VIENIDMY ဝင်မည် လေ့ကျင့်မည်

ပင်မစာမျက်နှာ › သင်ခန်းစာ › စားသောက်ဆိုင် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်း (外食業)

အစားအသောက်နှင့် အဖျော်ယမကာ ချက်ပြုတ်ပြင်ဆင်ခြင်း အခြေခံ (飲食物調理の基本)

စားသောက်ဆိုင် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်း (外食業) · 外食業 · တရားဝင် သင်ရိုးစာအုပ်များကို အခြေခံ၍ Tokutei Pass က ရေးသားထားသည်; စကားလုံးအတိုင်း ကူးယူထားခြင်း မဟုတ်ပါ။

အသားအစိတ်အပိုင်းများ၊ ပင်လယ်စာများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်သစ်သီးဝလံများ၏ လက္ခဏာနှင့် ရွေးချယ်ပုံ

အမဲသားနှင့် ဝက်သား အစိတ်အပိုင်းများအနက် 「ヒレ」 (အတွင်းသားနု) သည် အဆီအနည်းဆုံးဖြစ်ပြီး အသားမျှင်နုညံ့ပျော့ပျောင်းသဖြင့် စတိတ်ခ် (ステーキ)၊ ဝက်သားကြော် (とんかつ) နှင့် ဆီနည်းနည်းဖြင့်ကြော်ခြင်း (ソテー) တို့အတွက် သင့်လျော်ပါသည်။ 「ロース」 (ခါးဆစ်သား) နှင့် အမဲသား 「サーロイン」 (ဆာလွိုင်) တို့တွင် သင့်တင့်သောအဆီပါဝင်ပြီး အသား၏ အရသာလေးနက်မှု (うま味) အားကောင်းခြင်းမှာ ထူးခြားချက်ဖြစ်ပါသည်။

လှုပ်ရှားမှုများသော 「かた」 (ပခုံးသား) နှင့် 「すね」 (ခြေသလုံးသား) တို့တွင် အကြောနှင့် ကော်လာဂျင် (コラーゲン) များပြားပြီး အသားမာသောကြောင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အပူပေးချက်ပြုတ်ရသည့် စတူး (シチュー) နှင့် ကာရီ (カレー) ကဲ့သို့ ပေါင်းချက်/အရည်ခန်းချက်သည့်ဟင်းလျာများ (煮込み料理) အတွက် သင့်လျော်ပါသည်။ အသားနီနှင့် အဆီလွှာ အထပ်လိုက်ရှိသော 「ばら」 (ဝမ်းဗိုက်သား/သုံးထပ်သား) သည် အရသာလေးနက်ပြီး ဝက်သားတုံးပေါင်း (角煮)၊ ဆီပူထိုးကြော်ခြင်း (炒め物) နှင့် ဘေကွန် (ベーコン) တို့တွင် အသုံးပြုပါသည်။

ကြက်သားသည် အမဲသားနှင့် ဝက်သားတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အရေခွံတွင် အဆီပိုများပြီး 「むね」 (ရင်ပုံသား) နှင့် 「ささみ」 (ရင်အုံအတွင်းသားနု) တို့သည် အဆီနည်းကာ အရသာပေါ့ပါးပါသည်။ 「もも」 (ပေါင်သား) သည် သင့်တင့်သောအဆီနှင့် အရသာလေးနက်မှုရှိသဖြင့် ကြက်သားကြော် (から揚げ) နှင့် တယ်ရီယာကီကင် (照り焼き) တို့အတွက် သင့်လျော်ပြီး 「手羽」 (ကြက်တောင်ပံ) တွင် ဂျယ်လတင်ဓာတ် (ゼラチン質) ကြွယ်ဝစွာ ပါဝင်ပါသည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးဝလံများတွင် ထိုရာသီ၌ အများဆုံးရိတ်သိမ်းရရှိပြီး အာဟာရတန်ဖိုးမြင့်မားကာ အရသာအရှိဆုံးဖြစ်သည့် 「旬」 (ရာသီပေါ်ချိန်) ရှိပါသည်။ ထို့ပြင် လတ်ဆတ်သောငါးကို ခွဲခြားရွေးချယ်ရာတွင် 「မျက်လုံးကြည်လင်နေခြင်း」၊ 「ပါးဟက် (えら) အနီရောင်တောက်ပနေခြင်း」၊ 「အသားတင်းရင်းပြီး ပြန်ကန်အား (弾力) ရှိခြင်း」 နှင့် 「အကြေးခွံ (うろこ) တောက်ပြောင်နေခြင်း」 ရှိသည့်ငါးကို ရွေးချယ်ရပါမည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • အမဲသားနှင့် ဝက်သား၏ 「ヒレ」 (အတွင်းသားနု) သည် အဆီအနည်းဆုံးနှင့် အနူးညံ့ဆုံး အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး 「かた・すね」 (ပခုံးသား၊ ခြေသလုံးသား) သည် အချိန်ကြာချက်ရသောဟင်းလျာများအတွက် သင့်လျော်ကာ 「ばら」 (သုံးထပ်သား) သည် ဝက်သားတုံးပေါင်းစသည်တို့အတွက် သင့်လျော်ပါသည်။

  • ကြက်သား၏ 「むね・ささみ」 (ရင်ပုံသားနှင့် ရင်အုံအတွင်းသားနု) သည် အဆီနည်း၍ အရသာပေါ့ပါးပြီး 「もも」 (ပေါင်သား) သည် အရသာလေးနက်သဖြင့် ကင်ခြင်းနှင့် ဆီမြုပ်ကြော်ခြင်းတို့အတွက် သင့်လျော်ပါသည်။

  • လတ်ဆတ်သောငါးကို 「မျက်လုံးကြည်လင်ခြင်း၊ ပါးဟက် အနီရောင်တောက်ပခြင်း၊ အသားတင်းရင်းမှုရှိခြင်း」 ဟူသော လက္ခဏာများဖြင့် ခွဲခြားရွေးချယ်ပါသည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အတွင်းသားနု (ヒレ)၊ ခါးဆစ်သား (ロース) နှင့် ဆာလွိုင် (サーロイン)
ပခုံးသား (かた)၊ ခြေသလုံးသား (すね) နှင့် ဝမ်းဗိုက်သား/သုံးထပ်သား (ばら)
ကြက်ရင်ပုံသား (むね)၊ ရင်အုံအတွင်းသားနု (ささみ)၊ ပေါင်သား (もも) နှင့် တောင်ပံ (手羽)
ရာသီပေါ် စားသောက်ကုန်ပစ္စည်းများ (旬の食材)
ပါးဟက် (えら) နှင့် အကြေးခွံ (うろこ)

ချိန်တွယ်ကိရိယာများ အသုံးပြုပုံနှင့် အသားတင်သုံးနိုင်သည့်အချိုး (歩留まり)၊ ပြင်ဆင်ချက်ပြုတ်ရမည့်ပမာဏ တွက်ချက်ခြင်း

ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်စသည့် ထုထည်ပမာဏကို တိုင်းတာသည့်အခါ ချိန်တွယ်ခွက် (計量カップ) နှင့် ချိန်တွယ်ဇွန်း (計量スプーン) တို့ကို ရေပြင်ညီထား၍ နှုတ်ခမ်းအပြည့်ညှိတိုင်းသည့် 「すりきり」 (ဇွန်း/ခွက်နှုတ်ခမ်းညီ တိုင်းတာခြင်း) ဖြင့် ချိန်တွယ်ပါသည်။ အခြေခံယူနစ်များမှာ 「1 ခွက် (1カップ) = 200 mL (ထမင်းချက်ရန် ဆန် 1 合 = 180 mL)」၊ 「စားပွဲတင်ဇွန်းကြီး 1 ဇွန်း (大さじ1) = 15 mL」၊ 「လက်ဖက်ရည်ဇွန်းငယ် 1 ဇွန်း (小さじ1) = 5 mL」 တို့ဖြစ်ပါသည် (ဥပမာ - စားပွဲတင်ဇွန်းကြီး 2 ဇွန်း + လက်ဖက်ရည်ဇွန်းငယ် 1 ဇွန်း = 35 mL)။

