VIENIDMY ဝင်မည် လေ့ကျင့်မည်

ပင်မစာမျက်နှာ › သင်ခန်းစာ › စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (特定技能2号)

မွေးမြူရေး အထွေထွေဗဟုသုတ (畜産一般)၊ တိရစ္ဆာန်မျိုးစိတ်များ (品種)၊ ဇီဝကမ္မဗေဒ (生理) နှင့် မျိုးပွားမှု စီမံခန့်ခွဲခြင်း (繁殖管理) (အဆင့် 2)

စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (特定技能2号) · 農業(2号) · တရားဝင် သင်ရိုးစာအုပ်များကို အခြေခံ၍ Tokutei Pass က ရေးသားထားသည်; စကားလုံးအတိုင်း ကူးယူထားခြင်း မဟုတ်ပါ။

ဂျပန်နိုင်ငံ၏ မွေးမြူရေးထုတ်လုပ်မှုတန်ဖိုး (畜産産出額)၊ နို့စားနွားမျိုးစိတ်များ (乳用牛の品種)၊ BCS နှင့် နို့ထွက်နှုန်းမျဉ်းကွေး (泌乳曲線)

ဂျပန်နိုင်ငံ၏ စုစုပေါင်း စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေး ထုတ်လုပ်မှုတန်ဖိုး (ယန်း 9 ထရီလီယံခန့်) အနက် မွေးမြူရေးကဏ္ဍ (畜産) သည် 35–40% ခန့် (ယန်း 3.3–3.6 ထရီလီယံခန့်) ပါဝင်သော အရေးအကြီးဆုံး ကဏ္ဍဖြစ်သော်လည်း အာဟာရပြင်း အစာချောကုန်ကြမ်း (ပြောင်းဖူး စသည်) အများစုကို ပြည်ပမှ တင်သွင်းမှုအပေါ် မှီခိုနေရသဖြင့် တိရစ္ဆာန်အစာ ဖူလုံမှုနှုန်း (飼料自給率 - TDN အခြေခံ) မှာ 25% ခန့်သာ ရှိပြီး ပြည်တွင်းဖြစ် အစာကြမ်း (国産粗飼料) တိုးချဲ့ထုတ်လုပ်ရန် လိုအပ်လျက်ရှိပါသည်။

နို့စားနွားမျိုးစိတ်များ (乳用牛の品種) တွင် အဖြူအမည်းအကွက် (白黒斑紋) ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားကာ နို့ထွက်နှုန်း အများဆုံးဖြစ်သည့် (နို့ပေးကာလ 1 ကြိမ် 305 ရက်တွင် 8,500–9,000 kg ခန့် ထွက်ရှိသော) ဟော်လ်စတိန်းမျိုး (ホルスタイン種) သည် ဂျပန်နိုင်ငံရှိ နို့စားနွားများ၏ 99% အထက် ရှိပြီး၊ အညိုဖျော့ရောင်ရှိကာ ခန္ဓာကိုယ်သေးငယ်သော်လည်း နို့အဆီနှုန်း (乳脂肪率 5.0% ခန့်) မြင့်မားသည့် ဂျာစီမျိုး (ジャージー種) က ဒုတိယအများဆုံး ဖြစ်ပါသည်။

နို့စားနွား၏ တင်ပါးဆုံရိုး (腰角) နှင့် အမြီးရင်း (尾根部) စသည်တို့ရှိ အရေပြားအောက် အဆီပြင် (皮下脂肪) စုပုံမှုအခြေအနေ (အာဟာရပြည့်ဝမှုအခြေအနေ) ကို အမြင်နှင့် လက်ဖြင့် စမ်းသပ်၍ 1.0 (အလွန်အမင်း ပိန်ချုံးခြင်း) မှ 5.0 (အလွန်အမင်း အဝလွန်ခြင်း) အထိ အဆင့် 5 ဆင့် (0.25 စီ ခြား၍) အကဲဖြတ်သည့် ညွှန်းကိန်းကို ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေ ရမှတ် (ボディコンディションスコア・BCS) ဟု ခေါ်ပါသည်။

နို့ခန်းချိန်ကာလ (乾乳期) မှ သားမွေးချိန် (分娩時) အတွင်း သင့်လျော်သော BCS မှာ 3.0–3.5 ဖြစ်ပြီး၊ သားမွေးချိန်တွင် BCS 4.0 နှင့်အထက် အဝလွန်ခြင်း (過肥) ဖြစ်နေပါက မွေးလမ်းကြောင်း၌ အဆီပိတ်ပြီး သားမွေးခက်ခဲခြင်း (難産) ဖြစ်လွယ်သည့်အပြင် သားမွေးပြီးနောက် အစာစားချင်စိတ် လျော့ကျရာမှ ကီတိုးစစ်ရောဂါ (ケトーシス)၊ စတုတ္ထအစာအိမ် နေရာလွဲမှားခြင်း (第四胃変位) နှင့် အသည်းအဆီဖုံးခြင်း (脂肪肝) ကဲ့သို့ သားမွေးဝန်းကျင်ကာလ ရောဂါများ (周産期疾病) အဖြစ်များတတ်ပါသည်။

ထို့ပြင် သားမွေးပြီးနောက် နို့ထွက်နှုန်းမျဉ်းကွေး (泌乳曲線) ကို ကြည့်ပါက နို့ထွက်နှုန်းသည် သားမွေးပြီး 4–8 ပတ်ခန့်တွင် အမြင့်ဆုံး (ピーク) သို့ ရောက်ရှိသော်လည်း၊ အစာစားသုံးသည့်ပမာဏ (အခြောက်ထည် စားသုံးမှုပမာဏ 乾物摂取量) ၏ အမြင့်ဆုံးအမှတ်မှာ နောက်ကျပြီး 10–14 ပတ်ခန့်မှသာ ရောက်ရှိသဖြင့် နို့ပေးကာလ အစောပိုင်း (泌乳初期) တွင် စွမ်းအင်လက်ကျန် အနုတ်လက္ခဏာပြကာ ခန္ဓာကိုယ်အဆီကို ထုတ်ယူသုံးစွဲရသောကြောင့် ကိုယ်အလေးချိန် ယာယီ ကျဆင်းသွားပါသည်။

ဂျပန်နိုင်ငံ၏ မွေးမြူရေးထုတ်လုပ်မှုတန်ဖိုး (畜産産出額)၊ နို့စားနွားမျိုးစိတ်များ (乳用牛の品種)၊ BCS နှင့် နို့ထွက်နှုန်းမျဉ်းကွေး (泌乳曲線)

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • မွေးမြူရေးကဏ္ဍသည် ဂျပန်နိုင်ငံ စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေး ထုတ်လုပ်မှုတန်ဖိုး၏ 35–40% ခန့် ရှိပြီး နို့စားနွားများ၏ 99% အထက်မှာ နို့ထွက်နှုန်းများသော ဟော်လ်စတိန်းမျိုး (ホルスタイン種) ဖြစ်ပါသည်

  • အာဟာရအခြေအနေကို 1 မှ 5 အထိ အကဲဖြတ်သော BCS သည် သားမွေးချိန်၌ 3.0–3.5 ရှိရန် သင့်လျော်ပြီး အဝလွန်ခြင်း (4.0 အထက်) သည် သားမွေးခက်ခဲခြင်းနှင့် ကီတိုးစစ်ရောဂါကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်

