VIENIDMY ဝင်မည် လေ့ကျင့်မည်

ပင်မစာမျက်နှာ › သင်ခန်းစာ › စားသောက်ကုန် ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်း (飲食料品製造業)

အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံဗဟုသုတ (食中毒の基礎知識)

စားသောက်ကုန် ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်း (飲食料品製造業) · 飲食料品製造業 · တရားဝင် သင်ရိုးစာအုပ်များကို အခြေခံ၍ Tokutei Pass က ရေးသားထားသည်; စကားလုံးအတိုင်း ကူးယူထားခြင်း မဟုတ်ပါ။

အစားအသောက် သန့်ရှင်းရေး၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း (食中毒) နှင့် ပုပ်သိုးပျက်စီးခြင်း (腐敗) တို့၏ ကွာခြားချက်

ဂျပန်စကားလုံး 「衛生」 (သန့်ရှင်းရေး) တွင် 「衛」 သည် 「ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း」၊ 「生」 သည် 「အသက်」 ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး အစားအသောက် သန့်ရှင်းရေး (食品衛生) ဆိုသည်မှာ စားသောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျန်းမာရေးထိခိုက်မှုများမှ လူ့အသက်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ စားသောက်ကုန် ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းတွင် အရသာရှိရုံသာမက ဘေးကင်းလုံခြုံပြီး စိတ်ချရသော ထုတ်ကုန်များကို ပေးပို့ရန် တာဝန်ရှိပါသည်။

အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း (食中毒) ဆိုသည်မှာ အန္တရာယ်ရှိသော အဏုဇီဝပိုးမွှားများ (ဘက်တီးရီးယား သို့မဟုတ် ဗိုင်းရပ်စ်)၊ ဓာတုပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် သဘာဝအဆိပ်များ ပါဝင်သော အစားအသောက်များကို စားသုံးမိခြင်းကြောင့် ဝမ်းလျှောခြင်း၊ ဗိုက်နာခြင်း၊ အော့အန်ခြင်းနှင့် အဖျားတက်ခြင်း စသည့် ကျန်းမာရေးထိခိုက်မှုများ ဖြစ်ပွားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ရောဂါဖြစ်စေသော ပစ္စည်းကို စားသုံးမိချိန်မှစ၍ ရောဂါလက္ခဏာ စတင်ပြသချိန်အထိ ကာလကို ရောဂါပျိုးချိန် (潜伏期間) ဟုခေါ်ပြီး နောက်ဆုံးစားခဲ့သော အစားအစာကြောင့်ချည်း ဖြစ်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။

「ပုပ်သိုးပျက်စီးခြင်း (腐敗)」 ဆိုသည်မှာ ပုပ်သိုးစေသောပိုးများ ပွားများလာပြီး အစားအသောက်၏ အရောင်၊ အရသာနှင့် အနံ့တို့ ပြောင်းလဲကာ စားသုံး၍မရတော့သည့် ဖြစ်စဉ်ဖြစ်ပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အစားအသောက် အဆိပ်သင့်စေသော ဘက်တီးရီးယားပိုးများ သို့မဟုတ် ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးများ ပွားများနေသော်လည်း အစားအသောက်၏ အပြင်ပန်းပုံသဏ္ဌာန်၊ အရသာနှင့် အနံ့တို့ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသဖြင့် လူ့အာရုံငါးပါးဖြင့်သာ ဘေးကင်းမှု ရှိမရှိကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ပါ။

တူညီသော အစားအသောက်ကို စားသုံးခဲ့သည့် လူအများအပြားတွင် အော့အန်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းလျှောခြင်းကဲ့သို့သော အစားအသောက် အဆိပ်သင့်သည်ဟု သံသယရှိဖွယ် ရောဂါလက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်လာပါက တာဝန်ခံထံသို့ ချက်ချင်း အစီရင်ခံရပါမည်။ ကျန်ရှိသော အစားအသောက်များ၊ သိမ်းဆည်းထားသော နမူနာများ (保存検体) နှင့် ထုတ်လုပ်မှုမှတ်တမ်းများကို မိမိသဘောဖြင့် မစွန့်ပစ်ဘဲ ကျန်းမာရေးဌာန (保健所) ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရမည်မှာ အဓိကစည်းမျဉ်း ဖြစ်ပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • အစားအသောက် သန့်ရှင်းရေး (食品衛生) ဆိုသည်မှာ စားသောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကျန်းမာရေးထိခိုက်မှုများကို ကာကွယ်တားဆီးပြီး လူ့အသက်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

  • အစားအသောက် အဆိပ်သင့်စေသောပိုးများ ပွားများသော်လည်း အရသာ၊ အရောင်နှင့် အနံ့ မပြောင်းလဲသဖြင့် ပုပ်သိုးပျက်စီးခြင်း (腐敗) နှင့်မတူဘဲ အမြင် သို့မဟုတ် အနံ့ဖြင့် မဆုံးဖြတ်နိုင်ပါ။

  • အစားအသောက် အဆိပ်သင့်သည်ဟု သံသယရှိပါက တာဝန်ခံထံ ချက်ချင်းအစီရင်ခံပြီး ကျန်ရှိသောပစ္စည်းများနှင့် မှတ်တမ်းများကို သိမ်းဆည်းထားကာ ကျန်းမာရေးဌာန (保健所) ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို လိုက်နာရပါမည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အစားအသောက် သန့်ရှင်းရေး (食品衛生)
အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း (食中毒)
ရောဂါပျိုးချိန် (潜伏期間)
ပုပ်သိုးပျက်စီးခြင်း (腐敗)
ကျန်းမာရေးဌာန (保健所)

ဘက်တီးရီးယား ပွားများရန် လိုအပ်သော အခြေအနေ 3 ရပ်နှင့် ဘက်တီးရီးယားကြောင့် အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း ကာကွယ်ရေး အခြေခံမူ 3 ရပ်

ဘက်တီးရီးယားများသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အလွန်သေးငယ်သည့် သက်ရှိများဖြစ်ပြီး 「အပူချိန် (温度)」၊ 「ရေဓာတ်/စိုထိုင်းဆ (水分)」 နှင့် 「အာဟာရဓာတ် (栄養)」 ဟူသော အခြေအနေ 3 ရပ် ပြည့်စုံပါက 1 ကောင်မှ 2 ကောင်၊ 4 ကောင် စသည်ဖြင့် 2 ဆစီ ကွဲပွားပြီး အလျင်အမြန် တိုးပွားလာပါသည်။ ဘက်တီးရီးယား အများစုသည် 20〜50℃ တွင် ကောင်းစွာပွားများပြီး အထူးသဖြင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်နှင့် နီးစပ်သော 30〜40℃ တွင် အတက်ကြွဆုံး ပွားများပါသည်။