အလေးချိန်တိုင်းတာသည့် ဒစ်ဂျစ်တယ်ကတ္တား (デジタルスケール) ကို မလှုပ်ယမ်းဘဲ ရေပြင်ညီဖြစ်၍ တည်ငြိမ်သော စားပွဲခုံပေါ်တွင် တင်ထားရပါမည်။ ဇလုံ သို့မဟုတ် ပန်းကန်ကဲ့သို့ ထည့်စရာခွက်ကို အရင်တင်ပြီးနောက် 「風袋引き (0表示)」 (ခွက်အလေးချိန်နုတ်သည့် 0 ပြခလုတ်) ကိုနှိပ်ကာ 「0 g」 ပြသည့်အခါမှ စားသောက်ကုန်ပစ္စည်းကို ထည့်ခြင်းဖြင့် အတွင်းပစ္စည်းသက်သက်၏ အသားတင်အလေးချိန် (正味重量) ကို တိကျစွာ တိုင်းတာနိုင်ပါသည်။

ဝယ်ယူထားသော ကုန်ကြမ်းအလေးချိန်အပေါ်တွင် အခွံ၊ အရိုး၊ ကလီစာ စသည်တို့ကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် လက်တွေ့ချက်ပြုတ်ရာ၌ သုံးနိုင်သော စားသုံးနိုင်သည့်အပိုင်း (可食部) ၏ အချိုးအစားကို 「歩留まり」 (အသားတင်ကျန်ရှိမှုအချိုး) ဟု ခေါ်ပါသည်။ တွက်ချက်ပုံမှာ 「စားသုံးနိုင်သည့်အပိုင်း အလေးချိန် ÷ ကုန်ကြမ်းအလေးချိန် × 100」 ဖြစ်ပြီး 1,000 g ရှိသော မုန်လာဥဖြူ၏ အသားတင်ကျန်ရှိမှုအချိုး (歩留まり) သည် 80% ဖြစ်ပါက အသုံးပြုနိုင်သောပမာဏမှာ 800 g ဖြစ်ပါသည်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုလုပ်ငန်း (仕込み作業) ကို ဆိုင်ဖွင့်ချိန် သို့မဟုတ် တည်ခင်းမည့်အချိန်မှ နောက်ပြန်တွက်ချက်၍ (逆算) စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ရပါမည်။ ဟင်းချက်နည်းအချိုးအစား (ဥပမာ - ဒါရှီဟင်းရည် 10 : ပဲငံပြာရည် 1 : မီရင် 1 အချိုးတွင် ဒါရှီ 1,500 mL သုံးပါက ပဲငံပြာရည်နှင့် မီရင်မှာ 150 mL စီ) နှင့် ကြိုတင်ဘိုကင်လုပ်ထားသည့် လူဦးရေစာ အဆပမာဏတို့ကို မှန်ကန်စွာ တွက်ချက်ပြင်ဆင်ရပါမည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ချိန်တွယ်မှု စံသတ်မှတ်ချက်များမှာ 「1 ခွက် = 200 mL (ဆန် 1 合 = 180 mL)၊ စားပွဲတင်ဇွန်းကြီး 1 ဇွန်း (大さじ1) = 15 mL၊ လက်ဖက်ရည်ဇွန်းငယ် 1 ဇွန်း (小さじ1) = 5 mL」 ဖြစ်ပါသည်။

  • ဒစ်ဂျစ်တယ်ကတ္တားကို ရေပြင်ညီနေရာတွင် ထားပြီး ထည့်စရာခွက်တင်ကာ 「風袋引き (0表示)」 (ခွက်ချိန်နုတ်ခလုတ်) ကို နှိပ်ပြီးမှ အတွင်းပစ္စည်းကို ချိန်တွယ်ရပါမည်။

  • ကနဦးပြင်ဆင်သန့်စင်ပြီးနောက် အသုံးပြုနိုင်သည့် စားသုံးနိုင်သောအပိုင်း (可食部) အချိုးကို 「歩留まり」 ဟုခေါ်ပြီး ဆိုင်ဖွင့်ချိန်မှ နောက်ပြန်တွက်ချက်၍ လိုအပ်သည့်ပမာဏကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရပါမည်။

  • ဥပမာ - စားပွဲတင်ဇွန်းကြီး 3 ဇွန်း + လက်ဖက်ရည်ဇွန်းငယ် 2 ဇွန်း → 15 mL × 3 + 5 mL × 2 = 55 mL / ကုန်ကြမ်း 500 g၊ အသားတင်အချိုး 85% ၏ စားသုံးနိုင်သောအပိုင်း → 500 g × 0.85 = 425 g / ဒါရှီ 8 : ပဲငံပြာရည် 1 : မီရင် 1 တွင် ဒါရှီ 800 mL ဖြစ်ပါက → ပဲငံပြာရည်နှင့် မီရင် 100 mL စီ
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ချိန်တွယ်ခွက် (計量カップ) နှင့် ချိန်တွယ်ဇွန်း (計量スプーン)
စားပွဲတင်ဇွန်းကြီး (大さじ 15 mL) နှင့် လက်ဖက်ရည်ဇွန်းငယ် (小さじ 5 mL)
ဒစ်ဂျစ်တယ်ကတ္တား (デジタルスケール)
ခွက်အလေးချိန်နုတ်ခြင်း / သုညပြန်ညှိခြင်း (風袋引き / 0表示)
အသားတင်ကျန်ရှိမှုအချိုး (歩留まり) နှင့် စားသုံးနိုင်သည့်အပိုင်း (可食部)

ဟင်းချက်ဓား အမျိုးအစားများ၊ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေး စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်နည်းများ

အနောက်တိုင်းဓားများအနက် 「シェフナイフ」 (စားဖိုမှူးသုံးဓား / 牛刀) ကို အသား၊ ငါး၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များအတွက် ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အရွယ်သေးငယ်သော 「ペティナイフ」 (ဓားသေး) သည် အခွံနွှာခြင်းနှင့် အနုစိတ်လှီးဖြတ်ခြင်းအတွက် သင့်လျော်ပါသည်။ ဂျပန်ဓားများအနက် 「柳刃包丁 (刺身包丁)」 (ယာနာဂိဘဓား — ဆာရှီမီလှီးဓားအရှည်) သည် ရှည်လျားသေးသွယ်သော ဓားသွားကို မိမိဘက်သို့ ဆွဲလှီးခြင်းဖြင့် ဆာရှီမီမျက်နှာပြင်ကို လှပစွာ လှီးဖြတ်နိုင်ပြီး၊ 「出刃包丁」 (ဒဲဘဓား — ငါးခုတ်ဓားအထူ) သည် ထူပြီးလေးသော ဓားသွားဖြင့် ငါးကိုင်ခြင်းနှင့် အရိုးခုတ်ခြင်းတို့တွင် သုံးကာ၊ 「菜切り包丁」 (နာကီရိဓား — ဟင်းသီးဟင်းရွက်လှီးဓား) သည် ပါးလွှာသော ထောင့်မှန်စတုဂံပုံ ဓားသွားဖြင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လှီးဖြတ်ပါသည်။