  • သားမွေးပြီးနောက် နို့ထွက်နှုန်း အမြင့်ဆုံးချိန် (4–8 ပတ်) သည် အခြောက်ထည် အစာစားသုံးမှု အမြင့်ဆုံးချိန် (10–14 ပတ်) ထက် စော၍ ရောက်ရှိသဖြင့် နို့ပေးကာလ အစောပိုင်းတွင် ကိုယ်အလေးချိန် ကျဆင်းပါသည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ဟော်လ်စတိန်းမျိုး (ホルスタイン種) နှင့် ဂျာစီမျိုး (ジャージー種) (ဂျပန်တွင် 99% အထက် မွေးမြူသော နို့ထွက်များသည့် အဖြူအမည်း နို့စားနွားမျိုးနှင့် နို့အဆီနှုန်းမြင့်မားသော အညိုရောင် နို့စားနွားမျိုး)
ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေ ရမှတ် (ボディコンディションスコア・BCS) (တိရစ္ဆာန်၏ အရေပြားအောက် အဆီစုပုံမှုကို 1.0 မှ 5.0 အထိ အဆင့် 5 ဆင့်ဖြင့် အကဲဖြတ်သည့် စနစ်)
နို့ထွက်နှုန်းမျဉ်းကွေး (泌乳曲線) နှင့် အခြောက်ထည် စားသုံးမှုပမာဏ (乾物摂取量) (နို့ပေးကာလတစ်လျှောက် နို့ထွက်နှုန်းပြ မျဉ်းကွေးနှင့် ရေဓာတ်ဖယ်ရှားထားသော အခြောက်ထည်အခြေခံ တစ်နေ့တာ အစာစားသုံးမှုပမာဏ)
အဝလွန်ခြင်း (過肥)၊ ကီတိုးစစ်ရောဂါ (ケトーシス) နှင့် စတုတ္ထအစာအိမ် နေရာလွဲမှားခြင်း (第四胃変位) (သားမွေးချိန်၌ အဆီလွန်ကဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားတတ်သော ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ ကီတိုးစစ်ရောဂါနှင့် စတုတ္ထအစာအိမ် နေရာရွေ့သွားခြင်း)
တိရစ္ဆာန်အစာ ဖူလုံမှုနှုန်း (飼料自給率) (ပြည်တွင်း၌ ထုတ်လုပ်နိုင်သော တိရစ္ဆာန်အစာ အာဟာရအချိုးအစား - ဂျပန်တွင် TDN အခြေခံဖြင့် 25% ခန့်)

အသားစားနွားမျိုးစိတ်များ (肉用牛の品種 - ဝါဂျူးနွား 4 မျိုး 和牛4品種 နှင့် မျိုးစပ်နွား 交雑種)၊ အသားတိုးမွေးမြူချိန်ကာလနှင့် အသားကောင်လုံး အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း (枝肉取引規格)

ဂျပန်နိုင်ငံတွင် အမဲသားထုတ်လုပ်ရန် မွေးမြူသော အသားစားနွားများ (肉用牛) ၌ မူရင်း အသားစားသီးသန့်မျိုးဖြစ်သော ဝါဂျူးနွား (和牛 - 4 မျိုး) အပြင်၊ ဟော်လ်စတိန်းမျိုး နွားထီးပေါက်ကို သင်းကွပ်၍ မွေးမြူသော နို့စားနွားအသားတိုးမျိုး (乳用種) နှင့် ဟော်လ်စတိန်းနွားမနှင့် ဂျပန်အမည်းမျိုးနွားသိုးတို့ သားစပ်ထားသော ပထမမျိုးဆက် မျိုးစပ်နွား (交雑種・F1) တို့ ရှိပါသည်။

အသားစားသီးသန့်မျိုးဖြစ်သော ဝါဂျူးနွား 4 မျိုး (和牛4品種) မှာ (1) ကြွက်သားအတွင်း အဆီကြောများ နူးညံ့စွာ ယှက်သန်းဝင်ရောက်သည့် အဆီကြောယှက်သန်းမှု (脂肪交雑・サシ) အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း ဝါဂျူးနွား၏ 90% အထက် ရှိသော ဂျပန်အမည်းမျိုး (黒毛和種)၊ (2) ကုမမိုတိုခရိုင်နှင့် ကိုချိခရိုင်တို့တွင် မွေးမြူသော ဂျပန်အညိုမျိုး (褐毛和種・あか牛)၊ (3) တိုဟိုကုဒေသ စားကျက်လွှတ်ကျောင်းမွေးမြူရေးနှင့် သင့်လျော်ပြီး အသားနီပေါများသော ဂျပန်ချိုတိုမျိုး (日本短角種) နှင့် (4) ယာမဂုချိခရိုင်၏ ဂျပန်ချိုမဲ့မျိုး (無角和種) တို့ ဖြစ်ပါသည်။

ဂျပန်အမည်းမျိုး (黒毛和種) ထုတ်လုပ်မှုတွင် နွားမကြီးမှ နွားပေါက်မွေးဖွားစေပြီး အသက် 8–10 လသား (ကိုယ်အလေးချိန် 280–300 kg ခန့်) အသားတိုးမွေးရန် နွားပေါက် (素牛) အထိ ပြုစုပျိုးထောင်၍ တိရစ္ဆာန်ဈေးကွက်သို့ တင်ပို့သော မျိုးပွားမွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (繁殖経営) နှင့် ထိုနွားပေါက် (素牛) ကို ဝယ်ယူ၍ လပေါင်း 20 ခန့် အသားတိုးမွေးမြူကာ အသက် 28–30 လသား (ကိုယ်အလေးချိန် 750–800 kg ခန့်) တွင် တင်ပို့ရောင်းချသော အသားတိုးမွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (肥育経営) (သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးလုံး ပေါင်းစပ်လုပ်ကိုင်သော တစ်ဆက်တည်း မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း 一貫経営) ဟူ၍ လုပ်ကိုင်ကြပါသည်။

တင်ပို့လိုက်သော နွား၏ အသားကောင်လုံး အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း (枝肉格付 - အသားထွက်နှုန်းအဆင့် A–C နှင့် အသားအရည်အသွေးအဆင့် 1–5) ကို နံရိုးအမှတ် 6 နှင့် အမှတ် 7 ကြား ဖြတ်ပိုင်းမျက်နှာပြင်တွင် စစ်ဆေးပြီး၊ အသားကောင်လုံးမှ ရရှိနိုင်သော အသားသား (正肉・赤身肉) အချိုးအစားကို ဖော်ပြသည့် အသားထွက်နှုန်းအဆင့် (歩留等級 - A, B, C အဆင့် 3 ဆင့်၊ A သည် အမြင့်ဆုံး) နှင့် အသား၏ အရည်အသွေးကို ဖော်ပြသည့် အသားအရည်အသွေးအဆင့် (肉質等級 - 1 မှ 5 အထိ အဆင့် 5 ဆင့်၊ 5 သည် အမြင့်ဆုံး) တို့ကို ပေါင်းစပ်၍ (အမြင့်ဆုံးမှာ A5) အဆင့်သတ်မှတ်ပါသည်။

အသားအရည်အသွေးအဆင့် (肉質等級 1–5) ကို (1) အဆီကြောယှက်သန်းမှု (脂肪交雑・サシ - BMS နံပါတ်)၊ (2) အသား၏ အရောင်နှင့် တောက်ပမှု (肉の色沢)၊ (3) အသား၏ ကျစ်လျစ်မှုနှင့် အသားသားချောမွေ့မှု (肉の締まりおよびきめ)၊ (4) အဆီ၏ အရောင်၊ တောက်ပမှုနှင့် အရည်အသွေး (脂肪の色沢と質) ဟူသော အချက် 4 ချက်ကို တစ်ခုစီ အဆင့် 5 ဆင့်ဖြင့် အကဲဖြတ်ပြီး ၎င်းတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးအဆင့် (最も低い等級) ဖြင့် ဆုံးဖြတ်သတ်မှတ်ပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ဝါဂျူးနွား၏ 90% အထက်သည် အဆီကြောယှက်သန်းမှု (サシ) ကောင်းမွန်သော ဂျပန်အမည်းမျိုး (黒毛和種) ဖြစ်ပြီး ဟော်လ်စတိန်းအမ × ဂျပန်အမည်းမျိုးအထီး တို့မှ မွေးသော သားပေါက်ကို မျိုးစပ်နွား (交雑種・F1) ဟု ခေါ်ပါသည်

  • ဂျပန်အမည်းမျိုးကို အသက် 8–10 လသား နွားပေါက် (素牛) မှစ၍ အသားတိုးမွေးမြူပြီး အသက် 28–30 လသား (750–800 kg ခန့်) တွင် တင်ပို့ရောင်းချပါသည်