ဘက်တီးရီးယားကြောင့် အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်းကို ကာကွယ်သည့် အခြေခံမူ 3 ရပ် (食中毒予防の三原則) မှာ 「① ဘက်တီးရီးယားပိုး မကပ်ငြိစေခြင်း (つけない - သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှု)」၊ 「② ဘက်တီးရီးယားပိုး မပွားများစေခြင်း (増やさない - လျင်မြန်မှု၊ အအေးခံမှု၊ အခြောက်ခံမှု)」 နှင့် 「③ ဘက်တီးရီးယားပိုး သေစေခြင်း (やっつける - အပူပေးမှု၊ ပိုးသတ်မှု)」 တို့ ဖြစ်ပါသည်။ လုပ်သား၏ လက်ချောင်းများ၊ စဉ်းနှီးတုံး သို့မဟုတ် ဓားများမှတစ်ဆင့် ရောဂါပိုး ပျံ့နှံ့ကူးစက်ခြင်းကို တစ်ဆင့်ခံ ရောဂါပိုးကူးစက်ညစ်ညမ်းခြင်း (二次汚染 / 交差汚染) ဟု ခေါ်ပါသည်။

ထို့ပြင် လူ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်တို့၏ မစင်တွင် ပါဝင်သော ရောဂါပိုးများသည် လက်ချောင်းများ သို့မဟုတ် အစားအသောက်မှတစ်ဆင့် ပါးစပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သည့် လမ်းကြောင်းကို 「မစင်မှတစ်ဆင့် ပါးစပ်သို့ ရောဂါပိုးကူးစက်ခြင်း (糞口感染)」 ဟု ခေါ်ပါသည်။ အိမ်သာတက်ပြီးနောက် သို့မဟုတ် ကုန်ကြမ်းများကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် စနစ်တကျ လက်ဆေးခြင်းနှင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို ခွဲခြားအသုံးပြုခြင်းသည် 「ပိုးမကပ်ငြိစေခြင်း (つけない)」 အတွက် အခြေခံအချက်များ ဖြစ်ပါသည်။

ဘက်တီးရီးယားများ ကြီးထွားရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သော အစားအသောက်ထဲရှိ လွတ်လပ်သောရေ (自由水) အချိုးအစားကို ရေဓာတ်လှုပ်ရှားမှုပမာဏ (水分活性 Aw) ဟု ခေါ်ပါသည်။ အစားအသောက်ကို အခြောက်ခံခြင်း၊ ဆား သို့မဟုတ် သကြားဖြင့် သိပ်၍ ရေဓာတ်လှုပ်ရှားမှုပမာဏကို လျှော့ချခြင်း၊ သို့မဟုတ် ရှာလကာရည်ဖြင့် အက်ဆစ်ဓာတ် (pH နိမ့်အောင်) ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဘက်တီးရီးယား ပွားများမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါသည်။

ဘက်တီးရီးယား ပွားများရန် လိုအပ်သော အခြေအနေ 3 ရပ်နှင့် ဘက်တီးရီးယားကြောင့် အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း ကာကွယ်ရေး အခြေခံမူ 3 ရပ်

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ဘက်တီးရီးယား ပွားများရန် လိုအပ်သော အခြေအနေ 3 ရပ်မှာ 「အပူချိန် (温度)၊ ရေဓာတ်/စိုထိုင်းဆ (水分)၊ အာဟာရဓာတ် (栄養)」 ဖြစ်ပြီး 30〜40℃ တွင် အတက်ကြွဆုံး ပွားများပါသည်။

  • အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း ကာကွယ်ရေး အခြေခံမူ 3 ရပ်မှာ 「ရောဂါပိုး မကပ်ငြိစေခြင်း (つけない)၊ မပွားများစေခြင်း (増やさない)၊ သေစေခြင်း (やっつける)」 ဖြစ်ပါသည်။

  • အခြောက်ခံခြင်း၊ ဆားသိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် သကြားသိပ်ခြင်းဖြင့် လွတ်လပ်သောရေ (ရေဓာတ်လှုပ်ရှားမှုပမာဏ 水分活性) ကို လျှော့ချခြင်းဖြင့်လည်း ဘက်တီးရီးယား ပွားများမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါသည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
တစ်ဆင့်ခံ ရောဂါပိုးကူးစက်ညစ်ညမ်းခြင်း (二次汚染 / 交差汚染)
မစင်မှတစ်ဆင့် ပါးစပ်သို့ ရောဂါပိုးကူးစက်ခြင်း (糞口感染)
ရေဓာတ်လှုပ်ရှားမှုပမာဏ / လွတ်လပ်သောရေ (水分活性 / 自由水)
အခြေခံမူ 3 ရပ် (三原則)

အပူချိန် ထိန်းချုပ်မှုနှင့် အပူပေးခြင်း၊ အအေးခံခြင်း၊ ရေခဲဖျော်ခြင်းနှင့် ရေခဲဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းရေး စံသတ်မှတ်ချက်များ

10〜60℃ ခန့် အပူချိန်အပိုင်းအခြားသည် ဘက်တီးရီးယားများ ပွားများလွယ်သဖြင့် 「အန္တရာယ်ရှိသော အပူချိန်အပိုင်းအခြား (危険温度帯)」 ဟု ခေါ်ပါသည်။ သာမန်ဘက်တီးရီးယားများသည် 10℃ နှင့်အောက်တွင် ပွားများမှု နှေးကွေးသွားပြီး 4℃ နှင့်အောက်တွင် ပွားများမှု မရှိသလောက်ဖြစ်ကာ −15℃ နှင့်အောက်တွင် ပွားများမှု ရပ်တန့်သွားသော်လည်း သေဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်သဖြင့် အပူချိန် ပြန်တက်လာပါက ပြန်လည်ပွားများလာပါသည်။

ထို့ကြောင့် လုပ်ငန်းစဉ်များအကြား အစားအသောက်ကို သာမန်အခန်းအပူချိန်တွင် ပစ်မထားဘဲ အအေးထားရမည့်ပစ္စည်းကို 10℃ နှင့်အောက်၊ အပူထားရမည့်ပစ္စည်းကို 65℃ နှင့်အထက်တွင် သိမ်းဆည်းရပါမည်။ အပူပေးချက်ပြုတ်ပြီးနောက် အအေးခံရာတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အပူချိန်အပိုင်းအခြားကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ရန် 「မိနစ် 30 အတွင်း အလယ်ဗဟိုအပူချိန် 20℃ အနီး (သို့မဟုတ် မိနစ် 60 အတွင်း 10℃ အနီး)」 အထိ အမြန်အအေးခံရပါမည်။

သာမန် အစားအသောက် အဆိပ်သင့်စေသော ဘက်တီးရီးယားများကို ပိုးသတ်သည့် အပူပေးစံသတ်မှတ်ချက်မှာ 「အလယ်ဗဟိုအပူချိန် 75℃ ဖြင့် 1 မိနစ်နှင့်အထက်」 ဖြစ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် ဟမ်ဘာဂါကဲ့သို့ နုပ်နုပ်စဉ်းထားသော အသားထုတ်ကုန်များသည် အတွင်းပိုင်းအထိ ပိုးဝင်ရောက်နိုင်သဖြင့် အသုံးမပြုမီနှင့် အသုံးပြုပြီးနောက် ဆေးကြော၍ အယ်လ်ကိုဟောဖြင့် ပိုးသတ်ထားသော အလယ်ဗဟို အပူချိန်တိုင်းကိရိယာ (中心温度計) ကို အထူဆုံး အလယ်ဗဟိုသို့ ထိုးစိုက်၍ စစ်ဆေးရပါမည်။

