမ်းချုံပင်ဖြစ်သော လက်ဖက်ပင် (チャ / 茶) သည် ပူနွေးသော ရာသီဥတုနှင့် ရေဆင်းကောင်းပြီး အက်ဆစ်ဓာတ်ပြင်းသော pH 4.0–5.0 ရှိသည့် မြေဆီလွှာကို နှစ်သက်ပါသည်။ ကိုင်းထိုးမျိုးပွားနည်း (挿し木) ဖြင့် မျိုးပွားပြီး နွေဦး (ဧပြီမှ မေလ) တွင် ခူးဆွတ်သည့် အရည်အသွေး အမြင့်ဆုံး ပထမသား လက်ဖက် (一番茶)၊ နွေဦးနှောင်း (ဇွန်လဝန်းကျင်) တွင် ဒုတိယသား လက်ဖက် (二番茶) နှင့် နွေရာသီတွင် တတိယသား လက်ဖက် (三番茶) ဟူ၍ အစီအစဉ်အတိုင်း လက်ဖက်ညွန့်သစ်များကို ခူးဆွတ်ရိတ်သိမ်း (摘採) ပါသည်။

ပထမသား လက်ဖက် မခူးဆွတ်မီ နွေဦးအစောပိုင်း (မတ်လမှ ဧပြီလ) တိမ်ကင်းစင်သော ညများတွင် မြေပြင်အပူဖြာထွက် အေးမြမှုကြောင့် နူးညံ့သော လက်ဖက်ညွန့်သစ်များ အေးခဲပြီး မည်းခြောက်သေဆုံးသွားသည့် နွေဦးနှောင်း နှင်းခါးရိုက်ဒဏ် (晩霜害 / 凍霜害) ဖြစ်ပွားလွယ်သောကြောင့် လက်ဖက်ခင်းအတွင်း တိုင်မြင့်များပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော နှင်းခါးကာပန်ကာ (防霜ファン) များကို လည်ပတ်စေပြီး အပေါ်ဘက် (အမြင့် 6–10 m) ရှိ ပိုမိုနွေးထွေးသော လေနွေးများကို လက်ဖက်ပင်မျက်နှာပြင်သို့ မှုတ်ချပေးခြင်းဖြင့် လက်ဖက်ညွန့်များ အေးခဲခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပါသည်။

ထို့ပြင် ဂျိုကုရို (玉露) နှင့် တန်ချာ (てん茶 - မတ်ချာလက်ဖက်မှုန့်၏ ကုန်ကြမ်း) ကဲ့သို့သော အရိပ်အုပ်လက်ဖက် (被覆茶) များတွင် လက်ဖက်မခူးမီ အမည်းရောင် အရိပ်စ (寒冷紗) စသည်ဖြင့် လက်ဖက်ခင်းကို 2–3 ပတ်ကြာ ဖုံးအုပ်၍ နေရောင်ခြည်ကို ကာကွယ်ထားခြင်းဖြင့် အရသာချိုဆိမ့်သည့် သီအာနင်းဓာတ် (テアニン - အမိုင်နိုအက်ဆစ်) မှ အဖန်ဓာတ် ကာတီချင် (カテキン) အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို တားဆီးပေးကာ အစိမ်းရင့်ရောင်ရှိပြီး အရသာချိုဆိမ့်ပြည့်ဝသော လက်ဖက်ရွက်အဖြစ် ထုတ်လုပ်ပါသည်။

ဖြတ်ပန်းများ အရည်အသွေး ထိန်းသိမ်းခြင်း (ရေထဲတွင် ရိုးတံဖြတ်ခြင်းနှင့် STS ဆေး) နှင့် လက်ဖက်ပင် စိုက်ပျိုးထိန်းသိမ်းမှု (နှင်းခါးကာပန်ကာနှင့် အရိပ်အုပ်လက်ဖက်)

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ဖြတ်ပန်းများကို ရေထဲတွင် ရိုးတံဖြတ်ခြင်း (水切り) သည် ရေပို့ပြွန်အတွင်း လေဝင်ရောက်ပိတ်ဆို့ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပြီး STS ဆေးရည် (STS剤) သည် အိုမင်းစေသော အီသလင်းဟော်မုန်း၏ အာနိသင်ကို တားဆီး၍ ပန်းပွင့်သက်တမ်း ရှည်ကြာစေသည်