ဟင်းချက်ဓားများကို ဓားသွေးကျောက် (砥石) စသည်ဖြင့် ပုံမှန်သွေး၍ ထက်မြက်မှုကို ထိန်းသိမ်းရပြီး စားသောက်ကုန်ကို ဖိထားသည့် ဘယ်ဘက်လက်ချောင်းထိပ်များကို အတွင်းဘက်သို့ ကွေးထားသည့် 「ねこの手」 (ကြောင်လက်သည်းပုံစံ) ပြုလုပ်ရပါမည်။ ဆေးကြောသည့်အခါ လက်မရှစေရန် ရေဖြည့်ထားသော ဘေစင် (シンク) ထဲတွင် ဓားကို ပစ်မထားရပါ။ အလုပ်သိမ်းပြီးနောက် ပိုးသတ်၊ အခြောက်ခံကာ သော့ခတ်နိုင်သော သိမ်းဆည်းသေတ္တာထဲတွင် ဓားအရေအတွက်ကို စစ်ဆေး၍ သိမ်းဆည်းရပါမည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်နည်းများတွင် ဖြတ်ပိုင်းပုံအဝိုင်းဖြစ်သော 「輪切り」 (အဝိုင်းလိုက်လှီးခြင်း)၊ အလျားလိုက် ထက်ခြမ်းခွဲလှီးသော 「半月切り」 (လခြမ်းပုံလှီးခြင်း)၊ အလျားလိုက် 4 စိတ်ခွဲလှီးသော 「いちょう切り」 (ဂင်ကိုရွက်ပုံ / စိတ်ပိုင်းပုံလှီးခြင်း)၊ အမျှင်ရှည်လှီးသော 「千切り」၊ ထောင့်မှန်စတုဂံပြားပါးလှီးသော 「短冊切り」၊ လေးထောင့်ချောင်းအထူလှီးသော 「拍子木切り」၊ 1 cm အံစာတုံးပုံလှီးသော 「さいの目切り (角切り)」 နှင့် စတုရန်းပြားပါးလှီးသော 「色紙切り」 တို့ ရှိပါသည်။

ထို့ပြင် စားသောက်ကုန်ကို လှည့်ရင်း ပုံသဏ္ဌာန်မမှန် စောင်းလှီးသော 「乱切り」 (အတုံးစောင်းလှည့်လှီးခြင်း)၊ ကြက်သွန်မြိတ်စသည်ကို အဖျားမှစ၍ ပါးပါးလှီးသော 「小口切り」 (အဝိုင်းပါးလှီးခြင်း)၊ ခရမ်းချဉ်သီးနှင့် သံပရိုသီးစသည်တို့ကို လှီးသော 「くし形切り」 (ဘီးစိတ်ပုံလှီးခြင်း)၊ နုပ်နုပ်စဉ်းသော 「みじん切り」၊ မုန်လာဥဖြူကို ဖဲကြိုးပြားပုံ ပါးလွှာစွာ ဆက်တိုက်လွှာသော 「桂むき」၊ ဂိုဘိုးဥ (ごぼう) ကို ဝါးရွက်ပုံလွှာသော 「ささがき」 တို့အပြင် ပြုတ်ချက်ရာတွင် အတုံးမကြေစေရန် အစွန်းထောင့်များကို လှီးထုတ်သည့် 「面取り」 နှင့် အပူနှင့်အရသာ အတွင်းသို့ ဝင်လွယ်စေရန် ဓားရာပေးသည့် 「隠し包丁」 တို့ကို ပြုလုပ်ပါသည်။

ဟင်းချက်ဓား အမျိုးအစားများ၊ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေး စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်နည်းများ

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ဆာရှီမီအတွက် ယာနာဂိဘဓား (柳刃包丁)၊ ငါးသားလွှာရန် ဒဲဘဓား (出刃包丁)၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်အတွက် နာကီရိဓား (菜切り包丁) ကိုသုံးပြီး ရေဖြည့်ထားသော ဘေစင်ထဲတွင် ဓားကို ပစ်မထားရပါ။

  • အဝိုင်းလှီးခြင်း (輪切り)၊ လခြမ်းပုံလှီးခြင်း (半月切り)၊ ဂင်ကိုရွက်ပုံလှီးခြင်း (いちょう切り)၊ အမျှင်ရှည်လှီးခြင်း (千切り)၊ ထောင့်မှန်စတုဂံပြားလှီးခြင်း (短冊切り)၊ အံစာတုံးပုံလှီးခြင်း (さいの目切り)၊ အတုံးစောင်းလှည့်လှီးခြင်း (乱切り)၊ ဘီးစိတ်ပုံလှီးခြင်း (くし形切り) စသည်ဖြင့် ဟင်းလျာနှင့်ကိုက်ညီသော လှီးဖြတ်နည်းကို ရွေးချယ်ရပါမည်။

  • ပေါင်းချက်မည့် မုန်လာဥဖြူစသည်တို့တွင် အတုံးမကြေစေရန် အစွန်းထောင့်လှီးသည့် 「面取り」 ပြုလုပ်ပြီး အရသာစိမ့်ဝင်လွယ်စေရန် ကြက်ခြေခတ်ပုံ ဓားရာပေးသည့် 「隠し包丁」 ပြုလုပ်ပါသည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ယာနာဂိဘဓား (柳刃包丁)၊ ဒဲဘဓား (出刃包丁) နှင့် နာကီရိဓား (菜切り包丁)
အမျှင်ရှည်လှီးခြင်း (千切り) နှင့် နုပ်နုပ်စဉ်းခြင်း (みじん切り)
လခြမ်းပုံလှီးခြင်း (半月切り) နှင့် ဂင်ကိုရွက်ပုံ/စိတ်ပိုင်းပုံလှီးခြင်း (いちょう切り)
ထောင့်မှန်စတုဂံပြားလှီးခြင်း (短冊切り)၊ လေးထောင့်ချောင်းထူလှီးခြင်း (拍子木切り) နှင့် အံစာတုံးပုံလှီးခြင်း (さいの目切り)
အတုံးစောင်းလှည့်လှီးခြင်း (乱切り)၊ ဘီးစိတ်ပုံလှီးခြင်း (くし形切り) နှင့် ဝါးရွက်ပုံလွှာလှီးခြင်း (ささがき)
အစွန်းထောင့်လှီးညှိခြင်း (面取り) နှင့် အရသာဝင်စေရန် ဓားရာပေးခြင်း (隠し包丁)

ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ ပင်လယ်စာ၊ အသားနှင့် ဆန်တို့ကို ကနဦးပြင်ဆင်သန့်စင်ခြင်း (下処理) နှင့် ထမင်းချက်ခြင်း

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များရှိ အဖန်ဓာတ်နှင့် အခါးဓာတ်ကဲ့သို့ မနှစ်မြို့ဖွယ် အရသာများကို ဖယ်ရှားသည့်လုပ်ငန်းကို 「あく抜き」 (အဖန်/အခါးဓာတ် ထုတ်ခြင်း) ဟု ခေါ်ပါသည်။ ဂိုဘိုးဥ (ごぼう)၊ ခရမ်းသီးနှင့် ကြာစွယ်တို့ကို လှီးဖြတ်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ရေ (သို့မဟုတ် ရှာလကာရည်ရောသောရေ) တွင် စိမ်၍ အဖန်ဓာတ်ထုတ်ကာ လေနှင့်ထိတွေ့၍ အညိုရောင်ပြောင်းခြင်းကို ကာကွယ်ရပါမည်။ မျှစ်ကို ဖွဲနု (米ぬか) ထည့်ပြုတ်ပြီး ဟင်းနုနွယ်ရွက်ကို ရေနွေးများများဖြင့် ပြုတ်ကာ ရေအေးတွင် စိမ်ရပါမည်။