အေးခဲထားသော ကုန်ကြမ်းများကို ရေခဲဖျော်ရာတွင် အာဟာရဓာတ်ပါဝင်သော အရည်ပျော်ရာမှ ထွက်လာသော အရည် (ドリップ) ကြောင့် ညစ်ညမ်းခြင်းနှင့် ပိုးပွားများခြင်းကို ကာကွယ်ရန် ရေခဲသေတ္တာအတွင်း သို့မဟုတ် လုံအောင်ပိတ်၍ ရေစီးအောက်တွင် ပြုလုပ်ရပါမည်။ ထို့ပြင် အအေးခံရန် သို့မဟုတ် ထုတ်လုပ်ရန် သုံးသော ရေခဲကိုလည်း သောက်သုံးရန်သင့်လျော်သော ရေဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရေခဲခပ်ဇွန်း (スコップ) ကို ရေခဲစက်အတွင်း ထည့်ထားခဲ့ခြင်း မပြုရပါ။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • အန္တရာယ်ရှိသော အပူချိန်အပိုင်းအခြား (危険温度帯) မှာ 10〜60℃ ခန့်ဖြစ်ပြီး အအေးထိန်းသိမ်းခြင်းကို 10℃ နှင့်အောက်၊ အပူထိန်းသိမ်းခြင်းကို 65℃ နှင့်အထက် တိကျစွာ လုပ်ဆောင်ရပါမည်။

  • သာမန်ဘက်တီးရီးယားများအတွက် အပူပေးပိုးသတ်သည့် စံနှုန်းမှာ 「အလယ်ဗဟိုအပူချိန် 75℃ ဖြင့် 1 မိနစ်နှင့်အထက်」 ဖြစ်ပြီး အပူပေးပြီးနောက် အအေးခံခြင်းမှာ 「မိနစ် 30 အတွင်း 20℃ သို့မဟုတ် မိနစ် 60 အတွင်း 10℃」 ဖြစ်ပါသည်။

  • ရေခဲဖျော်ရာတွင် အရည်ပျော်ရာမှ ထွက်လာသော အရည် (ドリップ) ညစ်ညမ်းမှုကို ကာကွယ်ရန် ရေခဲသေတ္တာဖြင့် သို့မဟုတ် ရေစီးဖြင့် ရေခဲဖျော်ရမည်ဖြစ်ပြီး အလယ်ဗဟို အပူချိန်တိုင်းကိရိယာနှင့် ရေခဲစက်မှ ရေခဲခပ်ဇွန်းတို့ကို သန့်ရှင်းစွာ ကိုင်တွယ်ရပါမည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အန္တရာယ်ရှိသော အပူချိန်အပိုင်းအခြား (危険温度帯 10〜60℃)
အလယ်ဗဟို အပူချိန်တိုင်းကိရိယာ (中心温度計)
အရည်ပျော်ရာမှ ထွက်လာသော အရည် (ドリップ)
အမြန်အအေးခံခြင်း (急速冷却)

ကူးစက်ပိုးကြောင့်ဖြစ်သော ဘက်တီးရီးယား အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း ① (အူလမ်းကြောင်း သွေးယိုစီးစေသော အီးကိုလိုင်းပိုး၊ ကမ်ပီလိုဘက်တာပိုး၊ ဆယ်လ်မိုနဲလားပိုး)

ဘက်တီးရီးယားကြောင့် အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်းသည် အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆမြင့်မားသော နွေရာသီ (ဇွန်လမှ စက်တင်ဘာလ) တွင် အဖြစ်များပြီး 「ကူးစက်ပိုးကြောင့်ဖြစ်သော အမျိုးအစား (感染型)」 နှင့် 「အဆိပ်ဓာတ်ကြောင့်ဖြစ်သော အမျိုးအစား (毒素型)」 ဟူ၍ နှစ်မျိုးခွဲခြားထားပါသည်။ ကူးစက်ပိုးကြောင့်ဖြစ်သော အမျိုးအစား (感染型) သည် အစားအသောက်နှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ဘက်တီးရီးယားများက အူလမ်းကြောင်းအတွင်း ပွားများပြီး အမြှေးပါးကို ထိခိုက်စေခြင်း သို့မဟုတ် အဆိပ်ထုတ်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ရောဂါလက္ခဏာ ပြသသော အမျိုးအစား ဖြစ်ပါသည်။

အူလမ်းကြောင်း သွေးယိုစီးစေသော အီးကိုလိုင်းပိုး (腸管出血性大腸菌 O157 / O111 စသည်) သည် နွား၏ အူလမ်းကြောင်းအတွင်း နေထိုင်ပြီး ကျက်အောင်မချက်ထားသော အမဲသား၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်အစိမ်း၊ ဆားရည်စိမ် သနပ် (浅漬け) နှင့် တွင်းရေတို့ကြောင့် ဖြစ်ပွားတတ်ပါသည်။ ပိုးအနည်းငယ်မျှဖြင့် ကူးစက်နိုင်ပြီး ပြင်းထန်သော ဗီရိုအဆိပ် (ベロ毒素) ထုတ်လွှတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဗိုက်နာခြင်း၊ သွေးဝမ်းသွားခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ရသော နောက်ဆက်တွဲရောဂါများကို ဖြစ်စေသော်လည်း အလယ်ဗဟိုကို 75℃ ဖြင့် 1 မိနစ်နှင့်အထက် အပူပေးခြင်းဖြင့် သေဆုံးသွားပါသည်။

ကမ်ပီလိုဘက်တာပိုး (カンピロバクター) သည် ကြက်နှင့် နွားတို့၏ အူလမ်းကြောင်းတွင် ရှိပြီး ကြက်သားတွင် ပိုးပါဝင်နှုန်း မြင့်မားကာ အောက်ဆီဂျင်နည်းသော ပတ်ဝန်းကျင် (微好気性) ကို နှစ်သက်ပါသည်။ ပိုးအရေအတွက် အနည်းငယ်ဖြင့် ရောဂါဖြစ်ပွားစေပြီး ရောဂါပျိုးချိန်မှာ 1〜7 ရက် (ပျမ်းမျှ 2〜3 ရက်) အထိ ရှည်ကြာသည်မှာ ထူးခြားချက်ဖြစ်သော်လည်း ခြောက်သွေ့မှုနှင့် အပူဒဏ်ကို မခံနိုင်သဖြင့် လုံလောက်စွာ အပူပေးချက်ပြုတ်ခြင်းနှင့် ကိရိယာများကို ဆေးကြောအခြောက်ခံခြင်းဖြင့် ကာကွယ်နိုင်ပါသည်။

ဆယ်လ်မိုနဲလားပိုး (サルモネラ属菌) သည် ကြက်ဥနှင့် အသားစိမ်း (အထူးသဖြင့် ကြက်သား) တွင် အတွေ့ရများပြီး ခြောက်သွေ့မှုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ဘက်တီးရီးယား ဖြစ်ပါသည်။ ကြက်ဥကို ရေခဲသေတ္တာဖြင့် သိမ်းဆည်း၍ သက်တမ်းမကုန်မီ အသုံးပြုရန်နှင့် ကြက်ဥဖောက်ပြီးနောက် (割卵後) ပစ်မထားဘဲ ချက်ချင်း လုံလောက်စွာ အပူပေးချက်ပြုတ်ရန် အရေးကြီးပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • အူလမ်းကြောင်း သွေးယိုစီးစေသော အီးကိုလိုင်းပိုး (O157 စသည်) သည် ဗီရိုအဆိပ် (ベロ毒素) ထုတ်လုပ်ပြီး ပမာဏအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ရောဂါပြင်းထန်စေသော်လည်း 75℃ ဖြင့် 1 မိနစ်နှင့်အထက် အပူပေးပါက သေဆုံးပါသည်။