  • အမဲသားကောင်လုံး စံချိန်စံညွှန်းကို အသားထွက်နှုန်းအဆင့် (歩留等級 A–C) နှင့် အသားအရည်အသွေးအဆင့် (肉質等級 1–5 - အဆီကြောယှက်သန်းမှု၊ အရောင်၊ ကျစ်လျစ်မှုနှင့် အသားသား၊ အဆီအရည်အသွေး) တို့ဖြင့် အကဲဖြတ်ပါသည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ဂျပန်အမည်းမျိုး (黒毛和種) နှင့် အဆီကြောယှက်သန်းမှု (脂肪交雑・サシ) (ကြွက်သားအတွင်း နူးညံ့သော အဆီကြောယှက်သန်းမှုကြောင့် ထင်ရှားပြီး ဝါဂျူး၏ 90% အထက်ရှိသော အဓိက အသားစားနွားမျိုး)
မျိုးစပ်နွား (交雑種・F1) နှင့် အသားတိုးမွေးရန် နွားပေါက် (素牛) (ဟော်လ်စတိန်း × ဝါဂျူး ပထမမျိုးဆက် မျိုးစပ်နွားနှင့် အသားတိုးခြံသို့ မပို့မီ 8–10 လသား နွားပေါက်)
အသားကောင်လုံး အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း (枝肉格付 - အသားထွက်နှုန်းအဆင့် A–C နှင့် အသားအရည်အသွေးအဆင့် 1–5) (ဂျပန်အမဲသားကောင်လုံးကို A5 အထိ အဆင့်ခွဲခြားသတ်မှတ်သည့် စံနှုန်းနှစ်ရပ်)
ဂျပန်အညိုမျိုး (褐毛和種)၊ ဂျပန်ချိုတိုမျိုး (日本短角種) နှင့် ဂျပန်ချိုမဲ့မျိုး (無角和種) (ဂျပန်အမည်းမျိုးနှင့်အတူ ဂျပန်မူရင်း ဝါဂျူးအသားစားနွား 4 မျိုးတွင် ပါဝင်သော အခြားနွား 3 မျိုး)
မျိုးပွားမွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (繁殖経営)၊ အသားတိုးမွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (肥育経営) နှင့် တစ်ဆက်တည်း မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း (一貫経営) (နွားပေါက်မွေးမြူခြင်း၊ အသားတိုးမွေးမြူခြင်းနှင့် မွေးဖွားသည်မှ ဈေးကွက်ပို့သည်အထိ နှစ်မျိုးလုံး လုပ်ကိုင်သော မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းများ)

ဝက်မျိုးစိတ်များ (豚の品種)၊ သုံးမျိုးစပ်ဝက် (三元交雑豚・LWD)၊ တစ်နေ့တာ ပျမ်းမျှအလေးချိန်တိုးနှုန်း (1日平均増体重・DG) နှင့် ကြက်မျိုးစိတ်များ (鶏の品種)

ဝက်မျိုးစစ်များ (純粋種) တွင် အမွေးအဖြူရှိပြီး နားရွက်ကြီးများ အရှေ့သို့ တွဲကျကာ သားပေါက်နှုန်းနှင့် နို့ထွက်နှုန်း ကောင်းမွန်သော လန်ဒရေ့စ်မျိုး (ランドレース種・L)၊ အမွေးအဖြူရှိပြီး နားရွက်ထောင်ကာ မျိုးပွားနိုင်စွမ်း မြင့်မားသော ယော့ခ်ရှိုင်းယားအကြီးမျိုး (大ヨークシャー種・W)၊ အနီညိုရောင်ရှိပြီး ကြီးထွားနှုန်းနှင့် အသားအရည်အသွေး ကောင်းမွန်သော ဒူရော့ခ်မျိုး (デュロック種・D) နှင့် အမွေးအမည်းတွင် နေရာ 6 ခု၌ အဖြူကွက်ပါသော (六白) ဝက်မည်းမျိုး ဘာ့ခ်ရှိုင်းယားမျိုး (バークシャー種・B) တို့ ရှိပါသည်။

ဂျပန်နိုင်ငံ အသားတိုးဝက် ထုတ်လုပ်မှု၏ 95% အထက်တွင် အသုံးပြုသော သုံးမျိုးစပ်ဝက် (三元交雑豚・LWD) စနစ်၌ ဦးစွာ သားပေါက်များပြီး သားထိန်းကောင်းသော လန်ဒရေ့စ်မျိုး (L) နှင့် ယော့ခ်ရှိုင်းယားအကြီးမျိုး (W) တို့ကို သားစပ်၍ မျိုးစပ်သန်စွမ်းမှု (雑種強勢 / ヘテローシス) ရှိသည့် F1 မိခင်ဝက်မ (LW) ကို ထုတ်လုပ်ပြီး၊ ထိုမိခင်ဝက်မကို အသားအရည်အသွေးနှင့် ကြီးထွားနှုန်း ကောင်းမွန်သော ဒူရော့ခ်မျိုး (D) ဝက်သိုးဖြင့် ထပ်မံသားစပ်ကာ အသားတိုးဝက် (LWD) ကို ထုတ်လုပ်ပါသည်။

အသားတိုးဝက် (肥育豚・肉豚) များကို အသက် 180 ရက်ခန့် (6 လသား)၊ ကိုယ်အလေးချိန် 115–120 kg ခန့်တွင် ဈေးကွက်သို့ တင်ပို့ပါသည်။ အသားတိုးမွေးမြူသည့် ကာလအတွင်း တစ်နေ့လျှင် ကိုယ်အလေးချိန် မည်မျှတိုးလာသည်ကို ဖော်ပြသော တစ်နေ့တာ ပျမ်းမျှအလေးချိန်တိုးနှုန်း (1日平均増体重 / ဒေးလီးဂိန်း DG) ကို DG = (တင်ပို့ချိန် အလေးချိန် − စတင်မွေးမြူချိန် အလေးချိန်) ÷ အသားတိုးမွေးမြူသည့် ရက်ပေါင်း ပုံသေနည်းဖြင့် တွက်ချက်ပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကိုယ်အလေးချိန် 30 kg ရှိသော ဝက်ပေါက်ကို စတင်သွင်းယူပြီး ရက်ပေါင်း 100 အသားတိုးမွေးမြူကာ ကိုယ်အလေးချိန် 115 kg ဖြင့် တင်ပို့ခဲ့ပါက ကာလအတွင်း တိုးလာသော အလေးချိန်မှာ 115 − 30 = 85 kg ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ရက် 100 ဖြင့် စားလျှင် တစ်နေ့တာ ပျမ်းမျှအလေးချိန်တိုးနှုန်း (DG) = 85 kg ÷ 100 ရက် = 0.85 kg/ရက် (850 g/ရက်) ရရှိပါသည်။

ကြက်မွေးမြူရေး (養鶏) တွင် ကြက်ဥထုတ်လုပ်သော ဥစားကြက် (採卵鶏) ၏ အဓိကမျိုးမှာ အမွေးအဖြူရှိပြီး တစ်နှစ်လျှင် အခွံဖြူကြက်ဥ အလုံး 300 ခန့် ဥသော လက်ဂ်ဟွန်းအဖြူမျိုး (白色レグホーン種) (အခွံနီကြက်ဥအတွက် ရုဒ်အိုင်းလန်းရက်ဒ်မျိုး ロードアイランドレッド種系) ဖြစ်ပြီး၊ အသားထုတ်လုပ်သော အသားတိုးကြက် (肉用鶏・ブロイラー) မှာ ကောနစ်ရှ်အဖြူမျိုး (白色コーニッシュ種) နှင့် ပလိုင်းမောက်သ်ရော့ခ်အဖြူမျိုး (白色プリマスロック種) တို့ သားစပ်ထားသော မျိုးစပ်ကြက်ဖြစ်ကာ 45–55 ရက် (3.0 kg ခန့်) ဖြင့် တင်ပို့ရောင်းချပါသည်။

ဝက်မျိုးစိတ်များ (豚の品種)၊ သုံးမျိုးစပ်ဝက် (三元交雑豚・LWD)၊ တစ်နေ့တာ ပျမ်းမျှအလေးချိန်တိုးနှုန်း (1日平均増体重・DG) နှင့် ကြက်မျိုးစိတ်များ (鶏の品種)

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • သုံးမျိုးစပ်ဝက် (三元交雑豚・LWD) သည် မျိုးပွားနှုန်းမြင့်မားသော လန်ဒရေ့စ် (L) × ယော့ခ်ရှိုင်းယားအကြီး (W) F1 မိခင်ဝက်မနှင့် အနီညိုရောင်ရှိပြီး အသားအရည်အသွေးကောင်းသော ဒူရော့ခ် (D) ဝက်သိုးတို့ကို သားစပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်

  • တစ်နေ့တာ ပျမ်းမျှအလေးချိန်တိုးနှုန်း (DG) = (တင်ပို့ချိန်အလေးချိန် − စတင်သွင်းချိန်အလေးချိန်) ÷ မွေးမြူသည့်ရက်ပေါင်း (ဥပမာ - (115 − 30) ÷ 100 ရက် = 0.85 kg/ရက် = 850 g/ရက်)