ငါးကို ကနဦးပြင်ဆင်သန့်စင်ရာတွင် 「အကြေးခွံထိုးခြင်း → ခေါင်းနှင့် ပါးဟက်ကို ဖြတ်ထုတ်ခြင်း → ဗိုက်ခွဲ၍ ကလီစာထုတ်ခြင်း → ရေစီးဖြင့် သွေးခဲများကို ဆေးကြောခြင်း → ရေစင်အောင် သုတ်ခြင်း」 အစဉ်အတိုင်း ပြုလုပ်ရပါမည်။ ငါးကို ကျောရိုးပါသောအခြမ်းနှင့် အရိုးမပါသောအခြမ်း 2 ခြမ်းခွဲခြင်းကို 「二枚おろし」 (2 ခြမ်းလွှာခြင်း) ဟုခေါ်ပြီး ဘယ်ညာအသားလွှာ 2 ချပ်နှင့် အလယ်ကျောရိုး 1 ခုအဖြစ် 3 ပိုင်းခွဲခြင်းကို 「三枚おろし」 (3 ခြမ်းလွှာခြင်း) ဟု ခေါ်ပါသည်။

ငါးပေါ်တွင် ဆားဖြူး၍ ခေတ္တထားသည့် 「振り塩」 (ဆားဖြူးခြင်း) သည် အော်စမိုစစ်ဖိအား (浸透圧) ကြောင့် ပိုလျှံနေသောရေဓာတ်နှင့် ငါးညှီနံ့ကို ထွက်သွားစေပြီး အသားကို တင်းရင်းစေသည့် အာနိသင်ရှိပါသည်။ ပုစွန်ကို ကျောချေးချောင်း (背ワタ) ထုတ်၍ အမြီးဖျားကို ဖြတ်ကာ ကြော်သည့်အခါ ကွေးမသွားစေရန် ဗိုက်ဘက်တွင် ဓားရာပေး၍ 「筋切り」 (အကြောဖြတ်ခြင်း) ပြုလုပ်ရပါမည်။ ဝက်ခါးဆစ်သား (ロース) ကိုလည်း ကင်သည့်အခါ ကော့တက်မသွားစေရန် အသားနီနှင့် အဆီကြားနေရာကို 「筋切り」 (အကြောဖြတ်ခြင်း) ပြုလုပ်ရပါမည်။

ထမင်းချက်သည့်အခါ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆန်ဆေးရာတွင် ဖွဲနုနံ့ကို စုပ်ယူမသွားစေရန် ရေကို လျင်မြန်စွာ လဲလှယ်ဆေးကြောပြီး သတ်မှတ်ထားသော ရေပမာဏ (အလေးချိန်အချိုးအရ 1.2 ဆခန့်၊ ထုထည်အချိုးအရ 1.1 ဆခန့်) တွင် မိနစ် 30 မှ 1 နာရီကြာ ရေစိမ် (浸水) ထားရပါမည်။ ထမင်းကျက်ပြီးနောက် 10〜15 မိနစ်ခန့် 「蒸らし」 (နှပ်ထားခြင်း) ပြုလုပ်ပြီးမှ ထမင်းခပ်ဇွန်းဖြင့် အိုးအောက်ခြေမှနေ၍ ကြက်ခြေခတ်ပုံ ဖြတ်မွှေကာ ပိုလျှံနေသော ရေငွေ့များကို ထွက်သွားစေရပါမည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ဂိုဘိုးဥနှင့် ခရမ်းသီးကို ရေစိမ်၍ 「あく抜き」 (အဖန်ဓာတ်ထုတ်ခြင်း) နှင့် အရောင်ပြောင်းခြင်းကာကွယ်မှု ပြုလုပ်ပြီး ငါးကို 「振り塩」 (ဆားဖြူးခြင်း) ဖြင့် ပိုလျှံသောရေဓာတ်နှင့် အညှီနံ့ကို ထုတ်ပစ်ပါသည်။

  • ငါးကို ဘယ်ညာအသားလွှာ 2 ချပ်နှင့် အလယ်ကျောရိုးအဖြစ် ခွဲခြားနည်းကို 「三枚おろし」 ဟုခေါ်ပြီး ပုစွန်နှင့် ဝက်ခါးဆစ်သားတို့ကို အပူပေးချိန်တွင် ရုံ့တွမသွားစေရန် 「筋切り」 (အကြောဖြတ်ခြင်း) ပြုလုပ်ပါသည်။

  • ဆန်ကို လျင်မြန်စွာ ဆေးကြော၍ ရေစိမ်ပြီးမှ ချက်ကာ နှပ်ထားပြီးနောက် ထမင်းခပ်ဇွန်းဖြင့် အောက်ခြေမှ ဖြတ်မွှေ၍ ပိုလျှံသောရေငွေ့ကို ထုတ်ပစ်ရပါမည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
အဖန်/အခါးဓာတ်ထုတ်ခြင်း (あく抜き) နှင့် အရောင်ပြောင်းခြင်းမှ ကာကွယ်ခြင်း (変色防止)
ငါး 2 ခြမ်းလွှာခြင်း (二枚おろし) နှင့် 3 ခြမ်းလွှာခြင်း (三枚おろし)
ငါးတွင် ဆားဖြူးခြင်း (振り塩)
အကြောဖြတ်ခြင်း (筋切り) နှင့် ပုစွန်ကျောချေးချောင်းထုတ်ခြင်း (背ワタ取り)
ရေစိမ်ခြင်း (浸水) နှင့် ထမင်းနှပ်ခြင်း (蒸らし)

အပူပေး၍ ချက်ပြုတ်ခြင်း 1 (ပေါင်းချက်/အရည်ခန်းချက်ခြင်း၊ ပြုတ်ခြင်း၊ ပေါင်းခြင်း၊ ဆီပူထိုးကြော်ခြင်း)

「煮る」 (ပေါင်းချက်/အရည်ခန်းချက်ခြင်း) တွင် ကွန်ဘုရေညှိ (ဂလူတာမစ်အက်ဆစ်) သို့မဟုတ် ငါးမည်းခြောက် (အီနိုစင်းနစ်အက်ဆစ်) မှ ရယူထားသော 「だし」 (ဒါရှီဟင်းရည်) ကို သုံးပြီး အရသာစိမ့်ဝင်လွယ်စေရန် 「さ (သကြား 砂糖) → し (ဆား 塩) → す (ရှာလကာရည် 酢) → せ (ပဲငံပြာရည် しょうゆ) → そ (မီဆိုပဲငါးပိ みそ)」 အစဉ်အတိုင်း အရသာထည့်သွင်းပါသည်။ စားသောက်ကုန်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်တင်ထားသည့် 「落とし蓋」 (အတွင်းဖုံးငယ်) သည် ဟင်းရည်ကို လှည့်ပတ်စီးဆင်းစေ၍ အရသာညီညာစေပြီး တက်လာသော 「灰汁 (アク)」 (အမြှုပ်/အညစ်အကြေး) များကို ဇွန်းဖြင့် ခပ်ထုတ်ရပါမည်။

「ゆでる」 (ပြုတ်ခြင်း) တွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမျိုးအစားပေါ်မူတည်၍ ရေအေးမှစပြုတ်မည်လား သို့မဟုတ် ရေနွေးဆူမှစပြုတ်မည်လားကို ခွဲခြားသုံးရပါမည်။ ဟင်းနုနွယ်ရွက်နှင့် မုန်ညင်းစိမ်း (小松菜) ကဲ့သို့ အရွက်အမျိုးအစားများ (葉菜類) နှင့် ဘရိုကိုလီတို့ကို ဆားအနည်းငယ်ထည့်ထားသော ဆူပွက်နေသည့်ရေနွေးတွင် အဖုံးမအုပ်ဘဲ အချိန်တိုအတွင်း ပြုတ်ပြီး ချက်ချင်း ရေအေးထဲသို့ ဆယ်ယူခြင်းဖြင့် စိမ်းစိုတောက်ပသော အစိမ်းရောင်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် မုန်လာဥဖြူ၊ မုန်လာဥနီ၊ အာလူး၊ ဂိုဘိုးဥ ကဲ့သို့ မြေကြီးအောက်တွင် ကြီးထွားသော အသားမာသည့် အမြစ်အမျိုးအစား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ (根菜類) ကို ဆူပွက်နေသောရေနွေးထဲသို့ ထည့်ပါက အပြင်ဘက်သာ ကြေပျက်ပြီး အလယ်ဗဟိုမှာ မာကျောကျန်နေတတ်သောကြောင့် မဖြစ်မနေ 「ရေအေးမှစ၍ (水から)」 ထည့်ပြီး အပူချိန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှင့်တင်ကာ အတွင်းသားအထိ ညီညာစွာ နူးအိအောင် ပြုတ်ရပါမည်။