  • ကမ်ပီလိုဘက်တာပိုး (カンピロバクター) သည် ကြက်သားတွင် အတွေ့ရများပြီး အောက်ဆီဂျင်နည်းသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို နှစ်သက်ကာ ရောဂါပျိုးချိန် ရှည်ကြာသော်လည်း အပူနှင့် ခြောက်သွေ့မှုဒဏ်ကို မခံနိုင်ပါ။

  • ဆယ်လ်မိုနဲလားပိုး (サルモネラ属菌) သည် ကြက်ဥနှင့် ကြက်သားတွင် အတွေ့ရများပြီး ကြက်ဥဖောက်ပြီးနောက် ပစ်မထားဘဲ ချက်ချင်း အပူပေးချက်ပြုတ်ရပါမည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ကူးစက်ပိုးကြောင့်ဖြစ်သော အမျိုးအစား (感染型)
အူလမ်းကြောင်း သွေးယိုစီးစေသော အီးကိုလိုင်းပိုး (腸管出血性大腸菌)
ဗီရိုအဆိပ် (ベロ毒素)
ကြက်ဥဖောက်ခြင်း (割卵)

ကူးစက်ပိုးကြောင့်ဖြစ်သော ဘက်တီးရီးယား အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း ② (ဗီဘရီယိုပိုး၊ လစ်စတီးရီးယားပိုး၊ ယာစီးနီးယားပိုး)

ဗီဘရီယိုပိုး (腸炎ビブリオ) သည် ပင်လယ်ရေနှင့် ပင်လယ်ရွှံ့နွံများအတွင်း နေထိုင်ပြီး နွေရာသီတွင် ပင်လယ်စာ ငါး၊ ပုစွန်များ၏ အရေပြားနှင့် ကလီစာများတွင် ကပ်ငြိနေတတ်ပါသည်။ ဆားဓာတ် (2〜5% ခန့်) ရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို နှစ်သက်သည့် 「ဆားဓာတ်ကြိုက်သော ဘက်တီးရီးယား (好塩菌)」 ဖြစ်ပြီး အခန်းအပူချိန်တွင် အလွန်လျင်မြန်သောနှုန်းဖြင့် ကွဲပွားတိုးပွားသည်မှာ ထူးခြားချက် ဖြစ်ပါသည်။

ဗီဘရီယိုပိုးသည် ရေချို (ဘုံပိုင်ရေ)၊ အပူချိန်နိမ့်မှုနှင့် အပူဒဏ်ကို မခံနိုင်သဖြင့် ပင်လယ်စာများကို သောက်သုံးရန်သင့်လျော်သော ရေစီးဖြင့် စင်ကြယ်စွာ ဆေးကြောခြင်း၊ 4〜5℃ နှင့်အောက်တွင် အအေးခံထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အပူပေးချက်ပြုတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ကာကွယ်နိုင်ပါသည်။ ပင်လယ်စာအတွက်သုံးသော စဉ်းနှီးတုံးနှင့် ဓားများမှတစ်ဆင့် အခြားအစားအသောက်များသို့ တစ်ဆင့်ခံ ရောဂါပိုးကူးစက်ညစ်ညမ်းခြင်း (二次汚染) မဖြစ်စေရန်လည်း သတိပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။

လစ်စတီးရီးယားပိုး (リステリア・モノサイトゲネス) သည် မြစ်ချောင်းများ၊ မြေကြီးနှင့် တိရစ္ဆာန်များတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ တည်ရှိပြီး မြင့်မားသော ဆားဓာတ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့်အပြင် 4℃ နှင့်အောက် ရေခဲသေတ္တာအတွင်း၌ပင် ဖြည်းညင်းစွာ ပွားများနိုင်သော အပူချိန်နိမ့်တွင် ပွားများနိုင်သည့် သတ္တိ (低温増殖性) ရှိပါသည်။ အပူမပေးထားသော သဘာဝဒိန်ခဲ (ナチュラルチーズ)၊ ဝက်ပေါင်ခြောက်အစိမ်း (生ハム) နှင့် ဆော်လမွန်ငါးကျပ်တိုက် (スモークサーモン) တို့ကြောင့် ဖြစ်ပွားတတ်ပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင်များနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများတွင် ရောဂါပြင်းထန်နိုင်သဖြင့် သတိထားရန် လိုအပ်ပါသည်။

ယာစီးနီးယားပိုး (エルシニア・エンテロコリチカ) သည်လည်း ဝက်သား စသည်တို့တွင် ကပ်ငြိတတ်သော ကူးစက်ပိုးအမျိုးအစား ဘက်တီးရီးယားဖြစ်ပြီး 0〜4℃ ရေခဲသေတ္တာအတွင်း၌ပင် ပွားများနိုင်ပါသည်။ 「ရေခဲသေတ္တာထဲ ထည့်ထားလျှင် စိတ်ချရသည်」 ဟု အလွန်အကျွံ မယုံကြည်ဘဲ သက်တမ်းမကုန်မီ အသုံးပြုရန်နှင့် အလယ်ဗဟိုအထိ လုံလောက်စွာ အပူပေးရန် အရေးကြီးပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ဗီဘရီယိုပိုး (腸炎ビブリオ) သည် ဆားဓာတ်ကြိုက်သော ဘက်တီးရီးယား (好塩菌) ဖြစ်ပြီး ပင်လယ်စာများတွင် ကပ်ငြိတတ်သော်လည်း ရေချိုဖြင့် ဆေးကြောခြင်း၊ အအေးခံထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အပူပေးခြင်းတို့ကို မခံနိုင်ပါ။

  • လစ်စတီးရီးယားပိုးနှင့် ယာစီးနီးယားပိုးတို့သည် 4℃ နှင့်အောက် ရေခဲသေတ္တာအတွင်း၌ပင် ပွားများနိုင်သဖြင့် ရေခဲသေတ္တာကို အလွန်အကျွံ အားမကိုးဘဲ သက်တမ်းထိန်းသိမ်းမှုနှင့် အပူပေးချက်ပြုတ်မှုကို လုပ်ဆောင်ရပါမည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ဗီဘရီယိုပိုး (腸炎ビブリオ)
ဆားဓာတ်ကြိုက်သော ဘက်တီးရီးယား (好塩菌)
လစ်စတီးရီးယားပိုး (リステリア)
အပူချိန်နိမ့်တွင် ပွားများနိုင်သည့် သတ္တိ (低温増殖性)

အဆိပ်ဓာတ်ထုတ်သော ဘက်တီးရီးယားများနှင့် အပူဒဏ်ခံ အခွံမာ (芽胞) ပြုလုပ်သော ဘက်တီးရီးယားများ (စတက်ဖီလိုကော့ကပ်စ် အော်ရီးယပ်စ်ပိုး၊ ဆီရီးယပ်စ်ပိုး၊ ဝဲလ်ရှ်ပိုး၊ ဘိုတူလီနမ်ပိုး)