  • လက်ဖက်ပင်သည် အက်ဆစ်ပြင်းသောမြေ (pH 4.0–5.0) ကို နှစ်သက်ပြီး နွေဦးအစောပိုင်း လက်ဖက်ညွန့်သစ်များ နှင်းခါးရိုက်ဒဏ်မှ ကာကွယ်ရန် အပေါ်ဘက်ရှိ လေနွေးကို မှုတ်ချပေးသည့် နှင်းခါးကာပန်ကာ (防霜ファン) ကို အသုံးပြုသည်

  • ဂျိုကုရိုနှင့် တန်ချာကဲ့သို့သော အရိပ်အုပ်လက်ဖက် (被覆茶) များသည် နေရောင်ခြည်ကို ကာကွယ်ထားခြင်းဖြင့် အရသာချိုဆိမ့်သော သီအာနင်းဓာတ် (テアニン) မှ အဖန်ဓာတ် ကာတီချင် (カテキン) အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းကို တားဆီးပေးသည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ရေထဲတွင် ရိုးတံဖြတ်ခြင်းနှင့် ရေပို့ပြွန် (水切り・道管 - ရေပို့ပြွန်အတွင်း လေပူဖောင်း ဝင်ရောက်ပိတ်ဆို့ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ပန်းရိုးတံကို ရေအောက်၌ စောင်း၍ဖြတ်ခြင်း)
STS ဆေးရည်နှင့် အအေးခန်းဆက်တိုက် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ် (STS剤・コールドチェーン - အီသလင်းအာနိသင် တားဆီးပေးသော ဖြတ်ပန်းတာရှည်ခံဆေးနှင့် အပူချိန်နိမ့်ဖြင့် ဆက်တိုက် သယ်ယူပို့ဆောင်သည့်စနစ်)
နှင်းခါးကာပန်ကာနှင့် နွေဦးနှောင်း နှင်းခါးရိုက်ဒဏ် (防霜ファン・晩霜害 - လက်ဖက်ညွန့်သစ်များ နှင်းခါးရိုက်၍ အေးခဲပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အပေါ်ဘက်ရှိ လေနွေးကို မှုတ်ချပေးသော ပန်ကာ)
အရိပ်အုပ်လက်ဖက် - ဂျိုကုရိုနှင့် တန်ချာ (被覆茶 / 玉露・てん茶 - အရသာချိုဆိမ့်မှုနှင့် အစိမ်းရောင်တောက်ပမှု တိုးစေရန် မခူးဆွတ်မီ 2–3 ပတ်ကြာ အရိပ်အုပ်၍ စိုက်ပျိုးထားသော အဆင့်မြင့်လက်ဖက်)
သီအာနင်း (ချိုဆိမ့်အရသာ) နှင့် ကာတီချင် (အဖန်ဓာတ်) (テアニン・カテキン - လက်ဖက်၏ အဓိကဓာတ်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး နေရောင်ခြည်ထိတွေ့ပါက သီအာနင်းမှ ကာတီချင် အဖန်ဓာတ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်)

စာမေးပွဲတွင် မကြာခဏ မေးလေ့ရှိသော အချက်များနှင့် မှတ်သားနည်းများ

မှန်လုံအိမ်စိုက်ပျိုးရေးနှင့် အသီးစားဟင်းသီးဟင်းရွက်များတွင် ကိုင်းဆက်ပျိုးပင်ကို ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးသည့်အခါ ကိုင်းဆက်ထားသည့် နေရာ (接合部) ကို မြေကြီးထဲသို့ လုံးဝ မမြှုပ်မိစေရန် (အပေါ်ဆက်ကိုင်း 穂木 မှ အမြစ်ထွက်လာခြင်းကို ကာကွယ်ရန်) နှင့် ခရမ်းချဉ်နှင့် ငရုတ်ပွတို့၏ အသီးဖင်ပုပ်ရောဂါ (尻腐れ症) = ကယ်လ်စီယမ် (Ca) ချို့တဲ့မှု ဟူသော အချက်တို့မှာ အမေးအများဆုံး ဖြစ်ပါသည်။

သစ်သီးပင် စိုက်ပျိုးရေးတွင် အပင်ပုံသွင်းနည်းများဖြစ်သော အလယ်ပွင့် သဘာဝပုံစံ (開心自然形) = မက်မွန်၊ အွန်ရှူးလိမ္မော်၊ တည်သီး၊ ပင်မပင်စည် ပြုပြင်ပုံစံ (変則主幹形) = ပန်းသီး၊ စင်တင်ပုံစံ (棚仕立て) = စပျစ်၊ ဂျပန်သစ်တော်၊ ကီဝီ တို့နှင့် စပျစ်သီး ဂျစ်ဘာရယ်လင် ဆေးစိမ်ခြင်းဖြစ်သော ပထမအကြိမ် (ပန်းမပွင့်မီ 14 ရက်ခန့်) = အစေ့မဲ့စေခြင်း၊ ဒုတိယအကြိမ် (ပန်းပွင့်ပြီး 10 ရက်ခန့်) = အသီးလုံးကြီးထွားစေခြင်း တို့ကို သေချာစွာ မှတ်သားထားပါ။