「蒸す」 (ပေါင်းခြင်း) သည် ရေနွေးငွေ့၏ အပူဓာတ် (潜熱) ဖြင့် အပူပေးခြင်းဖြစ်သောကြောင့် စားသောက်ကုန်၏ ပုံသဏ္ဌာန် ပျက်စီးခဲပြီး အာဟာရဓာတ်များလည်း မဆုံးရှုံးပါ။ မဖြစ်မနေ ရေနွေးငွေ့ လုံလောက်စွာ တက်လာပြီးမှသာ စားသောက်ကုန်ကို ထည့်ရပြီး ရေစက်များ ဟင်းလျာပေါ်သို့ မကျစေရန် အိုးအဖုံးကို အဝတ်ပတ်ထားရပါမည်။ 「炒める」 (ဆီပူထိုးကြော်ခြင်း) တွင် ဒယ်အိုးနှင့် ဆီကို အပူပေးပြီး အပူဝင်ခဲသော အသားမာသည့် စားသောက်ကုန်များမှစ၍ အစဉ်အတိုင်းထည့်ကာ မီးပြင်းပြင်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကြော်ရပါမည်။

အပူပေး၍ ချက်ပြုတ်ခြင်း 1 (ပေါင်းချက်/အရည်ခန်းချက်ခြင်း၊ ပြုတ်ခြင်း၊ ပေါင်းခြင်း၊ ဆီပူထိုးကြော်ခြင်း)

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ပေါင်းချက်သည့် ဟင်းလျာများတွင် အရသာထည့်သည့်အစဉ် 「さしすせそ (သကြား → ဆား → ရှာလကာရည် → ပဲငံပြာရည် → မီဆို)」 အတိုင်း ထည့်သွင်းပြီး အတွင်းဖုံးငယ် (落とし蓋) အုပ်ခြင်းနှင့် အမြှုပ်ခပ်ထုတ်ခြင်း (アク取り) တို့ကို ပြုလုပ်ပါသည်။

  • ဟင်းနုနွယ်ရွက်ကဲ့သို့ အရွက်စိမ်းများကို 「ဆူပွက်နေသော ရေနွေး」 မှစ၍ ပြုတ်ပြီး ရေအေးတွင် စိမ်ကာ၊ မုန်လာဥဖြူနှင့် အာလူးကဲ့သို့ အမြစ်အမျိုးအစား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို 「ရေအေးမှစ၍」 ပြုတ်ရပါမည်။

  • ပေါင်းသည့်ဟင်းလျာများတွင် ရေနွေးငွေ့တက်လာပြီးမှ စားသောက်ကုန်ကိုထည့်ပြီး ဆီပူထိုးကြော်သည့်ဟင်းလျာများတွင် အသားမာသော စားသောက်ကုန်မှစ၍ အစဉ်အတိုင်း မီးပြင်းဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း ကြော်ရပါမည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
さしすせそ (အရသာထည့်သွင်းသည့် အစဉ်)
အတွင်းဖုံးငယ် (落とし蓋)
အမြှုပ် / အညစ်အကြေး (灰汁 / アク)
အရွက်အမျိုးအစား ဟင်းသီးဟင်းရွက် (葉菜類) နှင့် အမြစ်အမျိုးအစား ဟင်းသီးဟင်းရွက် (根菜類)
ပေါင်းခြင်း (蒸す) နှင့် ဆီပူထိုးကြော်ခြင်း (炒める)

အပူပေး၍ ချက်ပြုတ်ခြင်း 2 (ကင်ခြင်း/ဖုတ်ခြင်း၊ ဆီမြုပ်ကြော်ခြင်း၊ မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်) နှင့် အပူမပေးဘဲ ပြင်ဆင်ချက်ပြုတ်ခြင်း

「焼く」 (ကင်ခြင်း/ဖုတ်ခြင်း) တွင် စားသောက်ကုန်ကို မီးတိုက်ရိုက်ထိတွေ့စေသည့် 「直火焼き (သံဇကာတင်ကင်ခြင်း 網焼き နှင့် တံစို့ထိုးကင်ခြင်း くし焼き)」 နှင့် ဒယ်အိုးပြား၊ သံပြား သို့မဟုတ် အာဗင်မီးဖိုမှတစ်ဆင့် အပူပေးသည့် 「間接焼き」 (သွယ်ဝိုက်ကင်ခြင်း) ဟူ၍ ရှိပါသည်။ ငါးကို သံဇကာတင်ကင်ရာတွင် မျက်နှာပြင်ရှိ ပရိုတင်းဓာတ်ကို မာသွားစေပြီး အရသာ (うま味) ကို အတွင်း၌ ထိန်းထားနိုင်ရန် 「強火の遠火」 (မီးပြင်းဖြင့် မီးနှင့်ခပ်ဝေးဝေးကင်ခြင်း) နည်းကို သုံးပြီး ပန်းကန်ပြင်သည့်အခါ အပေါ်ဘက်ထားမည့်မျက်နှာပြင်မှ အရင်စကင်ရပါမည်။ အာဗင်မီးဖို (オーブン) ကို အသုံးမပြုမီ မဖြစ်မနေ ကြိုတင်အပူပေးခြင်း (予熱) ပြုလုပ်ရပါမည်။

「揚げる」 (ဆီမြုပ်ကြော်ခြင်း) သည် 160〜180℃ ရှိသော ဆီပူဖြင့် ရေဓာတ်ကို အငွေ့ပျံစေရင်း မွှေးပျံ့ကြွပ်ရွအောင် အပူပေးချက်ပြုတ်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ တန်ပူရာ (天ぷら) ကြော်ရာတွင် ရေအေးဖြင့်ဖျော်ထားသော မုန့်နှစ်ကို မစေးကပ်စေရန် အသာအယာမွှေရပြီး ဖရိုင်အကြော် (ဝက်သားကြော် とんかつ စသည်) တွင် 「ဂျုံမှုန့် (小麦粉) → ကြက်ဥခေါက်ရည် (溶き卵) → ပေါင်မုန့်ခြောက်မှုန့် (パン粉)」 အစဉ်အတိုင်း မုန့်နှစ်ကပ်ရပါမည်။ ကြက်သားကြော် (から揚げ) ကို အပူချိန်နိမ့်နှင့် အပူချိန်မြင့် ခွဲ၍ 「二度揚げ」 (2 ကြိမ်ကြော်ခြင်း) ပြုလုပ်ပါက ပိုမိုကြွပ်ရွစေပါသည်။