  • ဥစားကြက်၏ အဓိကမျိုးမှာ လက်ဂ်ဟွန်းအဖြူမျိုး (白色レグホーン種) ဖြစ်ပြီး အသားတိုးကြက် (ブロイラー) မှာ ကောနစ်ရှ်အဖြူ × ပလိုင်းမောက်သ်ရော့ခ်အဖြူ မျိုးစပ်ကြက် ဖြစ်ပါသည်

  • ဥပမာ - စတင်သွင်းချိန် အလေးချိန် 20 kg ရှိသော အသားတိုးဝက်သည် ရက် 100 အတွင်း တင်ပို့ချိန် အလေးချိန် 110 kg ဖြစ်လာသောအခါ → တစ်နေ့တာ ပျမ်းမျှအလေးချိန်တိုးနှုန်း (DG) = (110 − 20) ÷ 100 = 0.9 kg/ရက် (900 g/ရက်)
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
သုံးမျိုးစပ်ဝက် (三元交雑豚・LWD) (လန်ဒရေ့စ် × ယော့ခ်ရှိုင်းယားအကြီး F1 မိခင်ဝက်မနှင့် ဒူရော့ခ်ဝက်သိုးတို့ သားစပ်ထုတ်လုပ်ထားသော အသားတိုးဝက်)
ဒူရော့ခ်မျိုး (デュロック種) နှင့် ဘာ့ခ်ရှိုင်းယားမျိုး (バークシャー種) (အသားအရည်အသွေးကောင်းသော အနီညိုရောင် ဖခင်ဝက်သိုးမျိုးနှင့် အဖြူကွက် 6 ကွက်ပါ အရည်အသွေးမြင့် ဝက်မည်းမျိုး)
တစ်နေ့တာ ပျမ်းမျှအလေးချိန်တိုးနှုန်း (1日平均増体重・デイリーゲイン・DG) (အသားတိုးမွေးမြူသည့် ကာလအတွင်း တစ်နေ့လျှင် ပျမ်းမျှတိုးလာသော ကိုယ်အလေးချိန်)
လက်ဂ်ဟွန်းအဖြူမျိုး (白色レグホーン種) နှင့် ဥစားကြက် (採卵鶏・レイヤー) (တစ်နှစ်လျှင် အခွံဖြူကြက်ဥ အလုံး 300 ခန့် ဥသော အမွေးဖြူ ဥစားကြက်မျိုး)
အသားတိုးကြက် (肉用鶏・ブロイラー) နှင့် ကောနစ်ရှ်အဖြူမျိုး (白色コーニッシュ種) (45–55 ရက်အတွင်း တင်ပို့နိုင်သော ကြီးထွားနှုန်းမြန်သည့် အသားတိုးကြက်နှင့် ၎င်း၏ ဖခင်မျိုးစိတ်)

စားမြုံ့ပြန်သတ္တဝါများ၏ အစာအိမ် 4 လုံး (反芻動物の4つの胃 - ပထမအစာအိမ် အချဉ်ဖောက်ခြင်းနှင့် တတိယ・စတုတ္ထအစာအိမ်တို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်) နှင့် ဝက်・ကြက်တို့၏ အစာခြေအင်္ဂါစနစ်

နွား၊ သိုးနှင့် ဆိတ်ကဲ့သို့ စားမြုံ့ပြန်သတ္တဝါများ (反芻動物) တွင် အစာအိမ် 4 လုံး ရှိပါသည်။ အစာအိမ်တစ်ခုလုံး၏ 80% ခန့် (150–200 L) ရှိသော အကြီးဆုံး စားမြုံ့ပြန်အစာအိမ် (反芻胃 - ပထမအစာအိမ် ルーメン) တွင် လေမဲ့အဏုဇီဝပိုးများ (ဘက်တီးရီးယားနှင့် ပရိုတိုဇိုးဝါးများ) နေထိုင်ကြပြီး မြက်၏ အမျှင်ဓာတ်ကို အချဉ်ဖောက် ဖြိုခွဲကာ အဓိက စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော အငွေ့ပျံလွယ်သည့် ဖက်တီးအက်ဆစ်များ (揮発性脂肪酸・VFA - အက်ဆီတစ်အက်ဆစ် 酢酸၊ ပရိုပီယွန်နစ်အက်ဆစ် プロピオン酸၊ ဗျူတရစ်အက်ဆစ် 酪酸) ကို ထုတ်လုပ်ပေးပါသည်။

ပိုက်ကွန်ပုံစံ (ပျားအုံပုံစံ) နံရံရှိသော ဒုတိယအစာအိမ် (第2胃・ハチノス) သည် ပထမအစာအိမ်နှင့် ပူးပေါင်း၍ အစာကြမ်းများကို အစာလုံး (食塊) အဖြစ် ပါးစပ်သို့ ပြန်ပို့ကာ တံတွေးနှင့် ရော၍ ပြန်လည်ဝါးချေသည့် စားမြုံ့ပြန်ခြင်း (反芻) နှင့် အချဉ်ပေါက်ဓာတ်ငွေ့များ ထုတ်လွှတ်ခြင်း (လေချဉ်တက်ခြင်း おくび) တို့ကို လုပ်ဆောင်ပါသည်။

အရွက်ပုံစံ အတွန့်အခေါက်များစွာ ထပ်နေသော တတိယအစာအိမ် (第3胃・センマイ) သည် စားမြုံ့ပြန်ခြင်းကြောင့် သေးငယ်သွားသော အစာများကို အတွန့်အခေါက်များကြားတွင် ညှပ်၍ ကြိတ်ချေခြင်း (機械的粉砕) အပြင် ရေဓာတ်နှင့် သတ္တုဓာတ်များကို စုပ်ယူကာ (水分やミネラルを吸収) စတုတ္ထအစာအိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးသည့် အရေးကြီးသော လုပ်ဆောင်ချက်ကို ထမ်းဆောင်ပါသည်။

စတုတ္ထအစာအိမ် (第4胃・ギアラ) မှာမူ လူနှင့် ဝက်တို့၏ အစာအိမ်နှင့် တူညီသော အစာအိမ်အစစ် (本来の胃・真胃) ဖြစ်ပြီး၊ အက်ဆစ်ဓာတ်ပြင်းသော အစာအိမ်ရည် (ဟိုက်ဒရိုကလိုရစ်အက်ဆစ် 塩酸 နှင့် အစာခြေအင်ဇိုင်း ပက်ပ်စင် ペプシン) ကို ထုတ်လွှတ်ကာ အစာများနှင့် ပထမအစာအိမ်မှ စီးဝင်လာသော အဏုဇီဝပိုးများ (အဏုဇီဝပရိုတင်း 微生物態タンパク質) ကို ဓာတုဗေဒနည်းအရ ချေဖျက်ပေးပါသည် (အာဟာရပြင်း အစာချော အလွန်အကျွံ ကျွေးမိသဖြင့် ပထမအစာအိမ် အက်ဆစ်ဓာတ်လွန်ကဲသော ရောဂါကို ပထမအစာအိမ် အက်ဆစ်လွန်ကဲရောဂါ ルーメンアシドーシス ဟု ခေါ်ပါသည်)။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝက်နှင့် မြင်းတို့သည် အစာအိမ် 1 လုံးသာရှိသော အစာအိမ်တစ်လုံးတည်းရှိ သတ္တဝါများ (単胃動物) ဖြစ်ကြပါသည်။ ထို့ပြင် သွားမရှိသော ကြက်သည် မျိုချလိုက်သော အစာကို စလုတ် (そ嚢) ထဲတွင် ယာယီသိုလှောင်ပြီး၊ အစာအိမ်ရည်ထုတ်ပေးသော အကျိတ်အစာအိမ် (腺胃) ကို ဖြတ်၍ ထူထဲသော ကြွက်သားနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲငယ်များ (グリット) ရှိသည့် ကြွက်သားအစာအိမ် - အမြစ် (筋胃・砂肝) ဖြင့် အစေ့အဆန်များကို ကြိတ်ချေပါသည် (ကြက်ဥသည် ဥပြွန်အတွင်း၌ 24–25 နာရီခန့် အချိန်ယူ၍ ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်ပါသည်)။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • နွား၏ စားမြုံ့ပြန်အစာအိမ် (反芻胃 - ပထမအစာအိမ် ルーメン) တွင် အဏုဇီဝပိုးများက အမျှင်ဓာတ်ကို အချဉ်ဖောက်၍ အငွေ့ပျံလွယ်သော ဖက်တီးအက်ဆစ် (VFA) ထုတ်လုပ်ပြီး ဒုတိယအစာအိမ် (ハチノス) က စားမြုံ့ပြန်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ပါသည်