ပန်းမန်စိုက်ပျိုးရေးတွင် ဆောင်းဦးဂန္ဓမာ (နေ့တာတိုကြိုက်အပင်) ကို ညဘက်မီးထွန်းပေး၍ ပန်းဖူးဖြစ်ပေါ်မှုကို တားဆီးပေးသည့် လျှပ်စစ်မီးထွန်း စိုက်ပျိုးခြင်း (電照栽培) နှင့် ပန်းဥစိုက်ပျိုးသည့် အနက် (ပြင်ပစိုက်ခင်းတွင် ပန်းဥအမြင့်၏ 2–3 ဆ၊ ပန်းအိုးတွင် အပေါ်ယံတိမ်တိမ်စိုက်ခြင်း၊ နှင်းပန်း ユリ တွင် အပေါ်မြစ်ထွက်သဖြင့် နက်နက်စိုက်ခြင်း) တို့ကို မကြာခဏ မေးလေ့ရှိပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ကိုင်းဆက်ပျိုးပင် စိုက်ပျိုးခြင်း - အောက်ခံပင်ရင်း (台木) ၏ ရောဂါဒဏ်ခံနိုင်ရည်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကိုင်းဆက်နေရာကို မြေမျက်နှာပြင်အပေါ်၌ ဖော်၍ တိမ်တိမ်စိုက်ပျိုးရန်

  • အသီးစားဟင်းသီးဟင်းရွက် ပြုစုခြင်း - ပင်စည်တစ်ချောင်းတည်းထားသော ခရမ်းချဉ်ပင်တွင် ဘေးတက်များ (わき芽) ကို စောစီးစွာ ဖဲ့ထုတ်ရန်နှင့် အသီးဖင်ပုပ်ရောဂါသည် မြေခြောက်သွေ့မှုနှင့် အပူချိန်မြင့်မှုကြောင့် ကယ်လ်စီယမ် (Ca) ချို့တဲ့၍ ဖြစ်ပွားသည်

  • သစ်သီးပင် ပုံသွင်းနည်းနှင့် အသီးတင်သဘာဝ - မက်မွန်၊ စပျစ်နှင့် တည်သီးတို့သည် ယခုနှစ်ထွက် အညွန့်သစ်တွင် အသီးတင်ပြီး ပန်းသီးနှင့် ဂျပန်သစ်တော်တို့သည် 2 နှစ်သားနှင့်အထက် အသီးကိုင်းတို (短果枝) များတွင် အဓိက အသီးတင်သည်

  • စပျစ်သီး ဂျစ်ဘာရယ်လင် ဆေးစိမ်ခြင်း - ပန်းအပြည့်မပွင့်မီ 14 ရက်ခန့် (ပထမအကြိမ်) တွင် အစေ့မဲ့ဖြစ်စေပြီး ပန်းအပြည့်ပွင့်ပြီး 10 ရက်ခန့် (ဒုတိယအကြိမ်) တွင် အသီးလုံး ကြီးထွားစေသည်

  • ဂန္ဓမာပန်း လျှပ်စစ်မီးထွန်း စိုက်ပျိုးခြင်း (電照栽培) - ညဘက်တွင် အလင်းရောင်ပေး၍ နေ့တာရှည်အခြေအနေ ဖန်တီးကာ ပန်းဖူးဖြစ်ပေါ်မှုကို တားဆီးပြီး ပင်စည်ရှည်ထွက်စေ၍ ပန်းပွင့်ချိန်ကို နောက်ကျစေသည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ကိုင်းဆက်ခြင်း - အောက်ခံပင်ရင်းနှင့် အပေါ်ဆက်ကိုင်း (接ぎ木 / 台木と穂木)
အသီးဖင်ပုပ်ရောဂါ (尻腐れ症)
အလယ်ပွင့် သဘာဝပုံစံ (開心自然形)
အစေ့မဲ့သီး ဖြစ်စေခြင်း (無核化 / 種なし化)
လျှပ်စစ်မီးထွန်း စိုက်ပျိုးခြင်း (電照栽培)

မှန်လုံအိမ်၊ သစ်သီးပင်နှင့် ပန်းမန်စိုက်ပျိုးရေး

ဤအခန်းကို app တွင် လေ့ကျင့်ပါ

တရားဝင် ကိုးကားချက်များ

💬

Zalo