ကြော်ဆီသည် လေ၊ အပူ၊ အလင်းရောင်၊ ရေဓာတ်နှင့် အကြော်အစအနများကြောင့် အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ပြု (酸化) ကာ အရည်အသွေးကျဆင်း (劣化) ပါသည်။ ကြော်နေစဉ်အတွင်း အကြော်အစအနများကို မကြာခဏ ဆယ်ထုတ်ပြီး အသုံးပြုပြီးနောက် စစ်ထုတ်ကာ အဖုံးအုပ်၍ အေးပြီးမှောင်သောနေရာတွင် သိမ်းဆည်းရပါမည်။ 「အမြှုပ်သေးများ မပျောက်ဘဲ ကျန်နေခြင်း」၊ 「အရောင်မည်းလာခြင်း」၊ 「စေးပျစ်လာခြင်း」၊ 「အနံ့ဆိုးထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် အပူချိန်နိမ့်တွင် မီးခိုးထွက်ခြင်း」 ဖြစ်နေသောဆီသည် အရည်အသွေးပျက်စီးနေပြီဖြစ်၍ ဆီအသစ်ဖြင့် လဲလှယ်ရပါမည်။

မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်မီးဖို (電子レンジ) သည် မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်လှိုင်းဖြင့် အစားအစာထဲရှိ ရေမော်လီကျူးများကို တုန်ခါစေ၍ အပူပေးခြင်းဖြစ်သောကြောင့် မီးပွားထွက်စေသည့် သတ္တုခွက်များနှင့် အလူမီနီယမ်ဖွိုင်လ် (アルミホイル) တို့ကို အသုံးမပြုရပါ။ ထို့ပြင် အသုပ် (サラダ)၊ အရသာနယ်ထားသောဟင်း (和え物) နှင့် ရှာလကာရည်သုပ် (酢の物) ကဲ့သို့ 「非加熱調理」 (အပူမပေးဘဲ ပြင်ဆင်ချက်ပြုတ်ခြင်း) များတွင် ဟင်းခတ်အရသာကို စောစီးစွာ ရောနယ်ထားပါက ဟင်းသီးဟင်းရွက်မှ ရေထွက်လာပြီး အရသာပေါ့သွားတတ်သောကြောင့် မဖြစ်မနေ တည်ခင်းခါနီးမှသာ ရောနယ်၍ အေးသောပန်းကန်တွင် ထည့်သွင်းပြင်ဆင်ရပါမည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ငါးကင်ရာတွင် 「強火の遠火」 (မီးပြင်းဖြင့် ခပ်ဝေးဝေးကင်ခြင်း) ဖြင့် ပန်းကန်ပြင်မည့် အပေါ်မျက်နှာပြင်မှ စကင်ပြီး ဖရိုင်အကြော်များတွင် 「ဂျုံမှုန့် → ကြက်ဥခေါက်ရည် → ပေါင်မုန့်ခြောက်မှုန့်」 အစဉ်အတိုင်း ကပ်ရပါမည်။

  • ကြော်ဆီကို အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ပြုခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အကြော်အစအနများကို ဖယ်ရှားပြီး အမြှုပ်မပျောက်ခြင်း၊ အရောင်မည်းခြင်း၊ စေးပျစ်ခြင်း၊ အနံ့ဆိုးနှင့် မီးခိုးထွက်ခြင်းရှိသောဆီကို လဲလှယ်ရပါမည်။

  • မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ထဲတွင် အလူမီနီယမ်ဖွိုင်လ်နှင့် သတ္တုခွက်များ အသုံးပြုခြင်းကို တားမြစ်ထားပြီး အသုပ်နှင့် အရသာနယ်ဟင်းများကို ရေမထွက်စေရန် တည်ခင်းခါနီးမှသာ အရသာနယ်ရပါမည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
မီးပြင်းဖြင့် ခပ်ဝေးဝေးကင်ခြင်း (強火の遠火) နှင့် ကြိုတင်အပူပေးခြင်း (予熱)
ဂျုံမှုန့် (小麦粉) → ကြက်ဥခေါက်ရည် (溶き卵) → ပေါင်မုန့်ခြောက်မှုန့် (パン粉)
2 ကြိမ်ကြော်ခြင်း (二度揚げ)
ဆီ အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ပြုခြင်း (酸化) နှင့် အရည်အသွေးပျက်စီးခြင်း (劣化)
အရသာရောနယ်ခြင်း (和える — အပူမပေးဘဲ ပြင်ဆင်ချက်ပြုတ်ခြင်း 非加熱調理)

လုပ်ငန်းသုံး ချက်ပြုတ်စက်ပစ္စည်းများနှင့် အသုံးအဆောင်ကိရိယာများ၏ လက္ခဏာနှင့် မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုပုံ

ချက်ပြုတ်ရေး ကိရိယာများ၏ အမည်များအနေဖြင့် ဟင်းရည်ခပ်သည့် ယောင်းမချိုင့်ကို 「レードル」 (လေဒယ်လ်)၊ ကြက်ဥခေါက်တံကို 「ホイッパー」 (ဝှစ်ပါ)၊ အကြော်လှန်ယောင်းမပြားကို 「ターナー」 (တာနာ)၊ ကတော့ပုံ ဟင်းရည်စစ်ဇကာကို 「シノワ」 (ရှီနိုဝါ)၊ အပေါက်ပါသော ရေစစ်ဇလုံကို 「パンチングボウル」 (ပန်ချင်းဘိုးလ်) ဟု ခေါ်ပါသည်။ နက်ရှိုင်းသော 「寸胴鍋」 (ဒေါင်လိုက်အိုးနက်ကြီး) ဖြင့် စွပ်ပြုတ် သို့မဟုတ် ကာရီချက်သည့်အခါ အိုးအောက်ခြေ မတူးစေရန် သစ်သားယောင်းမဖြင့် အောက်ခြေမှနေ၍ မွှေပေးရပါမည်။

မျက်နှာပြင်တွင် မကပ်အောင် အလွှာအုပ်ထားသော 「フッ素樹脂加工 (テフロン加工) フライパン」 (တက်ဖလွန် ဒယ်အိုးပြား) သည် အစားအစာ တူးကပ်ခဲသည့် ထူးခြားချက်ရှိသော်လည်း အပေါ်ယံအလွှာ ကွာကျပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် မီးပြင်းဖြင့် 「空焚き」 (အိုးအလွတ် အပူပေးခြင်း) နှင့် သတ္တုယောင်းမ၊ သံမြှုပ် (金属たわし) အသုံးပြုခြင်းတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရပါမည်။

လုပ်ငန်းသုံး 「スチームコンベクションオーブン (スチコン)」 (ရေနွေးငွေ့နှင့် လေပူသုံး မီးဖို) သည် ရေနွေးငွေ့ (スチーム) နှင့် လေပူ (コンベクション) တို့ကို ပေါင်းစပ်၍ 「ကင်ခြင်း/ဖုတ်ခြင်း၊ ပေါင်းခြင်း၊ ပေါင်းချက်ခြင်း၊ ထမင်းချက်ခြင်း」 တို့ကို စက်တစ်လုံးတည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။ ချက်ပြုတ်ပြီးနောက် တံခါးကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖွင့်ပါက အပူချိန်မြင့်သော ရေနွေးငွေ့များ ပန်းထွက်လာပြီး အပူလောင်ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရနိုင်သောကြောင့် မဖြစ်မနေ တံခါးကို အနည်းငယ်သာ အရင်ဟ၍ ရေနွေးငွေ့ထုတ်ပြီးမှ အပြည့်ဖွင့်ရပါမည်။