  • တတိယအစာအိမ် (第3胃・センマイ) သည် အတွန့်အခေါက်များစွာဖြင့် အစာကို ကြိတ်ချေ၍ ရေဓာတ်စုပ်ယူပြီး စတုတ္ထအစာအိမ် (第4胃・ギアラ) သည် အစာအိမ်ရည်ထုတ်ပေးသော အစာအိမ်အစစ် ဖြစ်ပါသည်

  • ဝက်သည် အစာအိမ်တစ်လုံးတည်းရှိ သတ္တဝါ (単胃動物) ဖြစ်ပြီး သွားမရှိသော ကြက်သည် ကြွက်သားထူသော အမြစ် (筋胃・砂肝) ဖြင့် အစာကို ကြိတ်ချေပါသည် (ကြက်ဥသည် 24–25 နာရီအတွင်း ဖွဲ့စည်းပါသည်)
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
စားမြုံ့ပြန်အစာအိမ် (反芻胃 - ပထမအစာအိမ် ルーメン) နှင့် အငွေ့ပျံလွယ်သည့် ဖက်တီးအက်ဆစ် (揮発性脂肪酸・VFA) (အဏုဇီဝပိုးများက အမျှင်ဓာတ်ကို အချဉ်ဖောက်၍ စွမ်းအင်ပေးသော VFA ထုတ်လုပ်သည့် အကြီးဆုံး အစာအိမ်ခန်း)
ဒုတိယအစာအိမ် (第2胃・ハチノス) နှင့် တတိယအစာအိမ် (第3胃・センマイ) (စားမြုံ့ပြန်ရာတွင် ကူညီသော ပျားအုံပုံစံ အစာအိမ်နှင့် အစာကြိတ်ချေ၍ ရေစုပ်ယူသော အရွက်ထပ်ပုံစံ တတိယအစာအိမ်)
စတုတ္ထအစာအိမ် (第4胃・ギアラ) နှင့် ပထမအစာအိမ် အက်ဆစ်လွန်ကဲရောဂါ (ルーメンアシドーシス) (အစာအိမ်ရည်ထုတ်ပေးသော အစာအိမ်အစစ်နှင့် အစာချောလွန်ကဲမှုကြောင့် ပထမအစာအိမ် အက်ဆစ်လွန်ကဲခြင်း)
စားမြုံ့ပြန်ခြင်း (反芻) နှင့် အစာအိမ်တစ်လုံးတည်းရှိ သတ္တဝါ (単胃動物) (အစာကြမ်းကို ပါးစပ်သို့ ပြန်ပို့၍ ဝါးစားခြင်းနှင့် ဝက်ကဲ့သို့ အစာအိမ်တစ်လုံးတည်းသာ ရှိသော သတ္တဝါ)
ကြွက်သားအစာအိမ် - အမြစ် (筋胃・砂肝) နှင့် စလုတ် (そ嚢) (ကြက်ငှက်များတွင် အစေ့အဆန်များကို ကြိတ်ချေပေးသော ကြွက်သားအင်္ဂါနှင့် မျိုချထားသော အစာကို ယာယီသိုလှောင်သည့် အိတ်)

မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ၏ အသက်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာများ (バイタルサイン - ကိုယ်အပူချိန်၊ အသက်ရှူနှုန်း၊ သွေးခုန်နှုန်းနှင့် သွေးခုန်နှုန်းတိုင်းတာနည်း) နှင့် အပူဒဏ်ဖိစီးမှု (暑熱ストレス)

မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို သိရှိနိုင်သော အခြေခံညွှန်းကိန်း 3 ခု (バイタルサイン) မှာ ကိုယ်အပူချိန် (စအိုတွင်းအပူချိန် 直腸温)၊ အသက်ရှူနှုန်း (呼吸数) နှင့် သွေးခုန်နှုန်း (脈拍数) တို့ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်းမာသော အရွယ်ရောက် တိရစ္ဆာန်များ၏ ပုံမှန်ကိုယ်အပူချိန်သည် လူထက် ပိုမိုမြင့်မားကာ မျိုးစိတ်အလိုက် သီးခြားပုံမှန်တန်ဖိုးများ ရှိကြပါသည်။

ကျန်းမာသော အရွယ်ရောက်နွား (成牛) ၏ ပုံမှန်တန်ဖိုးများမှာ ကိုယ်အပူချိန် 38.5℃ ခန့် (38.0–39.2℃)၊ 1 မိနစ် အသက်ရှူနှုန်း 15–30 ကြိမ်နှင့် 1 မိနစ် သွေးခုန်နှုန်း 40–80 ကြိမ် ဖြစ်ပါသည် (နွားပေါက်သည် အရွယ်ရောက်နွားထက် ကိုယ်အပူချိန် 0.5℃ ခန့် ပိုမြင့်ပြီး အသက်ရှူနှုန်းနှင့် သွေးခုန်နှုန်းလည်း ပိုများပါသည်)။

ကျန်းမာသော အရွယ်ရောက်ဝက် (成豚) ၏ ပုံမှန်ကိုယ်အပူချိန်သည် နွားထက် အနည်းငယ် ပိုမြင့်ပြီး 39.0℃ ခန့် (38.5–39.5℃၊ ဝက်ပေါက်တွင် 39.0–40.0℃)၊ အသက်ရှူနှုန်း 10–20 ကြိမ်/မိနစ်နှင့် သွေးခုန်နှုန်း 60–80 ကြိမ်/မိနစ် ဖြစ်ပါသည်။ အရွယ်ရောက်ကြက် (成鶏) ၏ ပုံမှန်ကိုယ်အပူချိန်မှာမူ မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များအနက် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး 41.5℃ ခန့် (41.0–42.0℃) ရှိပါသည်။

နွားနှင့် ဝက်တို့၏ ကိုယ်အပူချိန်ကို ပိုးသတ်၍ ချောဆီသုတ်ထားသော တိရစ္ဆာန်သုံး သာမိုမီတာကို စအိုမှတစ်ဆင့် အူမကြီးအောက်ပိုင်း (直腸) သို့ ထည့်သွင်း၍ တိုင်းတာပါသည်။ ထို့ပြင် နွား၏ သွေးခုန်နှုန်းကို တိုင်းတာသည့်အခါ အမြီးရင်း၏ အောက်ဘက် (ဝမ်းဗိုက်ဘက်) ရှိ အမြီးသွေးလွှတ်ကြော (尾動脈) သို့မဟုတ် အောက်မေးရိုးအစွန်းရှိ မျက်နှာသွေးလွှတ်ကြော (顔面動脈・外顎動脈) ပေါ်သို့ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် အသာအယာ ဖိစမ်း၍ ရေတွက်ပါသည်။

မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ (အထူးသဖြင့် ချွေးဂလင်း မဖွံ့ဖြိုးသော ဝက်၊ ချွေးဂလင်း မရှိသော ကြက်နှင့် ပထမအစာအိမ် အချဉ်ပေါက်အပူရှိသော နို့စားနွားများ) သည် အပူဒဏ်ကို အလွန်ခံနိုင်ရည်နည်းကြပြီး၊ နွေရာသီတွင် အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆ ညွှန်းကိန်း (温湿度指数・THI) မြင့်တက်လာသောအခါ ပါးစပ်ဟ၍ တိမ်ပြီး မြန်ဆန်စွာ အသက်ရှူသည့် ဟောဟဲလိုက်ခြင်း (パンティング・熱性多呼吸)၊ သွားရည်ကျခြင်း၊ ကိုယ်အပူချိန် မြင့်တက်ခြင်းနှင့် အစာစားနှုန်း ကျဆင်းခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်ကာ နို့ထွက်နှုန်း၊ သန္ဓေအောင်နှုန်းနှင့် ကြက်ဥအခွံ မာကျောမှုတို့ သိသာစွာ ကျဆင်းသွားပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ပုံမှန်ကိုယ်အပူချိန်များမှာ အရွယ်ရောက်နွား 38.5℃ ခန့်၊ အရွယ်ရောက်ဝက် 39.0℃ ခန့်နှင့် အရွယ်ရောက်ကြက် 41.5℃ ခန့် ဖြစ်ပြီး ကြက်သည် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ပါသည်