အဆိပ်ဓာတ်ကြောင့်ဖြစ်သော အမျိုးအစား (毒素型) သည် အစားအသောက်ထဲတွင် ပွားများလာသော ဘက်တီးရီးယားများက အဆိပ်ထုတ်လုပ်ပြီး ထိုအဆိပ်ကို စားသုံးမိခြင်းကြောင့် ရောဂါဖြစ်ပွားသော အမျိုးအစား ဖြစ်ပါသည်။ စတက်ဖီလိုကော့ကပ်စ် အော်ရီးယပ်စ်ပိုး (黄色ブドウ球菌) သည် လူ့လက်ချောင်းရှိ အနာ (ပြည်တည်နာ)၊ နှာခေါင်းနှင့် ဆံပင်တို့တွင် ရှိတတ်ပြီး ထမင်းဆုပ် သို့မဟုတ် ထမင်းဘူး စသည်တို့တွင် ပွားများကာ 「အင်တာရိုတော့က်ဆင် (エンテロトキシン)」 ဟုခေါ်သော အပူဒဏ်ခံနိုင်သည့် အဆိပ်ကို ထုတ်လုပ်ပါသည်။ ဤအဆိပ်သည် 100℃ ဖြင့် အပူပေးသော်လည်း မပျက်စီးဘဲ စားပြီးနောက် 3 နာရီဝန်းကျင်တွင် ပြင်းထန်စွာ အော့အန်ခြင်းကို ဖြစ်စေပါသည်။

ဝဲလ်ရှ်ပိုး (ウェルシュ菌)၊ ဘိုတူလီနမ်ပိုး (ボツリヌス菌) နှင့် ဆီရီးယပ်စ်ပိုး (セレウス菌) တို့သည် အပူ၊ ခြောက်သွေ့မှုနှင့် ပိုးသတ်ဆေးဒဏ်ကို အလွန်ခံနိုင်ရည်ရှိသော အခွံမာကဲ့သို့ 「စပိုး (芽胞)」 ကို ပြုလုပ်ပါသည်။ စပိုး (芽胞) သည် 100℃ သာမန်အပူပေးခြင်းဖြင့် မသေဆုံးဘဲ အပူပေးပြီးနောက် အစားအသောက် တဖြည်းဖြည်း အေးသွားသည့် အန္တရာယ်ရှိသော အပူချိန်အပိုင်းအခြားတွင် အညှောင့်ပေါက်ကာ အလျင်အမြန် ပွားများလာပါသည်။

ဆီရီးယပ်စ်ပိုး (セレウス菌) သည် မြေကြီးထဲတွင်ရှိပြီး ဆန်၊ ဂျုံနှင့် ပဲအမျိုးမျိုးကို ညစ်ညမ်းစေကာ ထမင်းကြော်၊ ပီလပ်ဖ်ထမင်း (ピラフ) နှင့် ပါစတာခေါက်ဆွဲတို့ကို အခန်းအပူချိန်တွင် ပစ်ထားပါက အပူဒဏ်ခံနိုင်သော အော့အန်စေသည့်အဆိပ်ကို ထုတ်လုပ်ပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝဲလ်ရှ်ပိုး (ウェルシュ菌) သည် အောက်ဆီဂျင်မကြိုက်သော ဘက်တီးရီးယား (嫌気性菌) ဖြစ်ပြီး အိုးကြီးဖြင့်ချက်ထားသော မဆလာဟင်း (カレー) သို့မဟုတ် အသားပေါင်းဟင်းလျာများ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပွားများတတ်သဖြင့် အိုးငယ်များသို့ ခွဲထည့်ပြီး အမြန်အအေးခံခြင်း (急速冷却) မှာ ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းဖြစ်ပါသည်။

ဘိုတူလီနမ်ပိုး (ボツリヌス菌) သည်လည်း အောက်ဆီဂျင်မကြိုက်သော စပိုးဖွဲ့စည်းသည့် ဘက်တီးရီးယားဖြစ်ပြီး စည်သွပ်ဘူး၊ ပုလင်းသွပ်ဘူး၊ လေထုတ်ထုပ်ပိုးထားသော အစားအသောက် (真空パック食品) နှင့် ရီတော့တ် အသင့်စား အစားအသောက် (レトルト食品) များ၏ အတွင်းပိုင်းတွင် အပြင်းထန်ဆုံး အာရုံကြောအဆိပ်ကို ထုတ်လုပ်ပါသည်။ စပိုး (芽胞) ကို ပိုးသတ်ရန်အတွက် 「အလယ်ဗဟိုကို 120℃ ဖြင့် 4 မိနစ်နှင့်အထက်」 ဖိအားသုံး အပူပေးပိုးသတ်ခြင်း (加圧加熱殺菌) လိုအပ်ပြီး ဘူးဖောင်းကြွနေသော ထုတ်ကုန်များကို လုံးဝ မြည်းစမ်းမကြည့်ဘဲ တာဝန်ခံထံသို့ အစီရင်ခံရပါမည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • စတက်ဖီလိုကော့ကပ်စ် အော်ရီးယပ်စ်ပိုး (黄色ブドウ球菌) သည် လက်ချောင်းရှိ ဒဏ်ရာများတွင် ရှိတတ်ပြီး 100℃ အပူပေးသော်လည်း မပျက်စီးသည့် အင်တာရိုတော့က်ဆင် (エンテロトキシン) ကို ထုတ်လုပ်ပါသည်။

  • ဝဲလ်ရှ်ပိုး၊ ဘိုတူလီနမ်ပိုးနှင့် ဆီရီးယပ်စ်ပိုးတို့သည် 100℃ တွင်ပင် မသေသည့် 「အပူဒဏ်ခံ အခွံမာ / စပိုး (芽胞)」 ပြုလုပ်သဖြင့် အပူပေးပြီးနောက် အမြန်အအေးခံခြင်းမှာ အရေးကြီးပါသည်။

  • ဘိုတူလီနမ်ပိုး စသည်တို့၏ စပိုး (芽胞) ကို ပိုးသတ်ရန် 「120℃ ဖြင့် 4 မိနစ်နှင့်အထက်」 ဖိအားသုံး အပူပေးပိုးသတ်ခြင်း လိုအပ်ပါသည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အဆိပ်ဓာတ်ကြောင့်ဖြစ်သော အမျိုးအစား (毒素型)
စတက်ဖီလိုကော့ကပ်စ် အော်ရီးယပ်စ်ပိုး (黄色ブドウ球菌)
အပူဒဏ်ခံနိုင်သော အင်တာရိုတော့က်ဆင် အဆိပ် (エンテロトキシン)
အပူဒဏ်ခံ အခွံမာ / စပိုး (芽胞)
အောက်ဆီဂျင်မကြိုက်သော ဘက်တီးရီးယား (嫌気性菌)

ဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့်ဖြစ်သော အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း (နိုရိုဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ရေး အခြေခံမူ 4 ရပ်နှင့် အသည်းရောင်အသားဝါ E ဗိုင်းရပ်စ်)