「ブラストチラー」 (အမြန်အအေးပေးစက်) သည် အပူပေးချက်ပြုတ်ပြီးသော အစားအစာကို လေအေးမှုတ်ပေးခြင်းဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း အမြန်အအေးခံသည့် စက်ဖြစ်ပြီး ဘက်တီးရီးယားပိုး ပွားများခြင်းကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။ 「真空包装機」 (လေစုပ်ထုပ်ပိုးစက်) သည် အိတ်ထဲမှ လေကိုစုပ်ထုတ်၍ လုံအောင်ပိတ်ပေးပြီး အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ပြုခြင်းနှင့် ခြောက်သွေ့ခြင်းကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။ 「電磁調理器 (IH)」 (လျှပ်စစ်သံလိုက်မီးဖို) သည် မီးတောက်မသုံးဘဲ သံလိုက်စက်ကွင်းဖြင့် အိုးအောက်ခြေကို အပူထွက်စေသောကြောင့် အောက်ခြေပြားသော သီးသန့်သတ္တုအိုးကို အသုံးပြုရပါမည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ဟင်းရည်ခပ်ဇွန်းကို 「レードル」၊ ကြက်ဥခေါက်တံကို 「ホイッパー」၊ အကြော်လှန်ယောင်းမပြားကို 「ターナー」၊ ကတော့ပုံစစ်ဇကာကို 「シノワ」 ဟု ခေါ်ပါသည်။

  • တက်ဖလွန်အလွှာအုပ် ဒယ်အိုးပြားများကို အိုးအလွတ်အပူပေးခြင်းနှင့် သံမြှုပ်သုံးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရပြီး ဒေါင်လိုက်အိုးနက်ကြီး (寸胴鍋) ကို မတူးစေရန် အောက်ခြေမှ မွှေပေးရပါမည်။

  • ရေနွေးငွေ့နှင့် လေပူသုံး မီးဖို (スチームコンベクションオーブン) ၏ တံခါးကို ရေနွေးငွေ့လောင်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အဆင့် 2 ဆင့်ဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်းဖွင့်ရပြီး အမြန်အအေးပေးစက် (ブラストチラー) ကို အမြန်အအေးခံရာတွင် သုံးပါသည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ဟင်းရည်ခပ်ဇွန်း (レードル)၊ ကြက်ဥခေါက်တံ (ホイッパー)၊ အကြော်လှန်ယောင်းမ (ターナー) နှင့် ကတော့ပုံဇကာ (シノワ)
ဒေါင်လိုက်အိုးနက်ကြီး (寸胴鍋)
မကပ်သော တက်ဖလွန်အလွှာအုပ်ခြင်း (フッ素樹脂加工) နှင့် အိုးအလွတ်အပူပေးခြင်း (空焚き)
ရေနွေးငွေ့နှင့် လေပူသုံး မီးဖို (スチームコンベクションオーブン)
အမြန်အအေးပေးစက် (ブラストチラー) နှင့် လေစုပ်ထုပ်ပိုးစက် (真空包装機)
လျှပ်စစ်သံလိုက်မီးဖို (電磁調理器 / IH)

ချက်ပြုတ်ခန်း၏ လုပ်ငန်းခွင် ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေးနှင့် ကျန်းမာရေး၊ အလုပ်ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မီးဘေး/အရေးပေါ် တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်မှု

ဘေးကင်းပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိသော လုပ်ငန်းခွင်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းသိမ်းရန် လုံလောက်သော အလင်းရောင် ရရှိအောင်ပြုလုပ်ပြီး ဂက်စ်မီးဖိုများ အပြည့်အဝမလောင်ကျွမ်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပွားသည့် 「一酸化炭素中毒」 (ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ် အဆိပ်သင့်ခြင်း) နှင့် အခန်းအပူချိန် မြင့်တက်ခြင်းတို့ကို ကာကွယ်ရန် ချက်ပြုတ်နေစဉ် မဖြစ်မနေ လေစုပ်ပန်ကာ (換気扇 / လေသွင်းလေထုတ်စနစ်) ကို ဖွင့်၍ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်ရပါမည်။

အသားလှီးစက် (フードスライサー)၊ မွှေစက် (ミキサー)၊ ကြိတ်စက် (フードプロセッサー) နှင့် အာလူး/ကြက်သွန် အခွံနွှာစက် စသည်တို့၏ ဓားသွားများကို ဖြုတ်၍ ဆေးကြောသည့်အခါ သို့မဟုတ် ညပ်နေသော စားသောက်ကုန်များကို ဖယ်ရှားသည့်အခါ စက်ရုတ်တရက်လည်ပတ်ပြီး လက်ချောင်းပြတ်တောက်သည့် ပြင်းထန်သော မတော်တဆမှုကို ကာကွယ်ရန် မဖြစ်မနေ 「ခလုတ် (ပါဝါ) ကို ပိတ်ပြီး ပလပ်ခေါင်းကို ပလပ်ပေါက်မှ ဆွဲဖြုတ်ပြီးမှ」 လုပ်ဆောင်ရပါမည်။

ချော်လဲခြင်းနှင့် အပူလောင်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ရေနှင့် ဆီများကို ချက်ချင်းသုတ်ပစ်ပြီး မချော်သောဖိနပ် (耐滑靴) ကို စီးရပါမည်။ ပူသောအိုးကို ကိုင်သည့်အခါ မဖြစ်မနေ 「ခြောက်သွေ့သော လက်အိတ်ထူ (ミトン) သို့မဟုတ် ခြောက်သွေ့သော အဝတ်」 ကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ပြီး (စိုစွတ်သောအဝတ်သည် ရေဓာတ်မှ ရေနွေးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းကာ အပူချက်ချင်းကူးစက်၍ အပူလောင်စေသဖြင့် လုံးဝမသုံးရပါ)၊ သယ်ဆောင်သည့်အခါ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ 「ဖြတ်သွားပါမည် (通ります)」 ဟု အသံပြုသတိပေးရပါမည်။ လေးလံသောပစ္စည်းများကို မသည့်အခါ ခြေထောက်ကို ချဲ၍ ဒူးကွေးကာ ခါးကိုနှိမ့်ပြီး မတင်ခြင်းဖြင့် ခါးနာခြင်း (腰痛) ကို ကာကွယ်ရပါမည်။

ချက်ပြုတ်ခန်းတွင် ဂက်စ်နံ့ရသည့်အခါ (ဂက်စ်ယိုစိမ့်သည့်အခါ) မီးပွားကြောင့် ပေါက်ကွဲတတ်သဖြင့် လေစုပ်ပန်ကာ သို့မဟုတ် မီးခလုတ်များကို လုံးဝမထိဘဲ ဂက်စ်ပင်မဗား (元栓) ကို ချက်ချင်းပိတ်ကာ ပြတင်းပေါက်နှင့် တံခါးများကို ဖွင့်ရပါမည်။ ဆီမြုပ်ကြော်စက် (フライヤー) သို့မဟုတ် တန်ပူရာအိုးမှ ဆီမီးလောင်သည့်အခါ ရေလောင်းပါက ဆီပူများ ပေါက်ကွဲလွင့်စဉ်ထွက်တတ်သောကြောင့် လုံးဝရေမလောင်းရဘဲ မီးကိုပိတ်၍ မီးသတ်ဆေးဘူး၊ မီးသတ်စောင် သို့မဟုတ် အိုးအဖုံးဖြင့် လေကိုဖြတ်တောက်ကာ မီးငြှိမ်းသတ်ရပါမည်။

ချက်ပြုတ်ခန်း၏ လုပ်ငန်းခွင် ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေးနှင့် ကျန်းမာရေး၊ အလုပ်ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မီးဘေး/အရေးပေါ် တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်မှု

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ် အဆိပ်သင့်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန် ဂက်စ်ဖြင့်ချက်ပြုတ်စဉ် လေစုပ်ပန်ကာကို မဖြစ်မနေဖွင့်ထားပြီး အသားလှီးစက် သို့မဟုတ် မွှေစက်များကို ဆေးကြောစစ်ဆေးချိန်တွင် ပါဝါပိတ်၍ ပလပ်ဖြုတ်ရပါမည်။

  • ပူသောအိုးကို စိုနေသောအဝတ်ဖြင့် မကိုင်ဘဲ 「ခြောက်သွေ့သော လက်အိတ်ထူ သို့မဟုတ် အဝတ်ခြောက်」 ဖြင့် ကိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး လေးလံသောပစ္စည်းကို ဒူးကွေး၍ ခါးနှိမ့်ကာ မတင်ရပါမည်။