  • အရွယ်ရောက်နွား၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ 15–30 ကြိမ်/မိနစ်၊ သွေးခုန်နှုန်းမှာ 40–80 ကြိမ်/မိနစ် ဖြစ်ပြီး သွေးခုန်နှုန်းကို အမြီးသွေးလွှတ်ကြော (尾動脈) သို့မဟုတ် မျက်နှာသွေးလွှတ်ကြော (顔面動脈) တွင် တိုင်းတာပါသည်

  • အပူဒဏ်ပြင်းထန်ချိန် (THI မြင့်မားချိန်) တွင် မြန်ဆန်စွာ အသက်ရှူခြင်း (パンティング) နှင့် အစာစားနှုန်း ကျဆင်းခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ထုတ်လုပ်မှုနှင့် မျိုးပွားမှု စွမ်းဆောင်ရည် ကျဆင်းပါသည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
စအိုတွင်းအပူချိန် - နွား 38.5℃၊ ဝက် 39.0℃၊ ကြက် 41.5℃ (直腸温) (ကျန်းမာသော အရွယ်ရောက် နွား၊ ဝက်နှင့် ကြက်တို့၏ ပုံမှန် ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်များ)
အမြီးသွေးလွှတ်ကြော (尾動脈) နှင့် မျက်နှာသွေးလွှတ်ကြော (顔面動脈) (နွား၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်တိုင်းတာရာတွင် အသုံးပြုသော အမြီးရင်းအောက်ဘက်နှင့် အောက်မေးရိုးရှိ သွေးလွှတ်ကြော 2 ခု)
အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆ ညွှန်းကိန်း (温湿度指数・THI) နှင့် အပူဒဏ်ဖိစီးမှု (暑熱ストレス) (တိရစ္ဆာန်များ၏ အပူဒဏ်ဖိစီးမှုကို တိုင်းတာရန် လေထုအပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆကို ပေါင်းစပ်ထားသော ညွှန်းကိန်း)
ဟောဟဲလိုက်ခြင်း - အပူကြောင့် အသက်ရှူမြန်ခြင်း (パンティング・熱性多呼吸) (အပူဒဏ်ခံရသော တိရစ္ဆာန်များ ခန္ဓာကိုယ်အပူ လျှော့ချရန် ပါးစပ်ဟ၍ တိမ်ပြီး မြန်ဆန်စွာ အသက်ရှူခြင်း)
အသက်ရှူနှုန်း (呼吸数) နှင့် သွေးခုန်နှုန်း (脈拍数) (တစ်မိနစ်အတွင်း အသက်ရှူသည့် အကြိမ်ရေ - နွားတွင် 15–30 ကြိမ် နှင့် နှလုံးခုန်သည့် အကြိမ်ရေ - နွားတွင် 40–80 ကြိမ်)

မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် စက်ဝန်း (発情周期 - 21 ရက်)၊ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ပေးသော မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် (スタンディング発情) နှင့် မေထုန်မဲ့ သားစပ်ခြင်း (人工授精 - AM-PM စည်းမျဉ်းနှင့် စအို-မိန်းမကိုယ်နည်းလမ်း 直腸腟法)

ဇီးမရှိသော ကျန်းမာသည့် အရွယ်ရောက် နွားမနှင့် ဝက်မတို့တွင် ပျမ်းမျှ 21 ရက် စက်ဝန်း (18–24 ရက်) ဖြင့် မိတ်လိုက်ဝင်ခြင်း (発情) မှန်ကန်စွာ အဖန်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်ပါသည် (မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် ကြာမြင့်ချိန်မှာ နွားတွင် 15–18 နာရီခန့်သာ ကြာပြီး ဝက်တွင် 40–60 နာရီအထိ ကြာမြင့်ပါသည်)။

မိတ်လိုက်ဝင်နေသော နွားမတွင် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်၍ အော်မြည်ခြင်း၊ အင်္ဂါစပ် နီရဲဖူးရောင်ပြီး ကြည်လင်၍ အမျှင်တန်းနေသော အကျိအချွဲ (透明で糸を引く粘液) ဆင်းခြင်း၊ အခြားနွားများပေါ်သို့ ခုန်တက်ခြင်း (乗駕) စသည့် လက္ခဏာများ ပြသပြီး၊ မိတ်လိုက်ဝင်မှု အမြင့်ဆုံးအချိန် (発情盛期) သို့ ရောက်သောအခါ အခြားနွားက သူ့အပေါ် ခုန်တက်သော်လည်း မရှောင်ပြေးဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်လက်ခံသည့် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ပေးသော မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် (スタンディング発情・乗駕許容) ကို ပြသပါသည်။

နွားမ၏ သားဥကြွေခြင်း (排卵) သည် မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် ပြီးဆုံးပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပေါ်သောကြောင့် မေထုန်မဲ့ သားစပ်ခြင်း (人工授精・AI) ပြုလုပ်ရန် အသင့်လျော်ဆုံးအချိန်မှာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ပေးသည့် မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် (スタンディング) စတင်ချိန်မှ 12–18 နာရီအကြာ ဖြစ်ပါသည်။ လက်တွေ့လုပ်ငန်းခွင်တွင် နံနက်ပိုင်း (AM) ၌ မိတ်လိုက်ဝင်သည်ကို တွေ့ရှိပါက ညနေပိုင်း (PM) တွင် သားစပ်ပြီး၊ ညနေပိုင်း (PM) ၌ တွေ့ရှိပါက နောက်တစ်နေ့ နံနက်ပိုင်း (AM) တွင် သားစပ်သည့် AM-PM စည်းမျဉ်း (AM-PMルール) ကို တိကျစွာ လိုက်နာကြပါသည်။

မေထုန်မဲ့ သားစပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော အေးခဲသုက်ရည်ပြွန် (凍結精液ストロー) ကို အနုတ် 196℃ (−196℃) ရှိသည့် နိုက်ထရိုဂျင်အရည် (液体窒素) ထဲတွင် ကာလရှည် သိုလှောင်ထားပြီး၊ သားစပ်ခါနီးမှ ထုတ်ယူ၍ 35–38℃ ရှိသော ရေနွေးနွေး (温湯) ထဲတွင် စိမ်ကာ လျင်မြန်စွာ အရည်ဖျော် (融解) ပြီးနောက် သုက်ရည်အပူချိန် မကျဆင်းမီ သားစပ်ပြွန် (注入器・シース管) ထဲသို့ တပ်ဆင်ရပါသည်။

ဂျပန်နိုင်ငံ၏ နွား မေထုန်မဲ့ သားစပ်ခြင်းတွင် စအို-မိန်းမကိုယ်နည်းလမ်း (直腸腟法) ကို အသုံးပြုပါသည်။ လက်တစ်ဖက်တွင် ပခုံးအထိရှည်သော စအိုစမ်းသပ်သုံး လက်အိတ်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်၍ ချောဆီသုတ်ကာ စအိုမှတစ်ဆင့် အူမကြီးအောက်ပိုင်း (直腸) သို့ လက်သွင်းပြီး မစင်များကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် အူမကြီးနံရံမှတစ်ဆင့် သားအိမ်ခေါင်း (子宮頸管) ကို ဆုပ်ကိုင်ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သန့်စင်ပိုးသတ်ထားသော အင်္ဂါစပ်မှ သားစပ်ပြွန်ကို ထည့်သွင်းကာ သားအိမ်ကိုယ်ထည် (子宮体部) အတွင်းသို့ သုက်ရည် ထိုးသွင်းပေးပါသည်။

မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် စက်ဝန်း (発情周期 - 21 ရက်)၊ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ပေးသော မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် (スタンディング発情) နှင့် မေထုန်မဲ့ သားစပ်ခြင်း (人工授精 - AM-PM စည်းမျဉ်းနှင့် စအို-မိန်းမကိုယ်နည်းလမ်း 直腸腟法)

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • နွားနှင့် ဝက်တို့၏ မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် စက်ဝန်း (発情周期) မှာ 21 ရက်ခန့် ဖြစ်ပြီး အခြားနွားက အပေါ်သို့ ခုန်တက်သော်လည်း မပြေးဘဲ ရပ်ပေးသည့် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ပေးသော မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် (スタンディング発情) သည် မိတ်လိုက်ဝင်မှု အမြင့်ဆုံးချိန်၏ သေချာသော လက္ခဏာဖြစ်ပါသည်