ဗိုင်းရပ်စ်သည် ဘက်တီးရီးယားထက် ပိုမိုသေးငယ်ပြီး အစားအသောက်ထဲတွင် မိမိဘာသာ မပွားများနိုင်ဘဲ လူ့အူလမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မှသာ ပွားများနိုင်ပါသည်။ ဆောင်းရာသီတွင် အဖြစ်များသော နိုရိုဗိုင်းရပ်စ် (ノロウイルス) သည် ရောဂါပိုးကပ်ငြိနေသော အခွံနှစ်ခြမ်းပါ ခရု/ကမာ (二枚貝) တို့ကို အစိမ်းစားခြင်း သို့မဟုတ် အပူပေးမှု မလုံလောက်ခြင်းအပြင် ရောဂါကူးစက်ခံထားရသော လုပ်သား၏ လက်ချောင်းများမှတစ်ဆင့် တစ်ဆင့်ခံ ရောဂါပိုးကူးစက်ညစ်ညမ်းခြင်း (二次汚染) ကြောင့် အများဆုံး ဖြစ်ပွားပါသည်။

နိုရိုဗိုင်းရပ်စ်သည် ပိုးကောင်ရေ 10〜100 ခန့် ပမာဏအနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် ကူးစက်နိုင်ပြီး ရောဂါလက္ခဏာ ပျောက်ကင်းသွားပြီးနောက်တွင်လည်း 1 ပတ်မှ 1 လခန့်အထိ မစင်ထဲတွင် ဆက်လက်စွန့်ထုတ်နေတတ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် နိုရိုဗိုင်းရပ်စ် အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း ကာကွယ်ရေး အခြေခံမူ 4 ရပ်ဖြစ်သော 「① သယ်ဆောင်မလာခြင်း (持ち込まない)」၊ 「② မကပ်ငြိစေခြင်း (つけない)」၊ 「③ သေစေခြင်း (やっつける)」 နှင့် 「④ မပြန့်ပွားစေခြင်း (ひろげない)」 တို့ကို တိကျစွာ လိုက်နာရပါမည်။

နိုရိုဗိုင်းရပ်စ်ကို အယ်လ်ကိုဟော ပိုးသတ်ဆေးဖြင့် ထိရောက်စွာ မသတ်နိုင်သဖြင့် အစားအသောက်ကို 「အလယ်ဗဟိုအပူချိန် 85〜90℃ ဖြင့် စက္ကန့် 90 နှင့်အထက်」 အပူပေးရပါမည်။ ချက်ပြုတ်သည့် ကိရိယာများကို 85℃ နှင့်အထက် ရေနွေးပွက်ပွက်ဆူဖြင့် 1 မိနစ်နှင့်အထက် အပူပေးခြင်း သို့မဟုတ် 200ppm ဆိုဒီယမ် ဟိုက်ပိုကလိုရိုက် ပိုးသတ်ဆေးရည် (次亜塩素酸ナトリウム液) ဖြင့် ပိုးသတ်ခြင်း ပြုလုပ်ရပါမည်။

အော့အန်ထားသော အရာများ (嘔吐物) ကို ရှင်းလင်းရာတွင် တစ်ခါသုံးလက်အိတ်၊ နှာခေါင်းစည်း (マスク) နှင့် အေပရွန်တို့ကို ဝတ်ဆင်ပြီး စက္ကူလက်သုတ်ပဝါဖြင့် အပြင်ဘက်မှ အတွင်းဘက်သို့ ညင်သာစွာ သုတ်ယူကာ ဆိုဒီယမ် ဟိုက်ပိုကလိုရိုက် ပိုးသတ်ဆေးရည်ဖြင့် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပိုးသတ်ပြီး ပလတ်စတစ်အိတ်ထဲတွင် လုံအောင်ပိတ်၍ စွန့်ပစ်ရပါမည်။

ထို့ပြင် ဝက်သား၊ ဝက်အသည်းနှင့် တောဝက်၊ သမင် စသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်အသား (ジビエ) များတွင် အသည်းရောင်အသားဝါ E ဗိုင်းရပ်စ် (E型肝炎ウイルス)၊ ကပ်ပါးပိုးနှင့် အစားအသောက် အဆိပ်သင့်စေသော ဘက်တီးရီးယားများ ပါဝင်နေတတ်ပါသည်။ အစိမ်းစားသုံးခြင်းကို ဥပဒေနှင့် စံသတ်မှတ်ချက်များဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ကန့်သတ်ထားပြီး အလယ်ဗဟိုအထိ လုံလောက်စွာ အပူပေးချက်ပြုတ်ရပါမည်။

ဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့်ဖြစ်သော အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း (နိုရိုဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ရေး အခြေခံမူ 4 ရပ်နှင့် အသည်းရောင်အသားဝါ E ဗိုင်းရပ်စ်)

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • နိုရိုဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ရေး အခြေခံမူ 4 ရပ်မှာ 「သယ်ဆောင်မလာခြင်း (持ち込まない)၊ မကပ်ငြိစေခြင်း (つけない)၊ သေစေခြင်း (やっつける)၊ မပြန့်ပွားစေခြင်း (ひろげない)」 ဖြစ်ပါသည်။

  • နိုရိုဗိုင်းရပ်စ်အတွက် အပူပေးစံနှုန်းမှာ 「အလယ်ဗဟိုအပူချိန် 85〜90℃ ဖြင့် စက္ကန့် 90 နှင့်အထက်」 ဖြစ်ပြီး ပိုးသတ်ရန်အတွက် ဆိုဒီယမ် ဟိုက်ပိုကလိုရိုက် သို့မဟုတ် ရေနွေးပွက်ပွက်ဆူကို အသုံးပြုရပါမည်။

  • ဝက်သား၊ ဝက်အသည်းနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်အသား (တောဝက်၊ သမင်သား) တို့သည် အသည်းရောင်အသားဝါ E ဗိုင်းရပ်စ် စသည့် အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် အလယ်ဗဟိုအထိ လုံလောက်စွာ အပူပေးရပါမည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
နိုရိုဗိုင်းရပ်စ် (ノロウイルス)
အခွံနှစ်ခြမ်းပါ ခရု/ကမာ (二枚貝)
ဆိုဒီယမ် ဟိုက်ပိုကလိုရိုက် ပိုးသတ်ဆေးရည် (次亜塩素酸ナトリウム)
အော့အန်ထားသော အရာများ (嘔吐物)

ကပ်ပါးပိုးများ (အနီဆာကစ်၊ ကူဒိုအာ) နှင့် သဘာဝအဆိပ်၊ မှိုအဆိပ်များ

မက်ကရယ်ငါး (サバ)၊ အာဂျိငါး (アジ)၊ ဆန်မာငါး (サンマ) နှင့် ပြည်ကြီးငါး (イカ) စသည့် ပင်လယ်ငါးနှင့် ပင်လယ်စာများတွင် အရှည် 2〜3cm ရှိ အဖြူရောင် အမျှင်ပုံစံ ကပ်ပါးပိုး 「အနီဆာကစ် (アニサキス)」 တွယ်ကပ်နေတတ်ပါသည်။ လတ်ဆတ်မှု လျော့နည်းသွားသောအခါ ကလီစာမှ ကြွက်သား (အသား) ဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး အရှင်လတ်လတ် စားမိပါက အစာအိမ်နံရံ သို့မဟုတ် အူနံရံကို ကိုက်ဖောက်သဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဗိုက်နာခြင်းကို ဖြစ်စေပါသည်။