  • ဂက်စ်ယိုစိမ့်ချိန်တွင် လေစုပ်ပန်ကာခလုတ်ကို မထိဘဲ ပင်မဗားကိုပိတ်၍ ပြတင်းပေါက်ဖွင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဆီမီးလောင်မှုတွင် လုံးဝရေမလောင်းဘဲ မီးသတ်ဆေးဘူးစသည်ဖြင့် ငြှိမ်းသတ်ရပါမည်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ် အဆိပ်သင့်ခြင်း (一酸化炭素中毒) နှင့် လေဝင်လေထွက်ပြုလုပ်ခြင်း (換気)
ပါဝါပလပ်ခေါင်းကို ပလပ်ပေါက်မှ ဆွဲဖြုတ်ခြင်း (電源プラグ/コンセントを抜く)
ခြောက်သွေ့သော အပူခံလက်အိတ် (乾いたミトン) နှင့် မချော်သောဖိနပ် (耐滑靴)
ခါးနာခြင်းမှ ကာကွယ်ခြင်း (腰痛予防 — ဒူးကွေး၍ ခါးနှိမ့်ခြင်း)
ဂက်စ်ပင်မဗား (ガスの元栓) နှင့် ဆီမီးလောင်မှု (油火災)

စာမေးပွဲအတွက် အဓိကမှတ်သားရန်အချက်များ (ချိန်တွယ်ခြင်း၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်နည်း၊ ချက်ပြုတ်နည်းနှင့် さしすせそ)

ချိန်တွယ်မှု အခြေခံယူနစ်များဖြစ်သော 「1 ခွက် = 200 mL (ဆန် 1 合 = 180 mL)၊ စားပွဲတင်ဇွန်းကြီး 1 ဇွန်း (大さじ1) = 15 mL၊ လက်ဖက်ရည်ဇွန်းငယ် 1 ဇွန်း (小さじ1) = 5 mL (စားပွဲတင်ဇွန်းကြီး 1 ဇွန်း = လက်ဖက်ရည်ဇွန်းငယ် 3 ဇွန်း)」၊ ကတ္တား၏ 「風袋引き (0表示)」 (ခွက်ချိန်နုတ်ခြင်း) နှင့် 「အသားတင်ကျန်ရှိမှုအချိုး (歩留まり) = စားသုံးနိုင်သည့်အပိုင်း ÷ ကုန်ကြမ်း × 100」 တို့သည် စာမေးပွဲတွင် မဖြစ်မနေမေးလေ့ရှိသော အချက်များဖြစ်ပါသည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်နည်းများ (千切り အမျှင်ရှည်လှီးခြင်း၊ いちょう切り ဂင်ကိုရွက်ပုံလှီးခြင်း၊ 半月切り လခြမ်းပုံလှီးခြင်း၊ 乱切り အတုံးစောင်းလှည့်လှီးခြင်း၊ みじん切り နုပ်နုပ်စဉ်းခြင်း၊ 短冊切り ထောင့်မှန်စတုဂံပြားလှီးခြင်း၊ 拍子木切り လေးထောင့်ချောင်းထူလှီးခြင်း၊ 色紙切り စတုရန်းပြားပါးလှီးခြင်း၊ ささがき ဝါးရွက်ပုံလွှာခြင်း၊ かつらむき အခွံဆက်တိုက်လွှာခြင်း၊ くし形切り ဘီးစိတ်ပုံလှီးခြင်း၊ さいの目切り အံစာတုံးပုံလှီးခြင်း) တို့၏ လက္ခဏာများကို သေချာစွာ မှတ်သားထားပါ။

ထို့ပြင် ဟင်းခတ်အရသာထည့်သည့် အစဉ် 「さしすせそ (သကြား 砂糖 → ဆား 塩 → ရှာလကာရည် 酢 → ပဲငံပြာရည် 醤油 → မီဆို 味噌)」၊ ဖရိုင်အကြော်မုန့်နှစ်ကပ်ပုံ 「ဂျုံမှုန့် → ကြက်ဥ → ပေါင်မုန့်ခြောက်မှုန့်」၊ ငါးကင်ရာတွင် 「မီးပြင်းဖြင့် ခပ်ဝေးဝေးကင်ခြင်း (強火の遠火)」 နှင့် ဆီမီးလောင်မှုတွင် ရေလောင်းခြင်း လုံးဝတားမြစ်ချက်တို့သည်လည်း အမြဲမေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများဖြစ်ပါသည်။

မှတ်ထားရမည့် အချက်များ


  • ချိန်တွယ်ယူနစ်များ - 1 ခွက် = 200 mL၊ စားပွဲတင်ဇွန်းကြီး 1 ဇွန်း = 15 mL၊ လက်ဖက်ရည်ဇွန်းငယ် 1 ဇွန်း = 5 mL (ဇွန်းကြီး 1 = ဇွန်းငယ် 3)။ အသားတင်ကျန်ရှိမှုအချိုး (歩留まり) = စားသုံးနိုင်သည့်အပိုင်း ÷ ကုန်ကြမ်း × 100။

  • ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်နည်း - အဝိုင်းအတိုင်း = 輪切り၊ 2 စိတ်ခွဲ = 半月切り၊ 4 စိတ်ခွဲ = いちょう切り၊ လှည့်ရင်း စောင်းလှီးခြင်း = 乱切り။

  • ပြုတ်နည်း အခြေခံမူ - အမြစ်အမျိုးအစား (မုန်လာဥဖြူ၊ မုန်လာဥနီ) ကို 「ရေအေးမှစ၍」 ပြုတ်ပြီး အရွက်စိမ်းအမျိုးအစား (ဟင်းနုနွယ်ရွက်) ကို 「ဆူပွက်နေသော ရေနွေးမှစ၍」 ပြုတ်ရပါမည်။

  • အရသာထည့်ခြင်းနှင့် မုန့်နှစ်ကပ်ခြင်း - ပေါင်းချက်ဟင်းတွင် 「さ (သကြား)၊ し (ဆား)၊ す၊ せ၊ そ」 အစဉ်အတိုင်း ထည့်ပါ။ ဖရိုင်အကြော်တွင် 「ဂျုံမှုန့် → ကြက်ဥခေါက်ရည် → ပေါင်မုန့်ခြောက်မှုန့်」 အစဉ်အတိုင်း ကပ်ပါ။

  • ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေး စည်းကမ်း - ဓားကိုင်ရာတွင် ဘယ်ဘက်လက်ကို 「ကြောင်လက်သည်းပုံ (ネコの手)」 ထားရန်၊ အသားလှီးစက် ဆေးကြောချိန်တွင် ပါဝါပိတ်၍ ပလပ်ဖြုတ်ရန်၊ ဆီမီးလောင်ရာတွင် လုံးဝရေမလောင်းရန်။
ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်
စားပွဲတင်ဇွန်းကြီး (大さじ 15 mL) နှင့် လက်ဖက်ရည်ဇွန်းငယ် (小さじ 5 mL)
ခွက်ချိန်နုတ်ခြင်း (風袋引き) နှင့် အသားတင်ကျန်ရှိမှုအချိုး (歩留まり)
အစွန်းထောင့်လှီးညှိခြင်း (面取り) နှင့် ဓားရာပေးခြင်း (隠し包丁)
さしすせそ (အရသာထည့်သွင်းသည့် အစဉ်)

အစားအသောက်နှင့် အဖျော်ယမကာ ချက်ပြုတ်ပြင်ဆင်ခြင်း

ဤအခန်းကို app တွင် လေ့ကျင့်ပါ

တရားဝင် ကိုးကားချက်များ

💬

Zalo