  • နွား မေထုန်မဲ့ သားစပ်ရန် အသင့်လျော်ဆုံးအချိန်မှာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ပေးချိန် စတင်သည်မှ 12–18 နာရီအကြာ ဖြစ်ပြီး နံနက်တွေ့လျှင် ညနေ၊ ညနေတွေ့လျှင် နောက်တစ်နေ့နံနက် သားစပ်ပါသည် (AM-PM စည်းမျဉ်း)

  • နိုက်ထရိုဂျင်အရည် (−196℃) ထဲရှိ အေးခဲသုက်ရည်ပြွန်ကို 35–38℃ ရေနွေးနွေးဖြင့် အရည်ဖျော်ပြီး စအို-မိန်းမကိုယ်နည်းလမ်း (直腸腟法) ဖြင့် သားအိမ်ခေါင်းကို ထိန်းချုပ်၍ ထိုးသွင်းပါသည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် စက်ဝန်း - 21 ရက် (発情周期) နှင့် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ပေးသော မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် (スタンディング発情) (နွားမနှင့် ဝက်မတို့၏ 21 ရက် မျိုးပွားစက်ဝန်းနှင့် မိတ်လိုက်ဝင်မှု အမြင့်ဆုံးချိန်တွင် အခြားနွား ခုန်တက်သည်ကို ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ပေးခြင်း)
မေထုန်မဲ့ သားစပ်ခြင်း (人工授精・AI) နှင့် AM-PM စည်းမျဉ်း (AM-PMルール) (ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ပေးချိန်မှ 12–18 နာရီအကြာ သားစပ်ခြင်း - နံနက်တွေ့လျှင် ညနေ၊ ညနေတွေ့လျှင် နောက်တစ်နေ့နံနက် သားစပ်သည့် စည်းမျဉ်း)
အေးခဲသုက်ရည်ပြွန် (凍結精液ストロー) နှင့် နိုက်ထရိုဂျင်အရည် −196℃ (液体窒素) (−196℃ တွင် သိုလှောင်ထားပြီး သားစပ်ခါနီး 35–38℃ တွင် အရည်ဖျော်သုံးရသော နွားသိုးသုက်ရည်ပြွန်)
စအို-မိန်းမကိုယ်နည်းလမ်း (直腸腟法) နှင့် သားအိမ်ခေါင်း (子宮頸管) (လက်တစ်ဖက်ကို စအိုထဲသွင်း၍ သားအိမ်ခေါင်းကို ထိန်းကိုင်ရင်း မိန်းမကိုယ်မှ သားစပ်ပြွန် ထည့်သွင်းသည့် နည်းလမ်း)
အပေါ်သို့ ခုန်တက်ခြင်း (乗駕・マウンティング) (မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် ဝန်းကျင်၌ နွားတစ်ကောင်က အခြားနွား၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်သည့် အပြုအမူ)

မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ၏ ဇီးကာလ (妊娠期間)၊ နွား သားမွေးမည့်ရက် တွက်ချက်သည့် ပုံသေနည်း (分娩予定日計算式) နှင့် မိခင်ဝက်မ၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်း (母豚の繁殖能力)

မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ သန္ဓေအောင်ချိန်မှ သားမွေးဖွားချိန် (分娩) အထိ ကြာမြင့်သော ဇီးကာလ (妊娠期間) မှာ တိရစ္ဆာန်အမျိုးအစားအလိုက် သတ်မှတ်ချက်ရှိပြီး၊ နွားတွင် 280–285 ရက်ခန့် (9 လခွဲခန့်)၊ ဝက်တွင် 114 ရက်ခန့် (3 လ၊ 3 ပတ်၊ 3 ရက်)၊ ဆိတ်နှင့် သိုးတွင် 150 ရက်ခန့် (5 လခန့်) နှင့် မြင်းတွင် 335 ရက်ခန့် (11 လခန့်) ဖြစ်ပါသည်။

ထို့ပြင် သန္ဓေအောင်ပြီးသော မျိုးကြက်ဥ (種卵) ကို သားဖောက်စက် (孵卵器 - အပူချိန် 37.8℃ ခန့်၊ စိုထိုင်းဆ 50–60% ဖြင့် ဥလှည့်ခြင်း 転卵 ပြုလုပ်ပေးရသည်) ထဲသို့ ထည့်သွင်းချိန်မှ ကြက်ပေါက် ပေါက်ဖွားသည်အထိ ကြက်ဥသားဖောက်ရက် (孵化日数) မှာ 21 ရက်ခန့် ဖြစ်ပါသည်။

နွားကို မေထုန်မဲ့ သားစပ်သည့်ရက် (နောက်ဆုံး သားစပ်သည့်ရက်) မှ သားမွေးမည့် ခန့်မှန်းရက် (分娩予定日) ကို အလွယ်တကူ တွက်ချက်သည့် ပုံသေနည်းမှာ သားစပ်သည့်လတွင် 9 ပေါင်းပါ (သို့မဟုတ် သားစပ်သည့်လမှ 3 နုတ်ပါ)၊ သားစပ်သည့်ရက်တွင် 10 ပေါင်းပါ ဟူသော ပုံသေနည်း ဖြစ်ပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် စာမေးပွဲတွင် မကြာခဏ မေးလေ့ရှိသည့်အတိုင်း ဇွန်လ 1 ရက် (6 လပိုင်း 1 ရက်) တွင် မေထုန်မဲ့ သားစပ်၍ သန္ဓေအောင်သွားသော နွားမ၏ သားမွေးမည့်ရက်ကို တွက်ချက်ပါက လအတွက် 6 − 3 = 3 လပိုင်း (နောက်နှစ် မတ်လ) ဖြစ်ပြီး၊ ရက်အတွက် 1 + 10 = 11 ရက် ဖြစ်သဖြင့် သားမွေးမည့် ခန့်မှန်းရက်မှာ နောက်နှစ် မတ်လ 11 ရက်ခန့် (3 လပိုင်း 11 ရက်ခန့်) ဟု ချက်ချင်း ရှာဖွေနိုင်ပါသည်။

သားပေါက်များသော တိရစ္ဆာန်ဖြစ်သည့် ဝက် (မိခင်ဝက်မ 母豚) သည် တစ်ကြိမ် သားမွေးလျှင် (一腹) ဝက်ပေါက် 10–14 ကောင်ခန့် မွေးဖွားပါသည်။ ဇီးကာလ (114 ရက်ခန့်)၊ နို့တိုက်ကာလ (21–28 ရက်ခန့်တွင် နို့ဖြတ်သည် 離乳) နှင့် နို့ဖြတ်ပြီး 4–7 ရက်အကြာ ပြန်လည်မိတ်လိုက်ဝင်၍ သားစပ်သည့် စက်ဝန်းတို့ကို ပေါင်းလျှင် 145–150 ရက်ခန့် ကြာမြင့်သဖြင့် မိခင်ဝက်မ 1 ကောင်လျှင် တစ်နှစ်လျှင် 2.2–2.5 ကြိမ် သားမွေးနိုင်ပါသည် (တစ်နှစ်လျှင် 25–30 ကောင် တင်ပို့နိုင်ပါသည်)။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ဇီးကာလ (妊娠期間) မှာ နွား 280–285 ရက်ခန့်၊ ဝက် 114 ရက်ခန့် ဖြစ်ပြီး ကြက်ဥသားဖောက်ရက် (孵化日数) မှာ 21 ရက်ခန့် ဖြစ်ပါသည်

  • နွား သားမွေးမည့် ခန့်မှန်းရက်ကို သားစပ်သည့်လ − 3 (သို့မဟုတ် + 9)၊ သားစပ်သည့်ရက် + 10 ဖြင့် တွက်ချက်ပါသည် (ဥပမာ - ဇွန်လ 1 ရက် သားစပ်လျှင် → နောက်နှစ် မတ်လ 11 ရက် မွေးမည်)

  • မိခင်ဝက်မသည် တစ်ကြိမ်မွေးလျှင် ဝက်ပေါက် 10–14 ကောင် မွေးဖွားပြီး နို့ဖြတ်ပြီး 4–7 ရက်တွင် ပြန်လည်မိတ်လိုက်ဝင်သဖြင့် တစ်နှစ်လျှင် 2.2–2.5 ကြိမ် သားမွေးနိုင်ပါသည်