အနီဆာကစ် ကပ်ပါးပိုးသည် ရှာလကာရည်၊ ဆား၊ ပဲငံပြာရည် သို့မဟုတ် ဝါဆာဘီတို့ဖြင့် မသေဆုံးပါ။ ကာကွယ်ရန်အတွက် လတ်ဆတ်နေချိန်တွင် ကလီစာများကို ဖယ်ရှား၍ မျက်စိဖြင့် သေချာစစ်ဆေးရမည့်အပြင် 「70℃ နှင့်အထက် (သို့မဟုတ် 60℃ ဖြင့် 1 မိနစ်) အပူပေးခြင်း」 သို့မဟုတ် 「−20℃ နှင့်အောက်တွင် 24 နာရီနှင့်အထက် အခဲခံခြင်း」 ဖြင့် သေစေနိုင်ပါသည်။ ထို့ပြင် ဟီရာမဲ ငါးပြား (ヒラメ) တွင် တွယ်ကပ်တတ်သော 「ကူဒိုအာ (クドア)」 ကပ်ပါးပိုးကိုလည်း အခဲခံခြင်း သို့မဟုတ် အပူပေးခြင်းဖြင့် ကာကွယ်နိုင်ပါသည်။

အပင်နှင့် တိရစ္ဆာန်များတွင် ပါရှိသော သဘာဝအဆိပ် (自然毒) များကိုလည်း သတိပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။ အာလူးအညှောင့်နှင့် အစိမ်းရောင်ပြောင်းနေသော အခွံများတွင် 「ဆိုလာနင် (ソラニン)」 နှင့် 「ချာကိုနင် (チャコニン)」 ဟုခေါ်သော သဘာဝအဆိပ်များ ပါဝင်သဖြင့် မချက်ပြုတ်မီ ခပ်နက်နက်နှင့် စင်ကြယ်စွာ ဖယ်ရှားရမည်ဖြစ်ပြီး မှောင်၍ အေးမြသောနေရာတွင် သိမ်းဆည်းရပါမည်။

ထို့ပြင် ငါးပူတင်း၏ အာရုံကြောအဆိပ် (テトロドトキシン)၊ အခွံနှစ်ခြမ်းပါ ခရု/ကမာတို့၏ ခရုအဆိပ် (貝毒)၊ အဆိပ်ရှိသောမှိုနှင့် အဆိပ်ရှိအပင်များ၊ ထို့အတူ ကောက်ပဲသီးနှံ၊ အစေ့အဆန်များနှင့် ပြောင်းဖူးတို့တွင် ပေါက်ပွားသော မှိုများက ထုတ်လုပ်သည့် ကင်ဆာဖြစ်စေနိုင်သော 「မှိုအဆိပ် (カビ毒 / マイコトキシン)」 တို့သည် သာမန် အပူပေးချက်ပြုတ်ခြင်းဖြင့် မပျက်စီးသဖြင့် ကုန်ကြမ်းများကို စိစစ်ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် ခြောက်သွေ့စွာ သိမ်းဆည်းခြင်းတို့မှာ အရေးကြီးပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • အနီဆာကစ် ကပ်ပါးပိုး (アニサキス) သည် ရှာလကာရည်၊ ဆား သို့မဟုတ် ဝါဆာဘီဖြင့် မသေဘဲ 「−20℃ နှင့်အောက်တွင် 24 နာရီနှင့်အထက် အခဲခံခြင်း」 သို့မဟုတ် 「70℃ နှင့်အထက် (60℃ ဖြင့် 1 မိနစ်) အပူပေးခြင်း」 ဖြင့် သေဆုံးပါသည်။

  • အာလူးအညှောင့်နှင့် အစိမ်းရောင်အခွံတွင် သဘာဝအဆိပ် (ဆိုလာနင်နှင့် ချာကိုနင်) ပါရှိသဖြင့် ခပ်နက်နက်နှင့် စင်ကြယ်စွာ ဖယ်ရှားရပါမည်။

  • ငါးပူတင်းအဆိပ်၊ ခရုအဆိပ်နှင့် မှိုအဆိပ် (マイコトキシン) တို့သည် အပူပေးသော်လည်း မပျက်စီးသဖြင့် ကုန်ကြမ်းလက်ခံစဉ် စိစစ်ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် အပူချိန်၊ စိုထိုင်းဆ ထိန်းချုပ်ခြင်းတို့ဖြင့် ကာကွယ်ရပါမည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အနီဆာကစ် ကပ်ပါးပိုး (アニサキス)
သဘာဝအဆိပ် (自然毒)
ဆိုလာနင် အာလူးအညှောင့်အဆိပ် (ソラニン)
မှိုအဆိပ် (マイコトキシン / カビ毒)

ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း (ဟစ်စတာမင်း၊ ဆေးဝါးဓာတုပစ္စည်း ရောနှောဝင်ရောက်ခြင်း) နှင့် ကာကွယ်နည်း

တူနာငါး၊ မက်ကရယ်ငါး၊ ဆာဒင်းငါးနှင့် ဆန်မာငါး စသည့် အသားနီငါး (赤身魚) များတွင် 「ဟစ်စတီဒင်း (ヒスチジン)」 ဟုခေါ်သော အမိုင်နိုအက်ဆစ် အများအပြား ပါဝင်ပါသည်။ ငါးကို သာမန်အခန်းအပူချိန်တွင် ပစ်ထား၍ ဟစ်စတာမင်း ထုတ်လုပ်သော ဘက်တီးရီးယားများ ပွားများလာပါက ဟစ်စတီဒင်းမှ 「ဟစ်စတာမင်း (ヒスタミン)」 အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စားပြီးပြီးချင်း မျက်နှာနီမြန်းခြင်း၊ အင်ပျဉ်ထွက်ခြင်းနှင့် ခေါင်းကိုက်ခြင်း စသည့် ဓာတ်မတည့်မှုကဲ့သို့သော ရောဂါလက္ခဏာများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်ပြီးသော ဟစ်စတာမင်းသည် အပူဒဏ်ကို အလွန်ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ပြုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကင်ခြင်း ပြုလုပ်သော်လည်း မပျက်စီးပါ။ ထို့ကြောင့် အသားနီငါးများကို ဖမ်းဆီးရရှိချိန်မှစ၍ ပြုပြင်ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် ချက်ပြုတ်ခြင်းအထိ တစ်လျှောက်လုံး အပူချိန်နိမ့်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းခြင်း (အအေးခန်း သို့မဟုတ် အခဲခံသိမ်းဆည်းခြင်း) ပြုလုပ်ကာ ဟစ်စတာမင်း မထွက်ပေါ်အောင် တားဆီးရန်မှာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်ပါသည်။

ထို့ပြင် စက်ရုံအတွင်း အသုံးပြုသော ဆေးကြောသန့်စင်ဆေး၊ ပိုးသတ်ဆေး၊ စိုက်ပျိုးရေးဆေးနှင့် စက်ဆီ စသည်တို့ အစားအသောက်ထဲသို့ ရောနှောဝင်ရောက်ပါက ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ဓာတုဆေးဝါးများကို အစားအသောက် သိမ်းဆည်းသည့်နေရာနှင့် ဝေးကွာသော သီးသန့် သော့ခတ်သိမ်းဆည်းသည့် ဗီရိုတွင် ထားရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ဘူးများပေါ်တွင် အမည်နှင့် အသုံးပြုပုံကို ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားဖော်ပြရပါမည်။

ဆပ်ပြာရည် သို့မဟုတ် ပိုးသတ်ဆေးရည်များကို ရေသန့်ဘူး (ペットボトル) သို့မဟုတ် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ဘူး စသည့် အစားအသောက်ထည့်သည့် ဘူးများထဲသို့ လုံးဝ ပြောင်းထည့်ခြင်း မပြုရပါ။ အသုံးမပြုမီနှင့် အသုံးပြုပြီးနောက် လက်ကျန်ပမာဏကို မှတ်တမ်းတင်၍ စီမံခန့်ခွဲရမည်ဖြစ်ပြီး ကိရိယာများ ဆေးကြောပြီးနောက် ဆေးဝါးအကြွင်းအကျန်များ မကျန်ရှိစေရန် သောက်သုံးရန်သင့်လျော်သော ရေဖြင့် လုံလောက်စွာ ရေဆေးချရပါမည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ဟစ်စတာမင်း (ヒスタミン) သည် အသားနီငါးများကို အပူချိန်နိမ့်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းမှု အားနည်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အပူပေးသော်လည်း မပျက်စီးသဖြင့် 「မဖြစ်ပေါ်အောင် တားဆီးခြင်း (အပူချိန်နိမ့်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းခြင်း)」 မှာ အဓိကစည်းမျဉ်း ဖြစ်ပါသည်။

  • ဆေးကြောသန့်စင်ဆေးနှင့် ပိုးသတ်ဆေးများကို သီးသန့်သိမ်းဆည်းသည့် နေရာတွင် စီမံခန့်ခွဲရမည်ဖြစ်ပြီး အစားအသောက်ထည့်သည့် ဘူးများထဲသို့ ပြောင်းထည့်ခြင်းကို လုံးဝတားမြစ်ထားပါသည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ဟစ်စတာမင်း (ヒスタミン)
အသားနီငါး (赤身魚)
ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော အချက် (化学的危害要因)
အခြားဘူးများထဲသို့ ပြောင်းထည့်ခြင်း တားမြစ်ချက် (移し替え禁止)

စာမေးပွဲတွင် မကြာခဏ မေးလေ့ရှိသော အချက်များနှင့် မှတ်သားနည်း

စာမေးပွဲတွင် 「သာမန်ဘက်တီးရီးယား (75℃・1 မိနစ်နှင့်အထက်)」၊ 「နိုရိုဗိုင်းရပ်စ် (85〜90℃・စက္ကန့် 90 နှင့်အထက်)」 နှင့် 「ဘိုတူလီနမ်ပိုး စပိုး (120℃・4 မိနစ်နှင့်အထက်)」 တို့၏ အပူပေးစံနှုန်းများကို အပြန်အလှန် လဲလှယ်မေးလေ့ရှိပါသည်။ ပိုးအမည်နှင့် ကိန်းဂဏန်းများကို တွဲလျက် အလွတ်ကျက်မှတ်ထားပါ။

「အပူပေးသော်လည်း မပျက်စီးသော အဆိပ်များ」 မှာ အလွန်အရေးကြီးသော လှည့်စားမေးခွန်း ဖြစ်ပါသည်။ စတက်ဖီလိုကော့ကပ်စ် အော်ရီးယပ်စ်ပိုး၏ အင်တာရိုတော့က်ဆင်၊ ဆီရီးယပ်စ်ပိုး၏ အော့အန်စေသောအဆိပ်၊ အသားနီငါးမှ ဟစ်စတာမင်း၊ ငါးပူတင်းအဆိပ်၊ ခရုအဆိပ်နှင့် အာလူးအညှောင့်အဆိပ် (ဆိုလာနင်) တို့သည် ပြန်လည်အပူပေးသော်လည်း အဆိပ်မပြယ်နိုင်ပါ။

နိုရိုဗိုင်းရပ်စ်ကို အယ်လ်ကိုဟောနှင့် ဆပ်ပြာရည် (逆性石けん) တို့ဖြင့် မသတ်နိုင်ပါ (ဆိုဒီယမ် ဟိုက်ပိုကလိုရိုက်ကို အသုံးပြုရပါမည်)။ ထို့ပြင် အနီဆာကစ် ကပ်ပါးပိုးသည် ရှာလကာရည်၊ ဆားနှင့် ဝါဆာဘီတို့ဖြင့် မသေဘဲ 「−20℃ နှင့်အောက်တွင် 24 နာရီနှင့်အထက် အခဲခံခြင်း」 ဖြင့်သာ သေဆုံးပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ကာကွယ်ရေး အခြေခံမူ 3 ရပ် = မကပ်ငြိစေခြင်း၊ မပွားများစေခြင်း၊ သေစေခြင်း / ပိုးပွားများသည့် အခြေအနေ 3 ရပ် = အပူချိန်၊ ရေဓာတ်၊ အာဟာရဓာတ် (အန္တရာယ်ရှိသော အပူချိန်အပိုင်းအခြား 10〜60℃)။

  • အပူပေးပိုးသတ်ခြင်း — သာမန်ဘက်တီးရီးယား = အလယ်ဗဟို 75℃・1 မိနစ်နှင့်အထက် / နိုရိုဗိုင်းရပ်စ် = အလယ်ဗဟို 85〜90℃・စက္ကန့် 90 နှင့်အထက်။

  • အအေးခံခြင်း စံနှုန်း — မိနစ် 30 အတွင်း အလယ်ဗဟို 20℃ အနီး (သို့မဟုတ် မိနစ် 60 အတွင်း 10℃ အနီး) အထိ အမြန်အအေးခံရမည်။

  • စပိုး (芽胞) ပြုလုပ်သော အပူဒဏ်ခံပိုး 3 မျိုး = ဝဲလ်ရှ်ပိုး၊ ဘိုတူလီနမ်ပိုးနှင့် ဆီရီးယပ်စ်ပိုး (100℃ တွင်ပင် မသေပါ)။

  • အပူချိန်နိမ့် (0〜4℃) တွင်ပင် ပွားများသောပိုး = လစ်စတီးရီးယားနှင့် ယာစီးနီးယား / ရေချိုဒဏ် မခံနိုင်သော ဆားဓာတ်ကြိုက်ပိုး = ဗီဘရီယိုပိုး။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အန္တရာယ်ရှိသော အပူချိန်အပိုင်းအခြား (危険温度帯 10〜60℃)
အပူဒဏ်ခံ အခွံမာ / စပိုး (芽胞)
အပူဒဏ်ခံနိုင်သော အင်တာရိုတော့က်ဆင် အဆိပ် (エンテロトキシン)
ဟစ်စတာမင်း (ヒスタミン)

အစားအသောက် အဆိပ်သင့်ခြင်း အခြေခံဗဟုသုတ

ဤအခန်းကို app တွင် လေ့ကျင့်ပါ

တရားဝင် ကိုးကားချက်များ

💬

Zalo