  • ဥပမာ - အောက်တိုဘာလ 8 ရက် (10 လပိုင်း 8 ရက်) တွင် မေထုန်မဲ့ သားစပ်ထားသော နွားမ၏ သားမွေးမည့်ရက် → သားစပ်သည့်လ 10 − 3 = 7 လပိုင်း (ဇူလိုင်လ)၊ သားစပ်သည့်ရက် 8 + 10 = 18 ရက် ဖြစ်၍ နောက်နှစ် ဇူလိုင်လ 18 ရက်ခန့်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ဇီးကာလ - နွား 280 ရက်၊ ဝက် 114 ရက် (妊娠期間) (နွားမနှင့် ဝက်မတို့ သန္ဓေအောင်ချိန်မှ သားမွေးဖွားချိန်အထိ ကြာမြင့်သော ကာလ)
သားမွေးမည့်ရက် တွက်ချက်သည့် ပုံသေနည်း - လ − 3၊ ရက် + 10 (分娩予定日の計算式) (သားစပ်သည့်ရက်မှ နွားမ သားမွေးမည့်ရက်ကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်သည့် ပုံသေနည်း)
သားဖောက်ရက် - ကြက် 21 ရက် (孵化日数) နှင့် ဥလှည့်ပေးခြင်း (転卵) (ကြက်ဥများ 37.8℃ ခန့်တွင် အကောင်ပေါက်ရန် ကြာမြင့်သည့် 21 ရက်ကာလနှင့် သားဖောက်စက်အတွင်း ဥများကို ပုံမှန်လှည့်ပေးခြင်း)
နို့ဖြတ်ခြင်း (離乳) နှင့် ပြန်လည်မိတ်လိုက်ဝင်ခြင်း (再発情) (21–28 ရက်သားတွင် ဝက်ပေါက်များကို မိခင်မှ ခွဲထုတ်၍ နို့ဖြတ်ခြင်းနှင့် 4–7 ရက်အကြာ မိခင်ဝက်မ ပြန်လည်မိတ်လိုက်ဝင်ခြင်း)
တစ်သားမွေး သားပေါက်ကောင်ရေ (産子数) နှင့် တစ်နှစ်တာ သားမွေးကြိမ်ရေ (年間分娩回数) (တစ်ကြိမ်မွေးလျှင် ပေါက်ဖွားသော ဝက်ပေါက်အရေအတွက် 10–14 ကောင် နှင့် တစ်နှစ်အတွင်း သားမွေးသည့် အကြိမ်ရေ 2.2–2.5 ကြိမ်)

စာမေးပွဲတွင် မကြာခဏ မေးလေ့ရှိသော အချက်များနှင့် မှတ်သားနည်းများ

မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန် မျိုးစိတ်များတွင် နို့စားနွား၌ ဟော်လ်စတိန်းမျိုး (ホルスタイン種 - အဖြူအမည်းအကွက်၊ ဂျပန်နို့စားနွား၏ 99% ခန့်) နှင့် ဂျာစီမျိုး (ジャージー種 - နို့အဆီနှုန်းမြင့်မား)၊ အသားစားနွား၌ ဂျပန်အမည်းမျိုး (黒毛和種 - ဝါဂျူးနွား၏ 90% အထက်)၊ သုံးမျိုးစပ်ဝက် (三元豚) သားစပ်မှုဖြစ်သော မိခင် (လန်ဒရေ့စ် L × ယော့ခ်ရှိုင်းယားအကြီး W) × ဖခင် (ဒူရော့ခ် D) တို့မှာ အမြဲမေးလေ့ရှိသော အချက်များ ဖြစ်ပါသည်။

အစာခြေအင်္ဂါ တည်ဆောက်ပုံတွင် နွား (စားမြုံ့ပြန်သတ္တဝါ) ၏ အစာအိမ် 4 လုံးဖြစ်သော စားမြုံ့ပြန်အစာအိမ် (反芻胃 - ပထမအစာအိမ် ルーメン: အကြီးဆုံး 80%၊ အဏုဇီဝပိုး အချဉ်ဖောက်ခြင်း) မှ စတုတ္ထအစာအိမ် (第4胃・ギアラ: အစာအိမ်အစစ်ဖြစ်ပြီး အစာအိမ်ရည် ထုတ်လွှတ်ခြင်း) အထိနှင့် ကြက်၏ အကျိတ်အစာအိမ် (腺胃 - အစာခြေရည်) + ကြွက်သားအစာအိမ်/အမြစ် (筋胃・砂肝 - ကြိတ်ချေခြင်း) + အူအတက် 1 စုံ (1対の盲腸) တို့ကို ခွဲခြားမှတ်သားထားကြပါစို့။

အရွယ်ရောက် တိရစ္ဆာန်များ၏ ပုံမှန်ကိုယ်အပူချိန်ဖြစ်သော နွား 38.0–39.0℃၊ ဝက် 38.5–39.5℃၊ ကြက် 41.0–42.0℃ နှင့် မျိုးပွားမှုစက်ဝန်းဖြစ်သော မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် စက်ဝန်း (発情周期) မှာ နွားရော ဝက်ပါ 21 ရက်ခန့်၊ ဇီးကာလ (妊娠期間) မှာ နွား 280 ရက်ခန့်၊ ဝက် 114 ရက်ခန့်နှင့် ကြက်ဥသားဖောက်ရက် 21 ရက် ဟူသော ကိန်းဂဏန်းများကို အလွတ်ကျက်မှတ်ထားရန် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • အဓိက မျိုးစိတ်များ - နို့စားနွား = ဟော်လ်စတိန်းမျိုး (ホルスタイン種)၊ အသားစား ဝါဂျူးနွား = ဂျပန်အမည်းမျိုး (黒毛和種)၊ အသားတိုးဝက် = LWD သုံးမျိုးစပ်ဝက်၊ ဥစားကြက် = လက်ဂ်ဟွန်းအဖြူမျိုး (白色レグホーン種)

  • စားမြုံ့ပြန်သတ္တဝါ၏ အစာအိမ် - စားမြုံ့ပြန်အစာအိမ် (反芻胃 - ပထမအစာအိမ် ルーメン) တွင် အဏုဇီဝပိုးများက အမျှင်ဓာတ်ကို အချဉ်ဖောက်ဖြိုခွဲပြီး အာဟာရပြင်း အစာချော လွန်ကဲ၍ pH 5.5 အောက် ကျဆင်းပါက ပထမအစာအိမ် အက်ဆစ်လွန်ကဲရောဂါ (ルーメンアシドーシス) ဖြစ်ပွားပါသည်

  • အရွယ်ရောက် တိရစ္ဆာန်များ၏ ပုံမှန် စအိုတွင်းအပူချိန် - နွား = 38.0–39.0℃၊ ဝက် = 38.5–39.5℃၊ ကြက် = 41.0–42.0℃ (သားပေါက်ငယ်များသည် အရွယ်ရောက်ကောင်များထက် အနည်းငယ် ပိုမြင့်ပါသည်)

  • မျိုးပွားမှုဆိုင်ရာ အရေးကြီး ကိန်းဂဏန်းများ - မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် စက်ဝန်းမှာ နွားရော ဝက်ပါ 21 ရက်ခန့်ဖြစ်ပြီး ဇီးကာလမှာ နွား 280 ရက်ခန့်၊ ဝက် 114 ရက်ခန့် (3 လ၊ 3 ပတ်၊ 3 ရက်) ဖြစ်ပါသည်

  • ကြက်ဥ ဥခြင်းနှင့် သားဖောက်ခြင်း - သားဥကြွေချိန်မှ ဥချချိန်အထိ 24–25 နာရီခန့် (ဥအခွံဖွဲ့စည်းရန် နာရီ 20 ခန့်) ကြာမြင့်ပြီး သန္ဓေအောင်ဥ သားဖောက်ရက်မှာ 21 ရက် ဖြစ်ပါသည်
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
စားမြုံ့ပြန်အစာအိမ် (反芻胃 - ပထမအစာအိမ် ルーメン)
ပထမအစာအိမ် အက်ဆစ်လွန်ကဲရောဂါ (ルーメンアシドーシス)
သုံးမျိုးစပ်ဝက် (三元交雑種・LWD)
မိတ်လိုက်ဝင်ချိန် စက်ဝန်း (発情周期) နှင့် ဇီးကာလ (妊娠期間)
အသားကောင်လုံး အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း (枝肉格付 - အသားထွက်နှုန်းအဆင့် A–C နှင့် အသားအရည်အသွေးအဆင့် 1–5)

မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း၊ မျိုးရိုးမြှင့်တင်ခြင်းနှင့် မျိုးပွားမှု

ဤအခန်းကို app တွင် လေ့ကျင့်ပါ

တရားဝင် ကိုးကားချက်များ

💬

Zalo